Voer voor psychologen
Bij mijn kortstondig verblijf op deze site viel het me al gauw op dat er bij sommige bezoekers reeds geruime tijd onvrede bestaat over de waardering met cijfers van elkaars inzendingen.
Ik las flink wat van die inzendingen, recente en reeds lange tijd geleden geplaatste, en zag dat goed geschreven bijdragen soms niet eens de 6 haalden terwijl, naar mijn mening, minder goed geschreven betogen met bijna een 10 stonden gewaardeerd.
Over smaak valt niet te twisten.
De vraag rijst wel: wat wil een beoordelaar met het cijfer tot uitdrukking brengen? Houdt het een waardering in van de schrijftechniek of geeft men er mee aan in hoeverre men het eens is met de strekking van het geschrevene? Of wil men er de auteur mee paaien of juist afwijzen?
Op meer dan één plek las ik bij sommige deelnemers de behoefte aan een beargumenteerd oordeel, niet alleen een kaal cijfer maar een reactie met gefundeerde toelichting.
Lijkt me een aannemelijke, legitieme behoefte. Als ik iets heb geschreven wil ik om diverse redenen ook graag weten wat anderen ervan vinden.
Ik heb voorgesteld om onder iedere - aanvankelijk anonieme - inzending 2 beoordelingsbalken te plaatsen, een voor de schrijftechniek, een voor de inhoud.
Om wat beweging in deze kwestie te krijgen heb ik, na contacten met enige ervaren deelnemers aan deze site, enkele recente inzendingen op deze manier beoordeeld. Ik heb, bij wijze van experiment, gescheiden naar techniek en inhoud cijfers gegeven. Hoge cijfers én lage cijfers en gezegd waarom.
Het experiment is me niet overal in dank afgenomen. Het is wel boven verwachting geslaagd, er is behoorlijk beweging gekomen!
Met ook opmerkelijke resultaten.
Argeloos ben ik blijkbaar hier en daar zeer ongepast en aanstootgevend door hiërarchische structuren op de schrijversrots gebanjerd.
Enige auteurs keken meteen verstoord op en voelden zich duidelijk zodanig in hun positie bedreigd dat ze onverwijld overgingen tot het nemen van in hun ogen passende maatregelen.
De een begon te schelden, noemde me ‘schooljuf Ria’, ‘taalkundige goeroe’, ‘zelfbenoemde kenner van schrijfprocessen’. Een ander sloeg op de vlucht om veilig op afstand en ver van het gedoe mij uit de boom te kunnen gaan kijken.
Boeiend om zo te zien hoe een ieder steeds kiest voor zijn eigen favoriete strategie. Zelf houd ik bijvoorbeeld weer erg van feiten en argumenten.
Maar, zoals gezegd, over smaak valt niet te twisten.
Thuis neemt manlief en schrijfvakbroeder mijn schrijfsels vóór ze de deur uitgaan voortdurend en kritisch de maat. En ik de zijne. Streng zijn we, soms bestraffend, omdat we elkaar mogen.
Het is wel eens slikken maar het houdt ons scherp en het behoedt ons voor zelfgenoegzaam scribentelijk narcisme.
We zijn er elkaar dankbaar voor.
Nou, ik ga er maar weer eens vandoor, de volgende interimklus wacht. Ik kom vast nog wel een keertje langs, voor de gezelligheid.
Het ga jullie goed.
Schrijver: Ria den Ek, 15 december 2012
Geplaatst in de categorie: actualiteit
0.8 met 13 stemmen
785