Onze Schepper heeft het beste met ons voor.

Dit lijkt me een belangrijke vraag. Is het waar dat het ethische en morele niveau van een mens afhankelijk is van de omstandigheden waaronder hij of zij opgroeit, of hangt dat niveau af van de mens zelf, dus van de beslissingen die hij neemt, de keuzen die hij maakt? Natuurlijk is er een wisselwerking tussen die twee, maar er zijn voorbeelden genoeg van mensen die onder beroerde omstandigheden opgroeien, maar toch geweldige dingen tot stand brengen.

Ik geloof daarom niet dat de grote verschillen in de afkomst van mensen het bewijs vormen dat hemel en hel niet zouden bestaan. Ze bestaan m.i. wel, maar dan als innerlijke staten van de mens, nog los van de vraag of iemand nog leeft of al gestorven is.

Met gelijkwaardig doel ik op een eerlijke manier op de wereld komen. Pas dan zou je als "Schepper" dezelfde eisen aan iedereen kunnen stellen, namelijk "goed leven."
Sommigen op deze wereld leven in zulke slechte omstandigheden, dat het slechte pad hun enige keus is om te overleven. Dus "slecht leven".

Oneens, want iedereen wordt gelijkwaardig als mens geboren, maar het ergste is dat er in deze bewering een komma tussen twee persoonsvormen ontbreekt en een germanisme in het gezegde de vloer van dit tabblad betreedt.