over Superrlatieven

De media stonden de afgelopen week bol van stoere taal om toch maar zeker te zijn van aandacht en in de schijnwerpers te blijven. Een enkel woord wordt er dan uitgepikt en daar wordt dat een heel artikel omheen gesponnen, zoals ‘casinopolitiek’, ‘miljonairstax’ of ‘wanhoopspoging’. Het was ook de week waar de metaforen niet van de lucht waren. Nou dan weet ik er ook nog wel eentje: als we alleen in superlatieven spreken is dat hetzelfde als we ’s nachts alleen met ongedimd groot licht rondrijden. We zijn goed zichtbaar, maar je hindert je medeweggebruikers en je maakt er geen vrienden mee.
Ongedimd is overigens ook een mooie term voor de wijze waarop sommige politici zich graag in woord en gebaar uit willen drukken, vooral als er verschillen uitvergroot worden. Zo ben je goed zichtbaar, maar kom je ook niet nader tot elkaar. De nadelen van dit verbale geweld zijn groot; het verhardt en het verblindt.
Een superlatief is de overtreffende trap in een vergelijking. Na hoger komt hoogst, na beter komt best en na overleg komt crisisberaad. Het was een verademing om in het AD te lezen dat de kwaliteit van leven in Westerveld tot de hoogste van het land behoort. Hoe goed inwoners het hebben, meet Atlas Research met de kwaliteit van leven, ook wel brede welvaart genoemd. Daarin tellen acht onderdelen mee: geld (hoe goed mensen het financieel hebben), gezondheid en welzijn, werk en opleiding, de balans tussen werk en privé, woonplezier (dat leunt voor een deel op een enquête onder inwoners), natuur en milieu, sociale samenhang en veiligheid. Inwoners in Westerveld zijn er de afgelopen tien jaar op vooruitgegaan, net als in bijna alle gemeenten, en in ongeveer hetzelfde tempo. De kwaliteit van leven is de optelsom van acht onderdelen: het sterkst scoort Westerveld op onder meer veiligheid, natuur en milieu en sociale samenhang.
Da’s goed nieuws, zeker voor vrijdag de 13e.

politiek crises brede welvaart

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0