Vrouwenvoetbal is spannender
Het is misschien even wennen voor de doorgewinterde voetbalfans, die hun hele leven krijsen en vloeken op de tribunes, vanwaar ze naar hun favoriete mannelijke voetballers kijken. Vele liters bier om de evenementen te omlijsten en heerlijk rauw de testosteron de ether insmijten. Lekker met z'n allen de beest uithangen en beestachtig afgeven op de verkeerde clubetters. Hopelijk na de wedstrijd nog worstelen met de mobiele eenheid en na een broodje shoarma met z'n allen nog even een hoertje scoren in de plaatselijke hoerenbuurt. Hopend om voetbalsupporters van de tegenpartij tegen te komen of mietjes, zodat hun opgefokte agressie alsnog kan worden afgekoeld.
Maar er is kans op socialisatie, want het vrouwenvoetbal wint gelukkig terrein en daarbij kunnen vrouwelijke kenmerken ook bij de grofste hooligans terecht komen. De die-hards spugen natuurlijk op die vrouwtjes, die denken dat ze kunnnen voetballen als mannen, maar dat zal een overbrugbare fase blijken. Ruwe bolsters, blanke pitten, ook al valt dat ver te zoeken in hun vette bierbuiken met de meest onogenlijke tatoeages van hoerige vrouwen in Jugendstil-stijl en slecht geletterde clubmotieven. Mannen zijn sneller en feller, is het vooroordeel, want wat ik tot nu toe heb gezien bij de UEFA Vrouwen Champions League is fenomenaal en wat mij betreft zelfs spannender dan het mannenvoetbal.
De wedstrijd tussen Duitsland en Zweden heeft me iedere seconde geboeid en ik zat op het puntje van mijn sofa. Het bier vloeide even rijkelijk als tijdens een voetbalwedstrijd tussen mannelijke elftallen en de bitterballen met Groningse mosterd smaakten even lekker. Ik was helemaal weg van de voetbalster Dzsenifer Marozsán (Budapest, 1992), die het als mannequin ook zal redden. Ik begrijp ook al die vrouwen, die graag naar mannenvoetbal kijken, omdat die en die zulke lekkere benen heeft.
Voetbal en erotiek zijn door Sigmund Freud al bevestigd en hij vergeleek een doelpunt dan ook met een orgasme. Kijk maar eens hoe blij ze dan zijn en hoe ze dan elkaar vrolijk bespringen. Mannen duiken op mannen en vrouwen duiken op vrouwen. Voetbal kent duidelijke, homoseksuele kenmerken.
Mijn voetballende oogappel Marozsán scoorde als enige in de wedstrijd tegen Zweden en godogod wat was ik blij, dat juist zij de wedstrijd bepaalde. Haar vader János was een speler voor het Hongaarse, nationale elftal. Op haar veertiende speelde ze al voor het Duitse elftal. Aanstaande zondagmiddag om vier uur zal zij weer van de partij zijn om in de finale te voetballen. Het Nederlandse elftal mag er dan al uit liggen, dat neemt niet weg dat het een hoogst spannende wedstrijd gaat worden voor ons buurland en dan met name voor mijn lievelingsvoetbalster Marozsán. De Arjen Robben, Johan Cruijf, Maradonna, Rooney, Beckham, Zidane, Gullit, Neeskens en Messie van de vrouwen!
Kijk je mee of ben je een watje?
Schrijver: Joanan Rutgers, 27 juli 2013
Geplaatst in de categorie: sport
3.3 met 6 stemmen 
785 