De nare, rare buschauffeur van Maaskant Reizen

Ik ben voor de eerste keer met Maaskant Reizen naar Corsica en Sardinië gegaan. Het was meteen de laatste keer, want de incapabele buschauffeur maakte er een potje van. Hij was boos, nors, afstandelijk, brutaal, autoritair, onverschillig, gevoelloos, bot, onvriendelijk, ongezellig, niet betrokken, zeer afstandelijk, onverstaanbaar, horkerig, asociaal, negatief kritisch, afgestompt, hautain, zonder enig improvisatievermogen, tiranniek, schrikbarend, kortaf et cetera.

Pimpelen en roken kan hij wel. Deze complete ramp voor de toeristenbranche heeft het waanidee, dat hij alleen okay is. De slogan op de bus ´Maaskant maakt er meer vakantie van´ kun je gerust vervangen met ´Maaskant maakt er minder vakantie van´, wanneer je met deze buschauffeur te maken krijgt. Hij is er alleen maar in geïnteresseerd om ruimschoots op tijd op zijn bestemmingen te komen. Hij vertelt noppes over de bezienswaardigheden onderweg en hij draait continu dezelfde muziek uit de jaren 1950-1970. Bij het Nederlandse nieuws, terwijl je in het buitenland rijdt, zet hij de volumeknop harder. Hij had totaal geen zin in de reis en hij scheurde alleen maar van A naar B met zijn bus.

De akelige buschauffeur remde om de haverklap en er was een oude man, die keihard in het gangpad van de bus achterover viel. Zijn reactie: 'Moet hij maar blijven zitten!'. Over Ajaccio vertelde hij alleen maar, dat Napoleon Bonaparte daar geboren is. Iets wat iedereen wel weet. Vanwege het tijdgebrek koos ik voor het Musée Fesch met de Chapelle Impériale. Ik heb het Maison Bonaparte nog wel aangeraakt. De vestingstad Bonifacio was erg mooi en indrukwekkend. Wanneer iemand iets aan de buschauffeur navroeg, werd die steevast afgesnauwd. 'Dan moet je maar opletten!', zei hij steeds. Iedere vraag was hem teveel en de busreizigers durfden hem al snel niets meer te vragen. Hij praatte vaak zo zacht, dat niemand hem kon verstaan. Het terechte commentaar ging over in baldadige humor over hem.

Op Sardinië kregen wij de zeer charmante, Engelse gids Anna, die zeer haar best deed, maar door de verschrikkelijke buschauffeur van haar apropos raakte. Zij dacht in Nuoro te zijn, terwijl wij in een totaal andere plaats waren, waar onze buschauffeur enkel keerde. Het schijnt een bandietennest te zijn geweest, al waren het geen echte bandieten en wilden ze alleen maar geen belasting betalen. De kogelgaten zitten er in de verkeersborden. Dat kostte een uur reistijd, waardoor het echte Nuoro erbij inschoot, terwijl Anna en het reisprogramma van Maaskant daar uitgebreid over vertelde. Maaskant houdt je lekkere worstjes voor, zoals diverse musea. In Nuoro zag ik het bordje 'Tombe Grazia', maar ik kon er niet naartoe, omdat de ijskoude buschauffeur besloot om een 5-minuten-stop voor een fotoshoot te houden. Zo scheurde hij o.a. aan Grazia Deledda voorbij.

In Orgosolo vertelde de lieftallige, rondborstige Anna met zorg en aandacht over de prachtige muurschilderingen. We kregen daar een herderslunch van een stel wilden, die de ene na de andere homp vlees van schaap, varken of geit in stukken knipten. Ik werd er onpasselijk van. 'Heerlijk!', schrijft Maaskant. Nou. ik heb het niet eens aangeraakt.
De mooiste dag was de vrije dag, toen ik een extreem hoge rotsenberg heb beklommen, in een oeroude baai heb gezwommen en een schildpad heb geaaid. De vele salamanders vond ik ook verheugend om te zien. Het ijs was er natuurlijk overal superlekker, vooral de maracuja-smaak op La Maddalena. We mochten ook een half uur voor de hekken van het Museum van Garibaldi staan van onze chauffeur. Er was geen tijd om het te bezoeken.
Voor de bootovertocht terug zat hij te slapen, toen hij aan boord werd gewuifd, waardoor wij een lange tijd moesten wachten op de volgende boot. De planning was herhaaldelijk in de war (gemaakt). Dankzij Anna bezochten wij nog een oeroud grafmonument/tempelcomplex, waar zij boeiend over vertelde. Wij reden zo´n 4 uur om een kurkfabriek te bezoeken, waar wij een kwartier bleven. Wij zouden daarna nog naar een dorp met beeldschone huizen van rotsstenen, maar door een wegversperring of zoiets besloot de chauffeur direct dezelfde weg terug te rijden.

De buschauffeur stond vaak als een Napoleon naast zijn bus ongeduldig op zijn vracht te wachten. Hij is werkelijk rijp voor ontslag en hij kan altijd nog als vrachtwagenchauffeur aan de slag. In Livorno, waar we veel te vroeg waren, ging Anna er als een verschrikte en teleurgestelde haas vandoor. Zij zei nog amper wat. We kregen niet de kans om haar nog een fooi te geven, wat ik zeker van plan was.
Later bleek, dat de buschauffeur ruzie met haar had gemaakt, omdat hij haar de schuld gaf van de misgelopen route naar Nuoro. Aan in een spiegel kijken doet hij nooit. Hij heeft Anna walgelijk geschoffeerd. Misschien was hij wel jaloers op haar communicatieve eigenschappen en informatieve diepgang. Ik gaf hem uiteraard geen fooi, geen applaus en geen hand.

buschauffeur maaskant sardinië

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 1 stemmen 14