"Dat is nou zóóó typisch jij."
Niets vervelender dan mensen die tegen jou zeggen: "Dat is nou zóóó typisch jij."
Dat lijkt op het eerste gezicht een sympathieke opmerking waarbij niets kwaads wordt bedoeld.
Toch zit er een laagje achter die opmerking. Een kleinerend laagje in een opmerking, verpakt in een vrolijk nep lachje.
In feite is het een opmerking die jou definitief in een hokje plaatst: die vent die altijd zonodig buiten de kudde moet lopen en altijd alles anders doet dan de rest van de kudde.
Alsof je wordt veroordeeld door de officier van justitie en de rechter tegelijk.
Je zegt bijvoorbeeld dingen die anderen misschien ook vinden, maar die niemand durft te zeggen.
Voorbeeld:Je zegt dat je geen vlees eet omdat je niets eet wat een gezicht heeft.
Reactie: "Dat is nou zóóó typisch jij."
Nog eentje: Je gaat een uurtje in de zon liggen zonder je in te smeren, waarna iemand opmerkt dat dat slecht is voor je huid. En dat jij dan zegt dat je de zon beschouwt als een vriend, niet als een vijand tegen wie je je moet beschermen.
En daar komt ie weer, die opmerking die jou weer even in no-time in het gareel moet brengen: "Dat is nou zóóó typisch jij!!"
Inclusief dat nep lachje dat mij moet doen geloven dat het een goedmoedige opmerking betreft.
In werkelijkheid is het de uitspraak van het gerechtshof der betweters waarbij bij jou de twijfel dreigt toe te slaan. Zo van: "O jee, ben ik echt zo gestoord bezig? Moet ik mijn prioriteiten niet even aanpassen aan de kudde?? "
De opmerking, "dat is typisch jij," zonder zóóó, zou nog enigszins kunnen. Dan voel je je nog niet direct bedreigd, veroordeeld en berecht. De berechting ontstaat pas als het woordje zóóó erin sluipt. Dat langgerekt uitgesproken zóóó, waarbij de nadruk ligt op het negeren door jou van de zogenaamd goedbedoelde eerdere waarschuwingen om je aan te passen aan de kudde. Dus met het woordje zóóó wordt er een tandje bijgeschakeld.
Fascinerend, je kunt je hele leven prima dingen doen maar één tekortkoming en boem..de hakbijl valt. En voor de rest van je leven heb je een etiket opgeplakt gekregen. En vanaf dat moment hoef je niets meer uit te leggen, want je bent niet langer een mens maar het tegenovergestelde van een heersende gedragscode.
Het enige wat nog ontbreekt, is een dossiernummer en een bordje om je nek met: "Zóóó typisch hij."

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!