Ik dacht dat ik het in de gaten had, deze week. Hoe het precies zit met geld. En met werk. Geld en werk. Werk en geld. Ik denk dat het zo zit. Ik weet het niet zeker. En ik weet ook niet of ik het goed heb onthouden, maar het was een spliterwt van een seconde, waarin ik alle verbindingen en het hele plaatje tegelijk onder ogen kreeg. In één oogknipper…

Toen mijn vriendin zwanger was en wij gingen luisteren naar het hartje van onze eerste, wist ik meteen dat de echoscopiste geen gevoel voor humor had toen ik zei: het lijkt de A2 wel. Ik zeg dat soort dingen automatisch als ik gespannen ben of als ik vind dat de situatie serieuzer wordt opgevat dan eigenlijk nodig is. In dit geval was ik best wel…

“De (leden van volk A) zijn geen moordenaars, geen plunderaars, geen brandstichters. Zij willen niets anders dan vreedzaam land veroveren. Maar de (leden van volk B) willen niet vreedzaam veroverd wezen.” Ziehier in het kort het begin van vele oorlogen, moorden, plunderingen en brandstichtingen. De zin gaat over de situatie in het Midden Oosten en…

Op het perron van station Emmerich kijk ik mijn ogen uit. Overal staan groepen jongeren. Uitgedost alsof het carnaval is. Hoeden, brillen en pruiken. Hun kleding fel. Verrassende combinaties. Een jonge vrouw met Heidistaartjes draagt twee flessen wijn als waren het skistokken. Een tiener zeult met twee kratten bier. In de coupé is het een lawaai…

De ramen in het restaurant bieden een mooi uitzicht op de drukke straat en de winkels aan de overkant. Raamplaatsen zijn hier geliefd, maar vandaag lukt het om een plekje te vinden. Hier kun je heerlijk vanuit je comfortabele stoel naar passanten loeren en erover kwebbelen. Dat zijn er nogal wat. De winkels zijn dicht, maar de ijssalon trekt een hoop…

De dagelijkse beslommeringen worden vaak aangevuld met een bezoekje aan de supermarkt. Vrijwel niemand doet meer boodschappen voor een week. Gewoon elke dag even naar binnen wippen voor wat eten en andere benodigdheden. Dat is de trend van deze tijd. Hoe we daar met zijn allen ingetuind zijn, is me een raadsel. Maar de supermarkten kijken handenwrijvend…

De afgelopen week schreef een geachte collega een snelvers met dit raadsel als onderwerp. Er zijn een paar aspecten van de gedachtewisselingen hierover die ik interessant vind om onder het vergrootglas te bekijken. Je kunt denken dat het kan. Je kunt vinden dat het niet kan. OF Je kunt het proberen te onderzoeken. Een schriftelijke cursus…

Toen mijn dochter zes maanden oud was kreeg ik de kans om op te treden voor Shell en medewerkers van de Nederlandse ambassade in Damascus. Wij bleven een week. Samen met mijn vriendin en onder begeleiding van onze vriendin en gids Esselien van de Sande togen wij in een geleende auto dwars door de woestijn naar Palmyra. Ik wist niet wat mij te wachten…

Aan het eind van het ritueel vertelde de voorzitter, professor Thomassen, in welke volgorde we de zaal zouden verlaten. Ik was de promovendus. Het was mij van te voren verteld en toegegeven, het was niet erg moeilijk. Ik moest met mijn paranimfen als eerste achter de pedel aan lopen, de mevrouw met de staf. De rest hoefde ik niet te weten. Hoe moeilijk…

Loop met mijn kameraad door de verlaten straten van Antwerpen. Een café roept. Eén blik is genoeg. Nemen plaats aan de bar en zien voor ons wel dertig prethaken, zoals Harrie Jekkers ze zou noemen. De muren volgehangen met schoolborden. Namen van bieren geschreven met krijt. Keurig gesorteerd naar land. Een waar mannenparadijs. Alhoewel, we kunnen natuurlijk…

Ooit stond een stel jochies bij elkaar bij de zandbak van de kleuterschool van een dorp aan de rand van het bos. Ik was er één van. 'Kijk', zei de stoerste van het stel. 'Hier staat KUT.' Hij wees met zijn vinger naar de letters op de rand van de zandbak. In zijn andere hand had hij de baksteen waarmee hij de letters geschreven had. Wij waren diep…

Gezwoegd heb ik voor mijn Vestigingsdiploma. Ik weet het, het klinkt een beetje alsof ik geboren ben in 1942 en eind jaren 50 deze studie heb afgerond. Maar u ziet het verkeerd: ik was halverwege de jaren negentig jong. Vestigingsdiploma, het klinkt oud. Toch was het idee nobel. Je doet een opleiding tot ondernemer en om echt een eigen zaak…

Je ziet het wel vaak in vooral grappige films, dat iemand aan de telefoon is (zo eentje die aan de muur hangt met een krullend snoer), opgewonden, boos, gesticulerend, en dat de onzichtbare andere beller plotseling ophangt. Dan blijft de bellende persoon, meestal een dikkige man, nog even doorsputteren voordat ie merkt dat de telefoon tuut-tuut-tuut…

Ook in Hilversum zijn de poortjes gesloten. Dit op zich weinigzeggende nieuws moet toch vreemd binnenkomen bij vluchtelingen uit Afrika die zich (als ze onze taal al machtig zouden zijn) na een dramatische tocht via Italië een plekje hebben kunnen bemachtigen in ons landje aan de zee. Na de controlepoortjes in Rotterdam zijn dus nu ook de controlepoortjes…

Gistermiddag om 15.48 uur behaalde onze vaste dagcolumnist Jan Lunsing zijn doctoraat aan de Universiteit van Twente. Hij promoveerde op het proefschrift 'De Kloof' dat hij met verve openbaar verdedigde. Als hoofdredacteur van onze site feliciteer ik Jan (en zijn eega Juultje) van harte met dit wetenschappelijke succes. Ik ben blij dat Jan wil…

Reorganisaties, jaarcontracten en tijdelijke banen, ik heb het allemaal meegemaakt. Ook nu was er geen druppel meer uit te persen. Ik mag wederom gaan bekijken wat ik wil worden als ik later groot ben. Regelmatig tref ik verse werklozen tijdens bijzondere workshops. Vertel hen dan dat juist periodes zonder werk inspirerend kunnen zijn. Zo begon…

Het was onder een boom, dat het me op viel. Het lied van een vogel. Ik keek omhoog en terwijl ik luisterde, zag ik de bladeren. Het deed me denken aan de basisschool. De tijd waarin je nog probeert te onthouden, welke vorm de bladeren hebben en of je die herkent bij een bepaalde naamsoort. Het kon natuurlijk ook zijn dat er iets in de boom hing, zoals…

We zien de wereld door de sleutelgaten van onze ogen. We horen de geluiden door de trechters van onze oren. We voelen de veranderingen in onze omgeving door het tast-touchscherm van onze huid; ruiken de nuances van in de lucht zwevende geuren via de zuigkanalen van onze neus en proeven de smaak van wat we eten of drinken door de chemische analyse…

Een onschuldige dag in een onschuldig Nederlands dorp. Overal geurt het naar mei en nergens klinkt een onvertogen woord. Ik hoor het Daniel Lohues in gedachten al zingen. Pas sinds kort besef ik dat een Hollands landschap niet meer is dan een economisch landschap. Schapen verdwijnen omdat het melkquotum is losgelaten en boeren meer kunnen verdienen…

De oom van mijn moeder was een Amerikaan. Hij bezocht na de oorlog zijn Nederlandse familie en was natuurlijk gierend rijk. De dollar was ijzersterk en alles wat hij in de winkels zag was in de Verenigde Staten vier, vijf keer zo duur. Hij vierde zijn rijkdom met giften aan zijn arme familie. Op een goede dag liep hij een slager binnen om die arme…