Alle inzendingen van Ingrid

O tempora, o mores! Wij gaan bij de LOI een cursus Latijn volgen om onze nieuwe ducem te kunnen volgen!…

Sterven was niet het ergste. Het ergste was te worden wat mij het meeste afkeer inboezemde. Ik wilde mijn vrijheid, ik hechtte aan mijn leven, ik besloot geen moordenares te worden. Ik ging niet moorden, al was het om te ontsnappen. Ik ging ook geen apenvlees eten.…

Als jij weer in je dagboek schrijft, denk er aan in mijn ogen te zien de zon die ik nu voor altijd bedek met zwarte vlinders…

Niets zal jou in mijn ogen ooit deren, want in mijn handen ligt je laatste groet.…

Bittere engel onwaarachtig met een vlam in je mond, onder je oksels zal ik twee zwaluwen planten en over je lichaam een wit kruis trekken voor de man aan wie jij me ooit hebt laten denken.…

Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort, ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen, door alle wateren zul jij komen, alle oerwouden, op alle wegen, in elke droom die ik me niet meer herinner, je handen die zichzelf onteigenen en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst.…

Waar ik maar ga ligt een pad voor mij open, secuur in mijn blik zoals littekens lopen, hoe de dag ook verblauwt of opvlamt om mij, ik volg niets dan mijn hartzeer en het naambord ben jij.…

Die avond ben ik kapot als ik thuiskom en de deur is nog niet achter me dicht of ik barst in tranen uit. Ik huil van woede, zonder te kunnen ophouden, zoals ik nog nooit gehuild heb. Ik heb het gevoel dat ik verraden ben, gebruikt, mishandeld en ik moet steeds weer denken aan de studenten uit Medellín die ik tijdens de campagne ontmoet heb en die me…

We hebben mijn besluit om politicologie te gaan studeren uitvoerig besproken. Mijn vader staat ambivalent tegenover de politiek. Hij vindt dat er niets nobelers bestaat dan het dienen van je land, zoals hijzelf heeft gedaan aan het hoofd van het ministerie van Onderwijs, maar hij heeft een diepe minachting voor beroepspolitici die carrière maken ten…

We hebben de helft van de weg afgelegd. Wanneer mijn vader tegen me zegt: 'Weet je, ik ben nu niet meer minister Betancourt, maar de vader van Ingrid!' hoor ik hoe trots hij op me is. Een soort echo van de trots van een natie die in mij wil geloven, die beetje bij beetje weer vertrouwen krijgt, na een eeuw vol leugens en bedrog. Ik zal dit vertrouwen…

Geluk Een beetje geluk Met een paar woorden helemaal stuk Pijn Een heleboel pijn Verboden liefde die niet mocht zijn Verdriet Heel veel verdriet Ligt voor mij nu in het verschiet Gedachten Eenzame gedachten Dat is alles wat ik nu kan verwachten Door Mijn leven gaat door Maar ik vraag me af waarom, waarvoor…

Stralende, zomerse septemberdagen ze lijken te vervagen Donker is het door verdriet Naderend onheil aan de einder Het gouden licht verbleekt Een ijzige mist lijkt op te doemen De hoop vervlogen, het afscheid onafwendbaar En toch zal het worden doorstaan En komt er een moment dat het goud weer helder wordt. Het afgesneden zijn zal…

Bij het hervertellen herinnert niemand zich of hij een granaat droeg, of dat zijn ineengeklapt lichaam explodeerde bij contact met de verschrikking die zou komen Maakt het iets uit of je weet van 't detail dat waarheid heet? Aangezien, op fast forward, het einde hetzelfde is, namelijk over en uit. De vragen, hoe dan ook bedoeld, leiden…

ver weg is de poging tot een lyrisch epos anders dan eerst weekt het beeld niet langer los de derivaten werken in als klanken zonder geluid, een omfloerste ziel het brein, uitgezaaide ranken broos en immobiel…

rode gloed in de horizon zeevaarders zeilden in de ochtendzon deden nevelige verslagen van land in zicht tuurden voortdurend naar je glinsterend licht maar de sfeer werd grimmiger modernere boten meerden aan en iedereen weet hoe het je verder is vergaan je ijskappen smolten, een nieuw station verscheen de wetenschap zegevierde en je rode…

Jij zilveren maagdelijke. Er komt geen einde aan je dagelijks toilet. Je gewassen huid glinstert en je trekt je ogen tot spleetjes als de zonnestralen je soepele lichaam opnieuw verwarmen. Je lichaamstemperatuur is in de jaren gedaald en deed je sneeuwwitte flanken vervagen in een krijttekening waarbij lichte en donkere tinten op subtiele wijze in elkaar…

Kijk ze nou zien zitten die dames tijdens de koffie geverfde haren in een knot een spoeling tegen het klitten luxe sigaretten in een pakje wil je er ook eentje? ik zit daar in alle glorie en bekijk het damesveld op mijn gemakje hoe het gaat met oom Jan en tante Lies welke ziektes in zijn en uit heb je nog geen griepprik gehad dan? enkelen…

Ik bezie haar vrolijke tweevoeter oneindige eenvoud schone lijn Ze danst door de velden snuffelt aan een lange spriet maar laat zich niet vangen zelfs niet als het giet Mens dier universum cel Zij is. Orde stijl wetten onmacht Haar leven niet.…

Ze zijn welbespraakt en Europeaan en drinken koffie uit grote mokken. rijden rond in Alfa Romeo’s dragen dure sokken. van één tot drie zijn de kantoren leeg de Commissie eet sushi of chinees en hoeft niet te klokken Als er hoog bezoek op komst is klinken er andere geluiden in de liften een Zweed spreekt zijn moedertaal en twee Finnen beginnen…

Wat is het leven toch vreselijk hard, wat kan het ineens een klap krijgen. De ene dag vrolijk en blij, de volgende weet je niet meer hoe je het hebt. Ineens wordt het je verteld het leven in je buik is niet meer. Hoe je verder moet dat weet niemand. Maar de pijn die blijft. Ze vertellen je alleen dat het moet, verder met je leven gaan.…

Ik herhaal je zonder begin of einde herhaal ik jouw lichaam De dag kent een smalle schaduw en de nacht gele kruisen het landschap is onaanzienlijk en het mensdom een rij kaarsen terwijl ik jou herhaal met mijn borsten die de holtes van jouw handen imiteren --------------------------------- uit: 'Ik herhaal je', 2000.…

De kans dat iets gebeurt is omgekeerd evenredig aan hoe graag je wilt dat het gebeurt.…

Ik ben de lapjespop die niet praat en zich alleen op je liefde verlaat 's Avonds lig ik blind en stil en doof en slap is dan mijn zaagselhoofd Mijn handen rusten en mijn lijf wordt na je heengaan koud en stijf Zonder je hulp kan ik niet lopen: je hebt me zomaar kunnen kopen en zult me nog op een oudejaarsnacht domweg verbranden terwijl…

Een beetje meer vreugde Wat minder haat Een beetje meer liefde Wat minder snel kwaad In plaats van ik Een beetje meer jij In plaats van angst Een beetje meer moed Sterkte om te handelen Doet ons beiden goed In plaats van afkeer Meer vreugde en licht In plaats van afstand Een vrolijk gezicht Een bosje bloemen waar je ook gaat Maar niet…

De bladeren vallen. Zachtjes dalen ze neer op de grond. Mijn gevoel zegt me Niet neerslachtig worden, nu niet Waarom is er niemand die het aan me ziet. Deze moeilijke tijd je moet er weer doorheen. Elk jaar komt het terug Altijd moet het weer alleen. Het onbegrip is soms zo ondragelijk Waarom zou het nu anders moeten zijn, Buiten is het…

Sarah, Vraag me niet te vergeten of gewoon door te gaan Mischien ,als de pijn wat is gesleten Kan ik het beter aan Mij zo pesten, Sarah, was heel gemeen en of ik het je ooit zal vergeven dat weet ik niet meteen Ik hoop dat je van mij nu niets verwacht want vriendschap of liefde kan ik je nog niet geven…

Waar slaap my liefde, my liefde vannag sterre wat wieg in die denne en winde sterre wat wieg en sterre wat wag waar slaap my liefde, my liefde vannag? Denneboom donker, rooipad en naglied, naglied van diere en duistere winde Waar slaap my liefde, wie stil sy verdriet en sal ek my liefde, my liefde weer vinde? Winterwind, lei my deur bittere…