Al vanaf vroeg in mijn huidige cyclus van aardse dienstbaarheid, vond ik het spoor terug waarmee ik me in verschillende eerdere incarnaties had beziggehouden. Van mijn eerste zakgeld kocht ik een boekje dat ik bij Het Witte Boekhuis op een hoge plank had zien staan en dat me aantrok alsof het de belofte bevatte nieuwe dimensies te openen in de zoektocht…

Ik was afgelopen week in een hotel waar ik een nacht verbleef. Het hotel lag prachtig in de bossen. Ik kwam niet voor de luxe of de stijlvolle kamers. Ik wilde gewoon in rust kunnen slapen zonder afleiding. Nadat ik me had geïnstalleerd op mijn kamer, besloot ik een boswandeling te gaan maken. Het leek me een goed idee om bij de receptie te informeren…

Geen idee waar hij ineens vandaan komt. Hij zegt ons te kennen. Mijn reisgezel en ik scannen hem van top tot teen en van teen tot top. Er daagt ons niets. Een vorig leven misschien? Dat we samen op pad zullen gaan, hoeft niemand van ons uit te spreken. Hij neemt ons mee naar het strand. Twee bebaarde mannen met een paar kromme tanden verschijnen…

Deze week gebeurde mij wat vreemds. Ik kom bijna dagelijkse bij onze Oosterburen. Met mijn auto rijd ik naar en door het Ruhrgebied. Meestal zien de wegen er prima uit. Het eerste stuk mag ik onbeperkt doorknallen. En eerlijk gezegd doe ik dat regelmatig. Als het wat drukker is niet, dan heeft dat weinig nut. Al dat accelereren en afremmen is vermoeiender…

Lang, lang geleden, maar wel in ons land hadden treinen ramen. Tegenwoordig niet meer. Tegenwoordig zie ik al mijn reisgenoten, als ik even opkijk, maar hun telefoon kijken. En als ze niet naar een telefoon kijken, hebben ze wel een ipad voor zich of een laptop op hun schoot en kijken ze daar naar. Daarin zien ze films, nieuws en zelfs digitale boeken…

Ik snap veel. En wat ik niet snap probeer ik te snappen. Maar het gebeurt me ook weleens, dat de situatie kansloos is voordat ik aan het snappen toe kom. In mijn hoofd staat een denkbeeldig aapje met bekkens tegen elkaar te rammen om de leegte op te vullen. Mijn gevoel stuurt in paniek SOS berichten naar mijn hersens: jongens, wat moeten we!? In…

Het komt wel eens voor dat ik ergens beland door omstandigheden. Vroeger toen ik nog de illusie had dat het leven louter uit hoogtepunten zou bestaan, ging ik die uit de weg. Maar, ouder en wijzer, heb ik geleerd om de treurnis in het leven te romantiseren. Een gave waar je niets aan hebt. Tenzij je schrijver bent. Het was ergens diep in Duitsland…

Op het perron van station Emmerich kijk ik mijn ogen uit. Overal staan groepen jongeren. Uitgedost alsof het carnaval is. Hoeden, brillen en pruiken. Hun kleding fel. Verrassende combinaties. Een jonge vrouw met Heidistaartjes draagt twee flessen wijn als waren het skistokken. Een tiener zeult met twee kratten bier. In de coupé is het een lawaai…

Ik was er weer eens, Parijs. Stad van licht en liefde. Met mijn dochter van dertien want meisjes van dertien moeten Parijs gezien hebben. En dat hebben we. Vroeg weg, auto geparkeerd in een garage aan de boulevard periférique, metro naar het centrum, onderweg Frans ontbijt, bagage in het hotel en tout de suite naar alle hoogtepunten. Pompidou, Notre…

Stap in een verkeerde trein Kom terecht in een stad die je niet kent Loop een beetje doelloos rond, verlies je portefeuille Dat is het begin van iets Deze tekst trof ik een aantal jaren geleden aan in het café van de Vooruit, het culturele centrum van Gent. De tekst vat eigenlijk in al zijn eenvoud samen wat ik als de meest wijze les beschouw…

In the middle of nowhere, daar ben ik nu. Langs de Ruta 40, de beroemde weg die het zuiden van Argentinië en Chili met het noorden verbindt. Voor een groot deel geasfalteerd, maar grote stukken zijn nog onverhard. Passagiers offeren hun laatste restje water om de koelwatertank van de bus te vullen. Sommigen maken gebruik van het oponthoud om in de luwte…

Je komt wat mensen tegen, als je alleen door Zuid Amerika reist. Maar Sytze is mijn man. Veel mensen waarschuwden me vooraf: mijd de plekken waar veel Israeli's zijn, vaak groepen jonge mannen die hun diensttijd er op hebben zitten en eens lekker los willen. Er zitten, liggen en vooral hangen veel Israeli's in mijn hostel, maar dat deert Sytze niet…

Ik wist waar ik aan begon. De oostkust van Patagonie is niet het meest lieflijke deel van de wereld om te bezeilen. De Drake Passage en Kaap Hoorn in het zuidpuntje van Zuid Amerika zijn berucht. Darwin, die hier met de Beagle ruim voor mij voer sprak over 'droge, zeer harde wind uit het zuidwesten' en 'stormachtig weer'. Niet voor niets worden…

Dit stukje komt tot u vanuit de bus onderweg van Montevideo naar Punta del Este, Uruguay. Ik reis - ik schreef er al eerder over - en ben nu op weg naar de tweemaster de Anne Margaretha, die mij vandaar naar Ushuaia brengt, het zuidpuntje van Zuid Amerika. Mijn korte verblijf in Montevideo is de prelude van een reis van in totaal zeven weken. Reizen…

Stel je gaat zeven weken backpacken in Patagonië. Wat zit er dan in die backpack? Je maakt je een voorstelling van de komende trip: wat moet mee, wat kan mee, wat laat je thuis? Inpakken is een imaginaire reis. Voor wie hotelreizen of autovakanties gewend is: een backpack heeft geen wieltjes en draag je op je rug. Ik heb een kleintje voor de korte of…

Ik ben licht opgewonden. Wat zeker meespeelt is het vooruitzicht op een lange reis aan het eind van dit jaar. De voorbereidingen op deze trip – het regelen van zaken, het lezen, het zorgen voor de juiste outdoor uitrusting – het draagt allemaal bij aan de opwinding. Maar dat is het niet alleen. Vóór het zover is verhuist de organisatie waar ik voor…

‘Society, you're a crazy breed I hope you're not lonely without me’ Het liedje Society uit de film Into the wild probeert te beschrijven wat de jonge hoofdpersoon beweegt om afstand van de samenleving te nemen. Hij wil geen studie, geen uitgestippelde loopbaan. Hij verbrandt zijn paspoort en geld, gaat zwerven en probeert in de wildernis te overleven…

Stoptrein: een veelbelovende naam voor een trein, want ik moet er niet aan denken dat een trein maar door blijft rijden. De afdeling marketing moet het echter een gruwel geweest zijn. Een trein moet rijden, niet stoppen. Zo moeten ze ook op tijd rijden en niet op tijd stoppen. Hieruit blijkt natuurlijk dat marketing eigenlijk niet weet waar ze over…

Ik moest deze week op het vaak ten onrechte als onderdeel van Zeeland beschouwde eiland Goeree-Overflakkee zijn en proefde de naam van het Zuid-Hollandse eiland onderweg erheen regelmatig op mijn tong. Goeree-Overflakkee. Goeree-Overflakkee. Goeree. Overflakkee. Ik moest denken aan een mislukte afsprong van Epke Zonderland: “Epke heeft een goede…

Om een honderdtal ‘jihadisten’ te achterhalen wil minister Opstelten de reisgegevens van miljoenen Nederlanders opslaan in een buitengewoon grote database. Elke reis van een Nederlander is daarmee bij voorbaat verdacht. De minister van Veiligheid en Justitie heeft in een brief aan de Tweede Kamer aangekondigd dat hij de mogelijkheden om reisgegevens…