Mijn verlate aankomst op de Afdeling Dagbehandeling van het Twee Steden Ziekenhuis wekte enige verbazing. De verpleegkundigen in hun witte kledij beweren vaak na mijn jarenlange bezoeken dat ik tot het interieur ben gaan behoren en men verwachtte mij al. in de kamer waar ik arriveerde leek het op een soort verkapt verjaardagsfeest, maar daarvan was…

Te midden van het wanordelijke decor in de oude wijk ¨Fatima¨ met de kerk, het patronaatsgebouw en de gymzaal bevond zich eens het lage, langwerpige, houten gebouw van onze lagere school. Aan het eind van een lange gang trof je het knutsellokaal aan. Het was altijd plezierig. Het betekende een ¨divertimento¨ te werken met onze handen met kleurig…

Het is er een komen en gaan van slachtoffers en gedupeerden. Slechts de loutere, lijfelijke aanwezigheid, het stilzwijgende gezelschap, volstaat. Zij verwarmen zich aan elkaar, aan hun luttele bestaan als puppies in een nest, als honden in een roedel. De damp van vele sigaretten omgeeft hen als een mist, als een nevel en het zwijgen overheerst, geen…

De blindheid verovert nu steeds meer terrein. Mevrouw beweert dat het haar tijd wel zal uitdienen. Ik stel voor batterijen te gaan halen, zodat het komieke, mechanische vogeltje dat aan de lamp hangt in een houten kooitje zijn liedje weer zal kunnen zingen, maar het hoeft niet meer voor mevrouw. Ze heeft nog wat zitten prutsen met wollig, kleurig garen…

Het deed zich in die jaren voor dat ik al in de vroege morgen het kleine kerkje bezocht. Het kerkje lag aan het centrale plein dat belegd was met bolronde keien in carrévorm en zijn interieur was gelardeerd met grijswitte pilaren. Thuis bestudeerde je dan eerst nog de catechismus, gepropageerd door de onderwijzeressen en door de nonnen in hun…

Het kleine fitness-apparaat, dat men ook wel een hometrainer of fietstrainer zou kunnen noemen, was een geschenk van vrienden. Het staat hier nu in mijn kamer maar ik betwijfel of ik het zal benutten. Het is als een insect van metaal, met pedalen die dienen voor de training en het wacht trouw en geduldig op mij als een kameraad, maar dan een levenloze…

De mechanische Kerstman moest voorzien worden van batterijen om zijn levendige act te kunnen volvoeren. Het was een echte Kerstman die in niets van zijn collega´s afweek. Hij droeg een vermiljoenrode mantel met brede ceintuur en een rode broek en was getooid met baard, brilletje en puntmuts. Het was even wurmen met de batterijen toen plotseling een…

Sinterklaas had de arme, krankzinnige man die sinds jaar en dag verblijft in de inrichting, dit jaar ook bezocht en ook hem, zoals te doen gebruikelijk, bedacht met een geschenk: een bonte, kleurige doos met kralen. Hoewel de spanningen rond het bezoek van de Goedheiligman voor mijn broer haast te groot waren geworden, rammelde hij opgetogen met…

Mijn zusje en ikzelf liepen aan de goedgunstige hand van onze ouders. Eens was de winternacht over de wereld gevallen en deze had zich over haar ontfermd. Het moet een klein, bescheiden kerkje geweest zijn waarnaar we onze voetstappen richtten. Helder geel licht straalde uit de vensters als een verwelkoming. We waren pelgrims, reizigers door de nacht…

Hoog boven het lage gebouw van de landelijk populaire supermarkt die zoveel adverteert en waarvan de onzinnige berichten maar al te vaak door de ether circuleren en schallen, rijzen de gebouwen op die de ongelukkigen huisvesten die ten prooi zijn gevallen aan de gruwelijke en maar al te vaak ongeneeslijke ziekte die verslaving heet. Willoos meegezogen…

Aan het eind van de lange Ringbaan Oost en wel daar waar de Nieuwe Bosscheweg hierop uitmondt, treft men als vanouds de Sacramentskerk aan, bouwjaar dertiger jaren, nu verbouwd tot appartementencomplex. Zij sprak al tot mijn verbeelding in vroege jeugdjaren toen ik haar boogvormige ramen natekende en inkleurde. Zij heeft sinds korte tijd een mooie…

De Noordstraat slingert zich sinds jaar en dag door gedeelten van onze stad en is bereikbaar, enerzijds vanaf de Spoorlaan, anderzijds vanaf het kruispunt waar vijf straten samenkomen: onder andere de Nieuwlandstraat, de Tuinstraat en de Stationsstraat en dat men heel toepasselijk De Vijfsprong pleegt te noemen. Enkele galeries, een kaashandel, het…

Men vroeg mij de kleine, zwarte letters van een scherm in de verte te lezen. Mijn oude, grijsgroene ogen lieten het afweten. Het kwetsbare, fragiele netvlies is verscholen, bevindt zich als het ware op de achtergrond achter de pupil, achter de oogleden en de wimpers. Zal ik eens de bonte, veelkleurige, veelzijdige wereld, het panorama aan mijn…

De Dongevallei vormt een verwilderd landschapspark dat zich uitstrekt tussen rijen moderne huizen van bruinrode baksteen, rond een kabbelende vaart waarop een enkele zwaan sierlijk voortglijdt en met beukenbomen en wuivende wilgen. Dit is de bestemming voor de excursie van de natuurvereniging en met de auto van een andere deelneemster zullen we koers…

Op een vroege wintermorgen, ten tijde van de Rooms-Katholieke feestdagen Allerheiligen of Allerzielen, staan twee oudere dames te kleumen voor de deur van de supermarkt en ik ben één van hen. Het is het tijdstip waarop men de doden, die men geen plezier meer kan doen, niettemin op de begraafplaats vereert met lichtgele, lila en witte chrysanten en…

Een laaghangende kobaltblauwe hemel bevindt zich in de morgenuren achter de monumentale ramen van het restaurant van het Twee Steden Ziekenhuis. De wachtkamer van de Polikliniek Longgeneeskunde kan men wellicht vergelijken met een kapel, maar dan met een seculiere kapel als die tenminste bestaat of bestaansrecht heeft Hoe dit ook zij, de lichtval…

Kerstmis is de zachte omkering van het jaar, waar het licht, nog maar een kiem in de duisternis, zich opnieuw aan ons toevertrouwt. Het is de tijd waarin de wereld even stilstaat, alsof de adem van de aarde wordt ingehouden, en wij als kleine reizigers in het grote donker, ons bezinnen en luisteren naar wat in ons fluistert. In de luwte van december…

Het is de tijd van de al te prille, pas verworven en al te snel weer uitdovende liefdes en van daaropvolgende liefdesverdriet, de tijd van feesten en beesten, van vossen en blokken, het is de studententijd waarnaar zo is uitgezien. Bij de bushalte staan groepen jongeren. De blue jeans overheersen. De meisjes dragen spelden in de sierlijke lokken.…

Het Cenakel, een voormalig klooster, begrensd door een idyllische tuin die zeer tot mijn verbeelding spreekt, gesitueerd in het zuiden van onze stad, rijst met zijn brede, monumentale gevel op in de nabijheid van de beide zwarte woontorens die men de Zwarte Madonna noemt en van de desolate, betreurenswaardige koopboulevard die geflankeerd wordt door…

Het deed zich voor in de jaren van mijn vroegste jeugd toen ik de luier nog droeg en - zoals behoort en gebruikelijk is voor primaten - daarom ook voor mensenkinderen de moederborst prefereerde en zocht. Aan mijn wieg stond mijn oma die haar eerste kleinkind zeer had verwelkomd en die mij teder in haar armen sloot en in haar armen zocht ik instinctief…