De keerzijde van roem
Op 3 november 2014 verscheen de cabaretier Marc-Marie Huijbregts bij DWDD en sprak hij over zijn ontmoeting met Lena Dunham, waar filmopnamen van werden getoond. Lena is het boegbeeld voor een revival van het feminisme en ik voelde een enorme walging, toen zij met Marc over straat liep en een voorbijganger 'Fuck her in her pussy!' scandeerde. Lena en Marc lachten het weg, maar dit soort orale aanranding is ernstig.
Lena was bezig met een Europese tournee, maar die heeft ze inmiddels afgebroken en ze is weer terug in Amerika. Ze ging terug, omdat ze op de conservatieve website 'Truth Revolt' is beschuldigd van seksueel misbruik jegens haar jongere zus, toen zij zeven jaar was. Deze onkundige zwartmakers noemen het zelfs aanranding. Wat hen vooral niet aan staat, is de vrijgevochtenheid van Lena en daarom zoeken ze een aanleiding.
De kromgetrokken passage staat in Lena's bestseller 'Not That Kind of Girl', met een voorwoord voor haar overleden vriendin Nora Ephron. Het is extra pijnlijk, omdat Lena juist erg veel van haar jongere zus houdt. Lena is terecht gifnijdig op die hoogst valse, uit de onderdrukkingsduim gezogen aantijgingen.
Lena Dunham is geboren op 13 mei 1986 in New York City. Haar protestantse vader Carroll Dunham is een kunstschilder en haar joodse moeder Laurie Simmons is kunstenares. In 2006 maakte ze de film 'The Music of Regret', met Meryl Streep.
Haar jongere zus is Grace, die op 28 januari 1992 is geboren. Grace is afgestudeerd aan de Brown University en ze is lesbisch. Misschien denken die rare conservatieven wel, dat dat door Lena is gekomen.
In 2008 behaalde Lena haar bachelor Creatief Schrijven aan het Oberlin College, een elitaire school, die als eerste school voor hoger onderwijs vrouwen onder de gelijke voorwaarden als van mannen toeliet.
Lena is actrice/filmproducente/filmregisseuse/scenarioschrijfster en in 2009 verscheen haar eerste eigen speelfilm 'Creative Nonfiction', waarin Grace en zij meespeelden.
In 2010 verscheen haar tweede film 'Tiny Furniture', waarin haar moeder, Grace en zijzelf meespeelde.
Vanaf 2012 heeft zij de hoofdrol als Hannah Horvath in de door haar geschreven en gemaakte televisieserie 'Girls'.
Lena heeft een liefdesrelatie met de muzikant Jack Antonoff van de band Fun. Ze wil pas trouwen, wanneer het homohuwelijk in alle Amerikaanse staten is gelegaliseerd. Nog een punt, dat die akelige conservatieven steekt. Het is vooral haar loyaliteit jegens Grace.
Als kind kreeg Lena de diagnose 'obsessieve, compulsieve stoornis'. Ze slikt een lage dosering antidepressivum tegen haar angsten. Ze is niet standaard en baanbrekend in haar opvattingen, kortom, goudeerlijk en volkomen zichzelf. Bovendien is ze begiftigd met een flinke dosis humor. Ze paste wel bij Marc-Marie, want het klikte wonderbaarlijk goed tussen die twee vedetten. Lena en Marc omarmden elkaar tenslotte heel intens en het was de beste klik, die hij ooit met een vrouw heeft gevoeld.
Wat ik miste bij onze nationale pretletter Marc-Marie, was dat hij best wat steviger uit de hoek mocht komen, gezien haar vroegtijdige vertrek, omwille van die satanische conservatieven, die zijn kersverse vriendin proberen af te branden op een stapel perverse leugens. Zulke jonge kinderen zijn zich nauwelijks bewust van hun onschuldige ontdekkingstochten en bovendien is het een algemeen bekende fase binnen de ontwikkelingspsychologie, dat kinderen hun nieuwsgierigheid naar sekseverschijnselen via de eigen sekse bestuderen. Dit heeft dan ook niets met seks te maken, maar puur om te ontdekken hoe het eigen lichaam in elkaar steekt. Om dat zonder spiegel te vergelijken met eigen seksegenoten.
Je wilt niet weten wat je allemaal tegenkomt, wanneer we de duistere krochten van die schijnheilige, veroordelende, seksueel-gefrustreerde, braafburgerlijke conservatieven bloot leggen!...
Schrijver: Joanan Rutgers, 4 november 2014
Geplaatst in de categorie: idool
4.3 met 6 stemmen 
574 