Alle inzendingen van Gerrit.

Een goed gedicht legt niets uit, laat staan omstandig.…

Bestond er ooit een blijk van uw bestaan buiten mij om?…

Alles wat met architecten in aanraking komt, wordt lelijk.…

Gelukkig heeft Slauerhoff zich toch ook eens positief over zijn geboortestreek uitgelaten. Weliswaar maar één keer, met één enkele zin, die in een onvoltooid vers, dat in zijn nalatenschap werd aangetroffen, ópglanst: 'Alleen voor Friesland heb ik nog een zwak!'…

Waar moet het toch naar toe, met Europa in het algemeen en met Nederland in het bijzonder? Banken bederven de boel, landen hebben hun kasboekje niet op orde, op de Eurotop komen ze er ook nu niet weer uit. Houden nationale overheden zeggenschap over hun begroting of geven we de oppermacht aan Brussel? In dat laatste geval worden Frankrijk en Duitsland…

Ik loop van niets naar niets. Ik ben vergeten een brug te zijn over de doodsrivier met aan de overzijde echte kreten.…

Voor obers en portiers ben ik het bangst. Een klein vergrijp tegen de etiquette moet ik bekopen met een blik die kwetst.…

Des morgens kruipt een beest van vrees door aderen en ingewanden en maakt mij weder tot een ander, dan die ik slapend ben geweest.…

Rangorde tussen mens en hagedis en van de hagedis diep in het stof, verder dan onze instrumenten reiken. Bij dit besef mogen wij doen alsof de reeks naar boven toe hetzelfde is en kunnen zo bij God op tafel kijken.…

Misschien dat eens de parelvissers van Bizet hem vinden, zoals hij neerligt op de bodem van de oceaan met centenaren water boven zich. Hij ziet de boten gaan van Duitsland, Engeland, Amerika en Insulinde binnen zijn ogen als het ware; tot het jongst gericht.…

Hulshorst, als vergeten ijzer is uw naam, binnen de dennen en de bittere coniferen, roest uw station, waar de spoortrein naar het noorden met een godverlaten knars stilhoudt, niemand uitlaat, niemand inlaat.…

Dat ik haar had uitgenodigd voor deze nachtwandeling, met die jurk aan, een ruime boothals die vaak werkte als een decolleté, was om met haar te doen wat het daglicht en in het bijzonder mijn eigen blikken, vreesde ik, niet zouden kunnen verdragen. Het woord borsten durfde ik niet eens uit te spreken, bijna niet te denken zelfs, laat staan dat ik ze…

De kleren vielen van haar af. Naakt wilde ze zijn, wentelend en geurend in de armen van Koster. Hij is groot. Want, dacht ze niet zonder ironie en rechtop in de spiegel: aanschouw mijn leden, aanschouw mijn weelde, mijn heupen in het middaglicht - deze luxe, daar kan hij toch geen nee op zeggen?…

Mijn begeerte naar luiheid is al een begeerte te veel.…

Familie duurt een mensenleven lang.…

Geluk is een seconde die eeuwigheid wil zijn.…

Alles komt terug, de tijd is niet lineair, maar circulair. Elke sterveling verliest het schaakspel tegen de Dood, omdat deze het strijdplan van zijn slachtoffer altijd doorziet.…

Wie niet meecreëert is een deserteur van de schepping.…

Eigendunk is de levertraan van de geest.…

Goede literatuur bezit het vermogen ons met andermans ogen te laten zien.…

Ontmaskerd worden als oplichter is minder erg dan herkend worden als schrijver.…

Elke dichter hoopt natuurlijk dat hij miljonair wordt met een bloemlezing. Blijkbaar is men nu op dat bedrag van 5 euro per gedicht uitgekomen bij het verdelen van het beschikbare totaalbedrag.…

Omstandigheden is een vaag woord. Mensen verschuilen zich er vaak achter, alles ligt aan ‘de omstandigheden’. […] Ze zijn ongrijpbaar. Alles is omstandigheid behalve wijzelf.…

Als jonge wit-opgebouwde steden na een oorlog mijn gedichten…

Om eerlijk te hebben geleefd dient men in de wieg te zijn gestorven.…

Mijn begeerte naar luiheid is al een begeerte te veel.…

Op de mens ben je natuurlijk snel uitgekeken. Dus komt het dier naar voren.…

Balkenende kan een uur kletsen voor hij iets zegt.…

Ik wil niet alleen een goed gedicht schrijven, een welgevormd en gelukt werkstuk met een zekere inhoud en een zekere vorm, maar heel bewust een gedicht ergens naar toe schrijven, zeg maar naar dat enige middelpunt, de kern waar bij wijze van spreken de taal overgaat in vlees, steen, haast letterlijk, maar natuurlijk nét niet.…

Herfst neem mij bij uw blaren.…