Overvallen
Het kan me zomaar overvallen:
blijheid van de zon,
het kan me zomaar overvallen,
triest zijn zittend op het balkon.
Het kan me zomaar overvallen,
dat onderbuik- gevoel
dat er iets staat te gebeuren,
weet je dan wat ik bedoel?
Nee een geboorte zit er niet aan te komen,
stel je voor dat op mijn leeftijd,
maar soms he, ben ik het gevoel van
saamhorigheid zo vreselijk kwijt.
Het kan me zomaar overvallen,
dat mysterieuze gekke ondefineerbare gevoel,
zo van: straks is het voorbij
en zo zit ik zonder doel.
Het kan me zomaar overvallen
maar ik vecht met hand en TAND,
blijf me verzetten, vechten tot het einde want:
het kan MIJ wel overvallen
maar dat is altijd nog beter dan
die twee pestkoppen van veertien
die gisteren de pomp overvielen
en dat is dan iets anders overvallen?
Dus zijn mijn overvallen, te verwaarlozen.
Schrijver: An Terlouw, 1 oktober 2015
Geplaatst in de categorie: actualiteit
3.0 met 1 stemmen 
423 