Potje Pesten

ADHD is een nare stoornis op zich en heeft niets met de kwaal pesterij te maken. Dat is een populaire manier om pesten te verklaren, die zeker niet voor anker gaat.
Pesten was door de eeuwen heen een voorbode van waarlijk strijdgewoel. Daarom is pesten terecht te associëren met gewapende strijd. De grens ertussen is namelijk flinterdun. Dat wordt door velen te vaak gebagatelliseerd.
Pesten is geen ongevaarlijk kleuterspel, noch een stoer equivalent van macho-status. Een ander mens vijandig pesten is een misdaad en het kan weerloze slachtoffers tot wanhoopsdaden brengen, die je niet graag op je geweten wilt hebben, tenzij je werkelijk een verdorven ziel bent.
Liefde overwint het meest erge, bedenk dat.

Mijn 'methode' was gekoppeld aan rechtstreeks contact met puberleerlingen.
Ik voel mee met de lijn van Hendrik op het punt van opkomen voor jezelf. Dat is echt doorgeslagen. Gevolg is, bij voorbeeld, dat werken in de zorg qua status nog steeds lager scoort dan werken bij een bank, om maar een beladen instituut te noemen.

Ten slotte ben ik er nog niet zeker van of pesten wel een direct gevolg is van een ADHD-mentaliteit. Pesten is, denk ik, van alle tijden.

Pesten op het internet - welke schrijver heeft daar eigenlijk niet mee te maken?
In deze hartenkreet noemt Van der Geest als belangrijkste oorzaak van pesten dat je afwijkend bent van de rest; dat is al voldoende om het mikpunt te zijn van treiterijen.

In dat opzicht ben ik het met hem eens. Maar als je die lijn consequent doortrekt, moet ook genoemd worden dat het tegenwoordig tot de sociale code behoort om gelovigen in het algemeen - en christenen in het bijzonder - belachelijk te maken. Wie op die manier meelift op de golven van de atheïstische intolerantie, kan rekenen op instemmend gegniffel. Argumenten en inhoud doen daarbij niet ter zake.

Door mijn studie en werk heb ik al vaak met intolerantie t.a.v. gelovigen te maken gehad. Daarbij heb ik ook gemerkt dat de methode, die Van der Geest in de laatste alinea beschrijft - het verbaal zwaar voor gek zetten van pesters - op het internet helemaal niet werkt. Als je de argumentatie van een atheïstische spotter volledig onderuit haalt, vindt hij of zij wel nieuwe manieren om je aan te vallen.

Maar om welke reden mensen ook worden gepest, er zal veel strenger moeten worden opgetreden om dit gedrag op het internet en in real life aan te pakken. De neoliberale ADHD-cultuur waarin iedereen met iedereen moet concurreren lijkt me een belangrijke voedingsbodem voor dit verschijnsel. Waar mensen elkaar vooral als concurrenten zien en de ander op zijn best een kruiwagen is bij het najagen van de eigen belangen, is iemand die daar niet aan bijdraagt al gauw een obstakel dat moet worden uitgeschakeld. De nietsontziende geldingsdrang waarmee dat gebeurt vind ik nog het meest beangstigende.

Goed om betrokkenheid en herkenning bij Irmlinda te lezen. Joanan schrijft in feite een column erbij. Met pijnlijke en mooie fragmenten erin. Inderdaad kan de nare eurocrisis op punt van moraal, wellicht verbeteringen bieden.

Misschien ligt het wel aan de kledingzaken, die dure merken promoten en als je daar als jongeling van afwijkt, omdat je net iets individualistischer en creatiever bent dan de aangepaste leeghoofden en botte kuddedieren, dan mag je blijkbaar volgens collectieve codes aan de schandpaal.
Toch raar, gezien de zestiger jaren en de punkbewegingen. Ik vind sommige piercings lelijk om te zien, maar ik respecteer wel andere meningen. Ik draag graag petten en hoeden, wat bij menige burger al heel gewaagd is. In andere landen heel gewoon, maar nee, in ons enge Nederlandje worden creatieve mensen nog vaak genoeg gediscrimineerd.
Ik voelde me als kind al altijd anders dan de anderen, totdat een kampleidster mij bij het afscheid naschreeuwde 'Je bent niet anders!', waar ik haar nog steeds dankbaar voor ben.
Ik ken inmiddels ook de kameleontische camouflagetechnieken, maar dat leer je gaandeweg in het leven. Als jongeling zoek je naar je eigen identiteit en wens je te experimenteren op velerlei gebied. Inspiratieloze mensen (en daar zijn er blijkbaar meer van!) zijn jaloers op originele mensen en om hun stupide navolging van tijdelijke trends op te hemelen, treiteren ze de doornen in hun bijziende ogen. Een vlinderdas is chic en kleurenafwisseling is niet alleen welkom, want het maakt ons vrolijker, en waarom in godsnaam denken sommige randdebielen, dat ze kwetsbare jongelingen in de grond mogen boren, omdat hun kledingstijl hen niet aanstaat!
Picasso zei: 'Stijl? Heeft God soms een stijl?'. Het ontbreekt vele mensen nog aan een gezond inzicht over het vrije mensdom. Ze zijn gevangenen en verdedigers van een cultuur, die blijkbaar systematisch afwijkend gedrag afkeurt. Nee, die zogenaamde democratie van ons is er nog lang niet, zolang ruwe pestkoppen de boel verzieken voor sensibele zielen. Gewelddadige films en games dragen daar ook aan bij. En een slechts voedingspatroon. En een spiritueel vacuüm, aldus Mishima.
Door al die technische, indirecte communicatiemiddelen verarmen we de oog in oog contacten, strelen we die apparaten, in plaats van elkaar, doen sommigen uit valse noodweer de zwakkeren pijn. En zelfs zodanig dat ze zich niet meer welkom voelen op aarde, terwijl ze dezelfde geboorterechten hebben. We zijn er nog lang niet. We zullen elkaar nog meer moeten leren liefhebben en de prestatie-maatschappij doorzien en minder belangrijk maken. Als de industrie en technologie inklappen, zullen we elkaar hard nodig hebben. En dan mekkert niemand meer over een sjaaltje hier of een knalgele buste-houder over een trui gewurmd. Broeken met gaten zijn in, afzakkende broeken ook. Het kan mij niet schelen, maar dan moet je ook respect opbrengen voor persoonlijkheden, die daarvan afwijken en kiezen voor hun eigen stijl.
In wezen zijn we allemaal naakt in de ogen van God. Kijk maar eens naakt in een art deco spiegel, dan piep je wel anders!
Vroeger was de schoolpleinkreet 'Schelden, schelden doet niet zeer!', maar dat was een grote misvatting. Ik denk aan 'Fragile' van Sting.

Langere tijd heeft mijn hartenkreet: "Hoe je van een goudvis een piranha maakt" in de top 5 van nederlands.nl gestaan i.v.m. het onderwerp pesten en hoe ik daar vanaf ben gekomen als kind.
Wat ben ik blij dat jij het ook niet eens ben met die berucht geworden zinsnede over vlinderdas en groene broek! Alsof dat wat uit zou mogen maken... Door het vroegere pestgedrag heb ik moeite gekregen met het uiterlijk (d.w.z. qua kleding en haardracht) aanpassen aan 'de maatschappij'...
Het vertrouwen is kleiner om mij te conformeren en ik ben een non-conformist uit noodzaak. Goed onderbouwd stuk heb je hier neergezet en zeer betrokken. Ik ben er heel blij mee.
Ga zo door, ik steun dit initiatief!