Te midden van de nog altijd relatief beschaafde Nederlandse maatschappij behoeft het feest van Halloween geen evenement te zijn dat de gemoederen uitzonderlijk bezighoudt of dat de immense, ontzagwekkende horreur van de wereldsituatie weerspiegelt of oproept Niettemin staan kleine, lieflijke voorwerpjes opgesteld achter het glas bij Recreatiebad…

Ode aan Jozef Deleu In woorden weefde hij werelden vol pracht, de tijdloze stilte waarin zijn stem nog lacht. Een dichter van de ziel, zijn pen als gids, door landschappen van gedachten, zonder tijdsbesef. Zijn strofen als een zachte bries, die ons de geheimen van de natuur liet zien. Met elk gedicht een venster, wijd en open, waarin de…

Ons Tilburgse St.Annaplein ligt er verlaten bij. Het bezorgt de argeloze maar gedesinteresseerde voorbijganger nauwelijks een aangename gewaarwording of indruk Hier rijst in een verwaarloosd en armetierig plantsoen het loodgrijze, massieve, stenen beeld op van St.Anna, de heilige die onze stad zou moeten beschermen. De tekst op de sokkel van dit standbeeld…

Voor het eerst in mijn leven heb ik een gloednieuwe fiets gekocht in plaats van een tweedehandse. Binnen een week fietste er een buur voorbij, gluurt intimiderend naar het frame van mijn fiets en trapt grijnzend verder. In de wandelgangen van de buurt gaat rond dat ik platzak ben omdat ik de rechtszaak tegen mijn narcistische moeder zou hebben verloren…

Het huis, te weten het woonhuis van mijn vroegere collega, gesitueerd in het naburige dorp dat ik lang geleden bezocht bevindt zich nog altijd te midden van de steenmassa van de straten en is misschien bereikbaar via een mij onbekende sluiproute. Veertig jaar na dato kon ik het niet meer opsporen maar de oude Engelse klok met zijn witte wijzerplaat…

Richtingwijzers aan weerszijden van de snelweg geven aan Den Bosch en Waalwijk. We zijn op weg naar Drimmelen om een boottocht over de Biesbosch te gaan maken. Het wijde en weidse land strekt zich links en rechts van het asfalt, waarover de auto voortraast, uit. In de verte de koepel van een onbekende kerk en hoge, verticale schoorstenen spuwen witte…

Schaduwen hebben zich neergelegd over de oranje dakpannen van de flat aan de overkant. Een enkele zwarte vogel waagt het neer te strijken op de driehoekige constructie die het dak vormt. Nog viert de zomer hoogtij maar september en oktober zullen zich aankondigen met nevels en mist, met het vallen van het blad en met bonte paddenstoelen...…

Op grond van de nieuwe termen die psychisch geweld definiëren, neem ik mijn verleden nog eens door als herstelde. Mijn 'eigen wijsheid', zoals ooit het tiener tijdschrift 'Muziekexpress' uit de jaren zeventig, dit mij eens uitlegde, 'is goed'. Als baby ben ik met opzet ondervoed en overleefde dit in het ziekenhuis. Vervolgens wordt dit verhaal misbruikt…

De Wilgenstraat flankeert het oude Tilburgse kerkhof met zijn aaneenschakeling van graven en plechtstatige, pompeuze tomben die als het ware de geschiedenis en de lotgevallen van vele betreurenswaardige Tilburgse families na hun dood symboliseren en postuum op een macabere manier eer aandoen en in stand houden... Naast een galerij van oude, eerbiedwaardige…

En zo vonden steevast die avondlijke tochten plaats vanuit onze zuidelijke wijk Fatima over de lange Ringbaan Oost, te voet, onder het zingen van liederen die ons als militaire muziek inspireerden. In het zwembad wachtte ons de geur van chloor, die ik aangenaam kon vinden en die ik lief ging hebben en ging ervaren als een voorbode en als een onontkoombaar…

Op de kaft van het jeugdboek getiteld "Ernstjan en Snabbeltje" dat voor mij altijd onvergetelijk zal blijven figureerden een eend genaamd Snabbeltje en het baasje van het dier genaamd Ernstjan, creaties van auteur Jaap ter Haar. Zij vormden mijn denkbeeldige en geliefde vrienden, slechts uit mijn lectuur bekend en ik leefde van harte mee met hun avonturen…

Mijn verleden kan ik niet uitwissen. Evenmin kan ik het veranderen. Ik ben geworden wat ik ben geworden uit mijn geschiedenis. En dat is voor mij een waardevolle, persoonlijke en vooral een niet te vergeten levenservaring. In het lotgenotencontact spreek ik open over narcisme. Taboes zijn er niet. Daarom heb ik er op vertrouwd dat ik ook naar derden…

Aan het Roelof Kranenburgplein bevindt zich sinds jaar en dag tussen een kringloopwinkel en een kapperszaak een opmerkelijke winkel met tweedehands boeken. De etalage van deze zaak toont de vaak romantisch en feeëriek aandoende kaften van de boeken die voor velen aantrekkelijk zouden zijn. In de oktoberzon die nog mild en warm is wacht ik op het…

Het Textielmuseum, sinds jaar en dag gevestigd aan de Goirkestraat in een indrukwekkend pand, herbergt welhaast buiten verwachting een cadeauwinkel die, verscholen en verborgen, zich achter in het gebouw bevindt. Voor mij een buitenkans om leuke, kunstzinnig verantwoorde en originele cadeautjes te kopen die mij bij uitstek geschikt lijken om een…

Onze middelbare school werd eveneens gekenmerkt en bezield door uitingen van cultuur ter verpozing en onderricht van ons, onschuldige, jonge en onwetende leerlingen. De gymzaal, meestal het toneel van gymnastische exercities, vormde af en toe eveneens een bescheiden en weinig opzienbarend podium dat bezwaarlijk kon wedijveren met de grote podia waarop…

Gister betrapte ik me erop tijdens het handen wassen in de toiletruimte van de bieb, dat ik plaats wilde maken voor een jonge vrouw die stond te wachten. 'Nee', zei ze, 'jij eerst' Betrapt zei ik: 'Natuurlijk, ik stond hier eerst.' Ik voelde me betrapt omdat mij werd geleerd goed bij mijzelf te blijven en mijn grenzen te bewaken. Dit is een…

Toen ik onlangs de voordeur opende en het trapportaal betrad, signaleerde ik dat de nieuwe bewoners waren gearriveerd. Het bleek echter om een kijkdag, georganiseerd door de Woningcorporatie, te gaan. Haast aarzelend en behoedzaam maakte men aanstalten om de zo te zeggen maagdelijke en nu leeggeruimde witte kamers van het flatje te betreden en te bezichtigen…

¨Haddon Hall" stond er op het papieren zakje dat versierd was met kleurige, gestileerde afbeeldingen van vlinders. Daar zaten goudkleurige manchetknopen in die mijn tante speciaal voor mij gekocht had in Maastricht. Ze pasten in de manchetten van de chique witte bloes die ze me cadeau wenste te doen. Ze vroeg me om de bloes te passen en voor de oude…

De urn staat sinds enige tijd op het dressoir in de woonkamer van de oudere vrijgezel. Het voorwerp is sierlijk gedecoreerd als voorhistorisch vaatwerk en het vormt het onomstotelijke bewijsstuk en de getuigenis dat de onverbiddelijke en ongenadige dood haar slag heeft geslagen en dat alles voorgoed voorbij is; de gebaren, uitingen van het levendige…

Een steen, geworpen in een vijver laat kringen na, kringen die wijder en wijder worden door de goedgunstige werking van de tijd. Zo gaan de kwetsuren en de diepe verwondingen tot het verleden behoren....…