Alle inzendingen van Jasper

Hoe hoger de functie hoe vager de benoemingsprocedure.…

Gezien de complexiteit van de uitvoering van beleid wekt het bevreemding dat ambtenaren die werken aan de uitvoering van beleid vaak lager worden ingeschaald dan zij die beleidsnota’s schrijven.…

Over smaak valt niet te twisten, maar wel te twitteren.…

De gezondheidszorg in Nederland is teveel gericht op de curatieve zorg, terwijl met preventieve programma's voor achterstandssituaties grotere gezondheidswinst te behalen valt.…

Dichters die dichten over andere dichters of schrijvers; er is een lange traditie als het gaat om poëzie die geschreven wordt om collega's lof toe te zwaaien, te herdenken of alle hoeken van de kamer te laten zien waarbij de laatste categorie altijd het meest vermakelijk is. Joanan Rutgers is een dichter die in deze traditie past. Bijkans alle auteurs…

Het komt niet vaak voor dat de Minister van Defensie na zijn politieke carrière een baan accepteert bij een bank. Frank de Grave zag het wil zitten en ging aan de slag bij de DSB bank. In mei werd hij daar ontslagen. Dick Scheringa komt niet echt over als bankdirecteur. Hij is vriendelijk, wanneer hij spreekt zelfs een beetje bescheiden. Bij AZ staat…

Alle mensen worden ouder. Tegen beter weten in. We willen eigenlijk jong blijven. Echt een trekje voor mensen, het gras is altijd groener aan de andere kant van de heg. Er is sprake van een crisis in de wereld. Helaas treft die ook Nederland. Soms lijkt de term ‘crisis’ voor meer malaise in de economie te zorgen, dan het uitgavepatroon van de consumenten…

Het was een treurig beeld. Geert Wilders die met een koffer afreisde naar de andere kant van de Noordzee. Fitna zou vertoond worden voor een aantal Engelse hoogwaardigheidsbekleders. Achter gesloten deuren. Een wat knullige première. Aangekomen in Engeland kon Wilders meteen weer terug. De Engelse regering had geen behoefte aan zijn aanwezigheid…

Bij Senegal heb ik nooit aan een vakantiebestemming gedacht. Eerder aan hoofdstad Dakar. Bekend van de rally Parijs-Dakar die tegenwoordig niet eens meer door Afrika gaat, maar door Zuid-Amerika. Het land Senegal doet mij dus denken aan sport. En na vandaag zal dat wel vaker gebeuren. Wielrenner Frank Vandenbroucke ging op vakantie naar Senegal…

Van dieren krijg je meer liefde dan van mensen.…

Als een model kijk ik naar de wereld en denk zie mij dan! wil je dit ook? koop het dan! Het geld rolt mijn richting uit terwijl mijn huid rimpelt. Een model der verslavingen, te weinig slaap schoonheidsslaapjes. Wat is dan een model? Tja, kijk dan naar mij, schoenmaat 42. Dat is toch wel model-rechtvaardig.…

Geen wereld is te klein te groot voor liefde en verdriet. Je bent zo mooi lief, knap intelligent. Mijn wereld is open voor jou, door jou, trouw. Onze wereld.…

Zoals je met je sproeten glimlacht zie ik het geluk in de kuiltjes van je wangen. Die groene gloed in je ogen -pas op!- ik word weggezogen... Die blonde haartjes die wapperen in de wind -wil je nog een kusje?- ach, wat heb ik toch een geluk dat jij naast mij slaapt dan kan ik de hele nacht kijken naar de lach in je sproetjes…

Je kunt niet beter weten; -het water is reeds gestegen- blank staan op je bank, terwijl rood de horizon kleurt. Parels zijn duister en gevaarlijk ik zie er niets in diamanten tekenen rijkdom -maar wat moet je met stukjes glas?- Het zijn andere tijden -nu is het 2006- nooit meer het zondagspak over een jaar of tien.…

Elk woord dat wordt gesproken keert weer geschreven terug op papier lijkt alles anders maar spreekt hetzelfde gevoel. Gesproken woorden zijn zo vaal daar ze worden wel verdraaid de kleur van woorden zwart op wit is de waarde van oneindigheid. Toch mis ik de blik in de ogen wanneer geschreven woorden mij raken dan hoor ik ze veel liever…

Rustig voortbewegend rij ik op de weg niets vermoedend en onwetend. In mijn ooghoek zie ik bloemen langs de weg, waar een leven is gelaten zie je aan de bloemen het verdriet. De vraag of het schuld of onschuld was doet niet zo zeer ter sprake Het gemis is schijnbaar groot soms voor velen soms voor een enkeling. Die bloemen langs de weg…

De warme zomer van mijn leven werd beëindigd met een enkele zin je kon me niet meer je liefde geven omdat het even niet meer ging Toch is het gekke van dit alles dat het me eigenlijk nauwelijks deert het lijkt alsof mijn eerst nog lege hart zich tot iemand anders heeft gekeerd Ik geef toe: ik lijk je soms te missen maar het is niet 'jou…

Onbegrepen in licht rood van verlangen strelen haren over soepele huid speels verlangen kriebelt voort om tergend te zijn voor haar. Waar water langzaam seipelt druppelt liefde tussen benen door ongeacht de ogen, de blik, de wil niets kan het nog onderbreken. Lichte geluiden verraden hartgeklop waarvan het ritme wordt opgevoerd opeens…

Een zomerse blik glimlacht verlangend naar mijn liefde teder en vrij van bezwaren gewoon lief en zacht. Ik kan niet anders dan te antwoorden met een lach een blik vol vrolijkheid en stiekem wat baldadigheid. Wegen komen samen soms voor even soms voor altijd en alleen de glimlach blijft bij mij.…

In een vlucht van gevoel verdwijnt de dichterlijke macht geen ritme meer in woorden geen gevoel meer in het dicht. Ik verlies mijzelf in het duister maar verdwijn voor niemand niet, de overkant blijft stil en kil terwijl IK best anders wil.…

Ik zucht je weg in alle wind en denk na over onze tijd. Een tijd die lijkt te zijn geweest en onbevreesd van mijn zijde wijkt. Ik herinner je in al het goeds en zonder wanklank maar meer dan dit zal het niet meer worden.…

Het gevoel dat kou niet stil staat diep in aders verweven zit warmte zelden om de hoek komt kijken en die blik die doden kan. Voel die handen en de voeten ijs is het, niets meer dan dat trouw de geesten en de lijken op het bot staat nimmer goud. Je kan daar nu wel liggen onaantastbaar en vol vertrouwen ik bedenk me dan wel nu dat de dood…

Veilig onder handen in moeders armen een klein gehuil veel geluid en weinig bewust. Kind zijn is niet waar je voor kiest wel wat je bent en vaak verweten wordt. Neem me zoals ik ben, want jij wilde mij toch ook?…

In de vlucht van je gedachten trek ik door tot aan de lijn mijn taal geef ik je aan de conclusies zijn voor jou, maak ervan wat jij erbij denkt schrik niet, oordeel voor jezelf het leven van een ander stuurt makkelijker dan van jezelf. Ik zie gedachten in jouw hoofd ze komen er niet uit onvoorspelbaar, het gedrag van mij, tekenend trek…

zoveel meer dan liefde geven kan is niets meer dan lucht je kunt omkeren vertwijfeld blijven staan het is je echt gebeurd maar nu is het te laat…

De zon schijnt in je ogen en laat mij lachen glimlachen. Ik voel vlinders fladderen van binnen glimlachend. Het stralen van sproeten op je lieve gezicht laat mij lachen. Heerlijk om te zien goed om te voelen alles door jou.…

Ik zie daar rode wangetjes nog genietend van de zon ik zou wel willen dat dat ook vandaag nog kon. Lekker niets vermoedend genietend van vrije tijd ik zou wel willen wandelen hand in hand met mijn meid. De dagen gaan zo voorbij maar het weekend altijd te snel ik hoef je dat niet te zeggen want dat weet je ook zelf wel. De eerste dag…

je was net binnen of je zag me staan je keek me aan en liet mij branden het was weer tijd om op te staan om te gaan en de verleiding te weerstaan misschien zwak door weg te lopen maar beter zo dan weg te zakken in het zwakke vlees…

Ik voel me niet geliefd niet fijn en toch ervaren het voelt zoals je hoopt je nooit te hoeven voelen. Pijn trekt door de aders en mijn hart klopt hard het is als was het nooit ik weet niet meer dan toen.…

Bij het zaaien verlang je eigenlijk al naar het groeien van het gras. De kleuren die uitkomen beter bij het groen dan het grijs van herfst en winter. En toch, het verlangen gaat verder je wilt het gras nog groener dan groen. Tenminste, dat heb ik....…