voeg je column toe

Columns

column (nr. 1.291):

Gevangenissen 2

Als reactie op de reactie van Gabriela op de dagcolumn van mijn hand, toch een reactie omdat het me niet lekker zit; ik hoor je denken wát bedoel je en dat leg ik heel graag even uit.
De laatste regel is: als je een moord pleegt hoef je niet te worden beloond en het toeval wil dat nu ook iemand in Engeland Jo Cox is vermoord.

Moord is vreselijk, de familie die achterblijft, houden en hebben levenslang, niets wordt meer hetzelfde.
De moordenaar (mits ie gepakt wordt) wordt weliswaar opgesloten, verhoord, krijgt straf, wordt begeleid en heel veel nieuws steekt tegenwoordig de kop op van: het eten is niet goed, de bewakers zijn niet lief, het luchten is te kort, te weinig, de ipad die ze nu ook nog krijgen...Kortom: het leven in de Nederlandse gevangenissen schiet tekort.

Nou sorry hoor, maar dan had je gewoon niet in de fout moeten gaan, in het antwoord wordt aangehaald dat er mensenrechten worden geschonden, in Rusland en dat zal zomaar kunnen maar weet je: dat zal me worst zijn, dat zal mijn r... roesten.
Níemand heeft het recht een leven van een ander te "nemen" helemaal níemand en als je wanneer je dat toch doet de bajes in moet dan is dat alleen - en uitsluitend je eigen stomme rotschuld.

Je hoort en leest niet anders meer dan: dat er iemand is vermoord, de impact die dat op het leven van de achterblijvers heeft is niet te bevatten...en achter de gesloten deuren wordt gezeurd om slecht eten?
Kleine kinderen die opgroeien zonder hun moeder, en de boef klaagt dat ie te weinig blauwe hemel ziet? Dan had ie niet in de fout moeten gaan, je blijft van de mensen af.

De mensen die vermoord zijn, vroegen hier niet om, de mafketels die de daad pleegden wèl en dan heb ik. net als zij, lak aan de mensenrechten.
Dat ze in Rusland een tikkie ver gaan weten we allemaal, maar het hemelsbrede verschil tussen een bajes als de Dolfijn en de bajes hier is niet te geloven, maar weet je: ik heb er niemand over horen klagen dáár dan, misschien omdat ze niet durfden, of domweg omdat ze niet beter weten.

Een moord is nooit meer goed te maken, met welke straf dan ook, het gemis maak je niet minder, maar weet je: ik ga voor de rechten van de nabestaanden en niet voor de debiel die "zo nodig moest" doden.

Schrijver: An Terlouw, 18 juni 2016
An.terlouwkpnmail.nl


Geplaatst in de categorie: misdaad
Bajes 2

2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.007

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Joanan Rutgers, 10 jaar geleden
Het is bekend, dat strafsystemen meestal niet helpen en zelfs averechts werken.
Toch is het een eerste, zij het rancuneuze, vereiste om de moordenaars een halt toe te roepen. De moordenaars moeten natuurlijk puur vanuit zichzelf tot het inzicht komen, dat ze een laaghartige, inhumane en onherstelbare fout hebben gemaakt. Dat ze compleet waanziek waren op het moment van hun moorddadigheden.
Neem die schoft, die de integere Jo Cox heeft vermoord, die scandeert nog steeds 'Britain First!' (een rechts-extremistische partij), als ze hem om zijn naam vragen. De zielepoot was blijkbaar zo terneergeslagen, dat hij zichzelf met een haatdragende partij heeft geïdentificeerd.
Streng, rancuneus strafgedrag werkt echter nauwelijks. Justitie moet niet alsnog zijn humaniteit verliezen. Dan reageren we net zo barbaars en onverschrokken. We moeten de moordenaar op slimme wijze tot zijn/haar inzicht laten komen, het geweten in hem/haar aanboren, opdat ze dan oprecht berouw kunnen gaan ervaren, wat, hoe wrang en mager troostrijk ook, toch de overwinning van de vermoorde slachtoffers betekent.
De doodstraf, zoals in Amerika, is een doorgeschoten wraakactie, die niets oplost. We moeten het aandurven om in de kromme geesten van moordenaars te kijken, om ze langdurig oog in oog te confronteren met hun goddeloze moordzaken, gebaseerd op blinde haat en woede, voortkomend uit een eigen mislukt mensenleven.
'Does it make you feel better, if you got someone to blame?', zingt Bono van U2 zeer wijs in zijn/hun song 'One'.
Gabriëla Mommers, 10 jaar geleden
Ik had al begrepen wat je bedoelde, An, en ik respecteer jouw mening ook. Ik kan me zelfs in jouw mening heel goed invoelen. Maar dat betekent niet dat ik er hetzelfde over denk. Ik ben een groot voorstander van de mensenrechten, onder alle omstandigheden.

Deze discussie met jou, en ons verschil van mening over wat er moet gebeuren met mensen die iets strafbaars hebben gedaan, lijkt op de discussie die ik altijd met mijn vader had over de doodstraf. Hij was voor de doodstraf en ik was en ben en blijf daar faliekant tegen. Want ik ben er tegen dat iemand over het leven van een ander mag beslissen, en dat gaat voor mij heel ver. De overheid mag niet beslissen dat iemand dood moet om wat iemand gedaan heeft. Er zijn mogelijkheden om iemand die gevaarlijk is uit de samenleving te houden. En dat mag best op een strenge manier, maar het moet wel menselijk blijven.

Dat het in Rusland te ver gaat, daar zijn we het wel over eens. Dat het hier in vergelijking bijna een hotel lijkt als je in de gevangenis zit, klopt ook. Maar het lijkt me toch geen leuk hotel! En er zullen vast wel misstanden voorkomen. En ik vind dat de gevangenen daar dan ook wat over mogen zeggen. Ik begrijp heel goed jouw kijk hierop en dat je het hierin niet met me eens bent.
Maar dat geeft niet, An. Wat mij betreft: even goede (schrijf)vrienden!

reageer Geef je reactie op deze inzending: