Ik sta in de keuken, de piepers koken en het kleine potje groenten staat klaar om te worden opgewarmd, waar maak je jezelf druk om? Nou om niks zeg ik tegen je… het borrelen van het water fascineert me…i k zet de magnetron even aan, zodat alles tegelijk klaar is en loop met de borden naar binnen… zet ze neer en leg het bestek er netjes naast. De…

In onze jeugdjaren verdienden onze voeten geen schoonheidsprijs. Een buurman die schoenmaker was had ons de hoge en onelegante Forma Natura schoenen aangemeten waarmee we niet voor de dag konden komen en geen goede beurt maakten te midden van onze klasgenoten Maar onze goede vader had een oplossing. En zo liepen we achter hem aan over de kokosmat en…

Niet ver van mijn ouderlijk huis bevond zich een klein parkje dat wij, heel toepasselijk, ons parkje noemden. Daar moet eens de kiosk gestaan hebben,zoals in die jaren mogelijk wel meer voorkwam Goddelijke en feestelijke klanken van orkesten en brassbands moeten weerklonken hebben in die contreien in ons kleine parkje dat toch bezwaarlijk kon wedijveren…

Men vroeg mij zwarte letters te lezen die op een groot wit scherm geprojecteerd waren. Mijn oude ogen lieten het afweten. In de verduisterde kamer waar de ingenieuze en vernuftige apparatuur staat opgesteld, product van een mijns inziens zozeer geniaal vernuft, legde ik mijn hoofd tegen de machine die rood en blauw licht toonde. Een kleine uitwas…

Men noemt het daar nu ´Molenzicht´. Met grote, witte letters is het vermeld op de gevel:´Molenzicht´. Het is bij de Broekhovenseweg, ook een decor uit onze jeugd, waar eens de wieken draaiden van de oude molen, die sinds lange jaren afgebroken is en tot het verre verleden behoort. Het is niet ver van het nu verlaten gebouw van Huishoudschool ´Mater…

En zo ging ik erop uit met mijn jeugdvriend Paul W. Hij woonde in een van de arbeidershuizen aan de andere zijde van het gangpad dat onze woningen scheidde. Aan de uiteinden daarvan bevonden zich de ronde stenen poorten. Het betekende een enorme schok ook voor buurtbewoners toen Pauls vader plotseling omviel als een oude boom bestemd voor de kap. Met…

Onze oma bewoonde een kamer op de eerste verdieping van het kapitale pand dat opa eens gehuurd had in de dertiger jaren na de economische crisis. Een naamplaatje van wit email met daarop de naam Broeckx-Schmitz in zwarte letters prijkte naast de solide houten voordeur. De dames V. waren oma's vriendinnen. Ze woonden aan de andere hoek van de straat…

Eens legden we de lange weg af via zusterstad Breda naar Vliegveld Seppe. Aldaar aanschouwden we het opstijgen en het dalen en landen van kleine en grotere vliegtuigjes die deden denken aan jongensboeken en -dromen uit onze verre jeugdjaren, aan spannende en ongeloofwaardige avonturen van pioniers en stoere, manhaftige helden uit de geschiedenis van…

Wat waren we bezig ooit, om de kinderen te laten fietsen…eerst een driewielertje, daarna een echte met zijwieltjes en oh toen die er eenmaal af mochten liep je je het ongans om naast het kind te zorgen dat ie ooit misschien wel mee zou kunnen rijden met de Tour! Blaren liep je op, maar je deed het! Zo hoorde het toch? Hoe anders is het nu, nog maar…

De brieven waren vrijwel zonder onderbreking in een nooit aflatende stroom naar het verre adres gezonden dat met haar tropische ambiance en uitstraling zozeer tot mijn verbeelding sprak. Ik stelde me voor hoe hij met zijn slanke handen, die mij nooit gestreeld hadden, de enveloppen opende en hoe hij mijn brieven uitvouwde en gladstreek die het aanhoudende…

Het is de tijd van nu: die een vrijbrief vast houdt als het gaat om: zelf ingestelde regels, het is een feit dat we nu, terwijl we in het stemhokje een keuze maakten, gedwongen worden naar de hoofden van mensen te kijken waar ik niets- maar dan ook niets mee heb en velen met mij…helaas! Dat stemmen is dus een goedhoudertje blijkbaar en een vrijbrief…

Het vormt een kleine enclave tussen de bomen van de Dillenburglaan, een klein perceeltje, omheind met een stalen hek. De bus van Arriva raast er achteloos en onverschillig aan voorbij. Poppen, beren en kleurige ballonnen heeft men daar neergelegd als het ware om de gruwelijkheid te maskeren. Daar is het gebeurd. Het kind was pas tien jaar oud.…

De lage, witte woningen aan de Jan van Rijzewijkstraat, vermoedelijk eens, na de Wereldbrand, gebouwd onder de Marshallhulp zijn sinds jaar en dag afgebroken. Vandaag de dag neemt Restaurant Het Ketelhuis hun plaats in. Maar de oude fabrieksschoorsteen is er nog. In een Maycrete-woning woonde mijn jeugdvriendje M. Samen knikkerden we in de…

We gaan op pad, moeten diverse winkels 'hebben' dus crossen we door de straten van…nou moet je dat crossen niet te letterlijk nemen want onze rijwielen kunnen niet harder dan 16 km per uur en dat is eigenlijk ook hard zat. Als laatste doen we de kaasboer aan, zo’n winkel die we al meer dan 40 jaar bezoeken, die heerlijke verse kaas en eieren verkoopt…

Je denkt wel eens: dat doe ik wel even en voeg ook de daad bij het woord, nee ik bedoel, ik voegde de daad bij het woord en wel vanwege: Het is een tweebaansweg, ten alle tijden! Je kunt namelijk nog zo snel zeggen: dat doe ik wel ff, maar wordt al snel op je neus getikt wanneer je vraagt: zou jij even…. Antwoord: nee, geen tijd, heb een afspraak…

En weer is het gedoe en gedonder in Den Haag, stappen er zeven leden uit de PVV. Maar wat me het meest intrigeert is toch wel de opmerking van Dhr Claassen, die zegt in een interview dat: het voelt als het einde van zijn huwelijk. De man heeft dus nooit gepoogd te praten? Praten is bij uitstek de oplossing om bij elkaar te komen, om meningsverschillen…

In een mooie, solide kartonnen doos zijn de artikelen snel na de bestelling bezorgd. Men heeft ze de drie trappen opgedragen. Het postorderbedrijf mag zich op de borst kloppen. Ik ben nu in het fortuinlijke bezit van drie mooie pyjama's die ik reserveer voor vanzelfsprekend ongewenste toekomstige ziekenhuisopnamen én van een chique zwarte nachtjapon…

De pop die ik eens had gezien in de etalage van de speelgoedwinkel aan de Heuvelstraat en waarnaar mijn grote verlangen en belangstelling uitgingen, trof ik tot mijn verrassing na een doorwaakte en spannende nacht aan op de Sinterklaastafel naast het boek van Assepoester en de Legosteentjes Ik gaf de pop de naam Bella en kreeg haar zeer lief.…

Het schitterende panorama waarop ik uitzag en desgewenst mijn blikken kon vestigen is nu weer verdwenen en de sneeuwresten bezetten hier en daar nog de straat. De witte substantie hecht zich aan de solide stenen ondergrond en deze vormt een uitdaging voor de roekeloze en wellicht al te lichtzinnige wandelaar. Onverwacht verloor ik dan ook mijn evenwicht…

In het armelijke milieu van onze jeugd was niet veel mogelijk. In de tweedehands kleding die we van een nicht ontvingen konden we ons niet vertonen en maakten we geen goede beurt op school te midden van de elegant en modieus geklede schoonheden die onze klasgenootjes waren. Niettemin had onze rijke familie besloten ons ook eens te verwennen. We mochten…