New Orleans Een perfecte landing na negen uur vliegen. We applaudisseren; “Bedankt bemanning.” Ik wil zo graag één keer New Orleans zien. New Orleans..het klinkt zo swingend. De autorit van Houston naar the Old Fashion Town. Hoeveel mijl, zes-zevenhonderd? This is America man! Moerassen, bossen, meren, brede rivieren. Vis eten, ze hebben…

1. De Panne Ik zag België ontwaken. Een vroom kapelletje verloren in een uitgestrekt veld. Grasvelden met wilde konijntjes. Koeien die rustig wakker worden, de een al duidelijker in het bezit van hormonen dan de ander. Herten die al sierlijk ronddartelen. De zon nog achter de bomen. Echte Belgische mest bij gezellige boerderijtjes. De IJzertoren…

Een tijd terug moest ik eens iemand te woord staan die mij wilde bevragen over mijn woonplaats. Ik was verbaasd, omdat ik me niet bewust was van de bijzonderheid van onze, weliswaar oude, maar toch niet zo indrukwekkende stad in de Betuwe. De man was statisticus, hetgeen mij argwanend had moeten maken. Immers, een statisticus is iemand die een rivier…

Wij zijn geloof ik niet erg sentimenteel in de familie. Ik heb wel een paar dingen van mijn grootouders, maar niet erg veel. Dat blijkt ook niet echt nodig te zijn. De eenvoudigste dingen kunnen een herinnering naar boven halen. Neem bijvoorbeeld honing. Bij mijn grootouders van vaderszijde kreeg ik altijd honing als we daar waren, gewoon los op…

Majesteitsschennis is zo’n woord dat bij bromsnor hoort. Niet van deze tijd. Wie de koningin verrot scheldt, pleegt schennis. Prachtige uitdrukking, nauwelijks te bevatten. Hans Teeuwen is een koninklijke schennispleger. Zoals hij op het podium Beatrix te grazen neemt… oeioeioeioei. Moet je op straat niet proberen, zo ondervond onlangs een man die…

Hij lijkt van gestalte en uiterlijk een stoere bink te zijn en houdt van de ruwe natuur zoals de Schotse Highlands. Zij lijkt met haar frêle voorkomen en lange koperen haren op Axelle Red en houdt enkel van de natuur wanneer die zich afspeelt als achtergrond voor romantische tafereeltjes. En die idyllische tafereeltjes, die ensceneert zij in haar tuin…

Ik kan het niet meer aanzien. Kerels op tv die twee garnalen draperen op een ongepelde ui en dat vervolgens met een stokbrood in hun broek aan een stel pakezels uit de zakenwereld serveren als Oignon du Mer exclusive. Haute cuisine heet dat. Waar vroeger een heer van stand in geruite jas volstond met een eenvoudige doch voedzame maaltijd neemt deze…

Nee, dit wordt geen stukje over de dopingperikelen uit de Tour de France. Ik heb echt geen belangstelling voor de laatste onthullingen van Mart Smeets en consorten. De Tour kan mij op dit moment gestolen worden. Die wereld van leugen en bedrog, van grote en kleine machtsspelletjes, die wereld kan niet op tegen de fantastische avond die wij hebben gehad…

(Deze column gaat over wielrennen, maar niet over sport, dus ook de intellectuelen onder u kunnen gerust verder lezen.) De Tour de France is een mini-maatschappij waar sociologen, psychologen, criminologen (en andere gogen) in drie weken tijd meer over de mens te weten komen dan in zes jaar universiteit. Allereerst is daar de drang tot vooruitgang…

Niezen is goor. Zo is het gewoon. Niet voor jezelf; meestal is zo'n plotselinge bevrijdingsstorm wel lekker. Mits je niet tijdens het opkomen getwijfeld hebt hoe je de aanval gaat weerstreven. Laat je de golf lekker komen, hooguit een beetje afgeschermd door het heffen van de elleboog? Kun je op tijd je zakdoek tevoorschijn halen om meekomende semi-vloeistoffen…

Vorige week was de waarheid aan de beurt, nu de leugen. Als er één reden is om aan het bestaan van de waarheid te twijfelen dan is het wel dat het leven van leugens aan elkaar hangt. Wielrenners zijn schone jongens. Ze slikken niet en spuiten doen ze evenmin. De Kazachstaan die met dertig hechtingen én bloeddoping werd betrapt, is een domme eenling…

De LPF is nog niet van zichzelf af. Dit weekend waren leden van de Lijst Pim Fortuyn bij elkaar om over de opheffing van de partij te praten, maar wat denk je wat? Ruzie. Wat de allerlaatste vergadering had moeten worden, eindigde zoals destijds de eerste begon: in wanorde. Er waren te weinig leden aanwezig. En de LPF'ers die zich nog wel durfden te…

Je ziet ze in elke drukke winkelstraat. Ze zijn met hun vrouw de stad ingegaan en van de nood een deugd makende, staan ze steevast met de rug naar de etalage te bewonderen wat aan de keerzijde van de winkelruit tentoon wordt gespreid. Zij is al in het winkelpad verdwenen en hij wacht geduldig op wat er komen gaat. Het maakt niet uit of de etaleur zijn…

In Frankrijk heb je ze ook, malloten die dagelijks een stuk lopen van de Grande Randonnée, die lange afstands wandelingen van niks naar nergens. Deze week lopen ruim 42.000 gekken de Nijmeegse Vierdaagse, vorig jaar nog prominent in het nieuws omdat het toen een beetje warm was. Ieder jaar vraag ik mij weer af wat mensen toch bezielt om vier dagen lang…

Het meest lastige is toch altijd weer om in beweging te komen. Om te beginnen met opruimen, met bewegen of met wat dan ook, eigenlijk. Ik heb zelf ook de neiging om dingen uit te stellen en om eerst een beetje te gaan rommelen met mail of de krant te gaan lezen. Dat zijn dingen waar ik me niet voor hoef in te spannen. Het is ook niet zo gek, je…

De meeste godsvrezende mensen die ik ken, lopen niet over van naasteliefde en tolerantie. Maar wie zoekt, vindt gelovigen die geïnsprireerd door Het woord, grootse daden van medemenselijkheid verrichten. Onbaatzuchtig en met een grenzeloos optimisme. Ook mensen-zonder-god verrichten goede werken. Zoals er heidenen zijn die even dogmatisch en intolerant…

Ik ga niet graag naar de kapper. Als kind werd ik geknipt door Hanneke, de buurvrouw. Die kwam gewoon bij ons thuis. Wel zo makkelijk, wel zo vertrouwd en wel zo goedkoop. Ze verdween langzaam uit beeld toen ik op kamers ging wonen. Ik moest op zoek naar een andere kapper, maar heb tot op de dag van vandaag geen vaste vervanger gevonden. Te vaak verhuisd…

Hoeveel jaren sta ik al brompottend in de stromende regen voor het rode stoplicht? Zelfverzekerde zakenmannen rijden kurkdroog door in hun BMW, calculerende huisvrouwen met mascara op hun oogleden en kinderen op de achterbank nemen keurig de bocht in hun Volvo, succesvolle drugs- en seksbaronnen spetteren rokend door het oranjelicht in hun Mercedes…

Van de ene op de andere dag is Komo veranderd in een kameel. Of eigenlijk eerder een dromedaris, want die hebben maar één bult op hun rug. Wat is daar zo opmerkelijk aan? Komo is een kat. Een doodgewone huis-tuin–en-keuken-kat. Type cyper, met van alles en nog wat vermengd. Vandaar de naam: Komo (van het bekende merk vuilniszakken). Zondag kwam…

Net terug uit Zuid-Frankrijk, waar we ‘Le rouge et noir’ hebben bezocht, bij de plaatselijke coöperatie goedkope wijn hebben ingeslagen, deze keer geen petanque hebben gespeeld, maar bij de supermarkt wel bijna dagelijks verse vis hebben gekocht en waar de vos inmiddels het loodje heeft gelegd. Kortom, we hebben het weer erg naar onze zin gehad en dan…