Ik verdrink me
- zoals een ieder -
zorgenloos in de massa,
met een litertje ongelood,
Belangenloos en onverschillig,
scheid ik mijn rijkdom uit,
steun hierbij een goed doel,
massadood…
in de duisternis
denk ik terug
aan
het
moment
dat ik wist
hoeveel ik van je
hield
in het licht
zie ik jou
en dan
een
moment
weet ik terug
dat ik van
je hou…
achterlaten
die korrel
van zand
wegstromend
met mijn
verleden
tot
een ander’
zand
korrel
me terug
en wederom
een
verleden
creëert
op haar
beurt
zal
deze
moeten
voelen
en
achterlaten…
in een kamer
met
rook
bedoezeld
schrijf
ik
neer
wat ik
niet
zeggen kan
wijn
en mezelf
raken
elkaar
momentaan
woorden gerangschikt
tot
een bereik
van niets…
Het geloof in leven
ebt weg
komt soms terug
ergens vaag
De zee
die telkens weer
zich
elke dag herhaalt
nergens vaag
maar met een ritme
mijn geloof wordt
een tempel
een dans die nooit voorbij
gaat
maar zich steeds herhaalt…
Je bent ver weg
de oceaan over gevlogen
beide zijn we nu alleen
en voelen ons eenzaam.
We denken aan elkaar
en de afstand wordt minder.
Zo overbruggen we de tijd
van grote eenzaamheid.
De lange avonden en nachten
zijn bijna voorbij
en dan kom je terug
weg zijn de eenzame gedachten.…
0
Bezig met laden