Alle inzendingen van JazzMeesPapa

Een nationale inzameling kon niet uitblijven: mooie initiatieven, veel geld opgehaald, het wij-gevoel in een keer uitbetaald, maar wat bij mij het meest zal beklijven is het sterke ik-gevoel van meneer Vastgoed en mevrouw de Producent, wat zijn ze zoet! Ze maakten van het geheel een nationale veiling, de hoogste bieder verdient de titel NEPkoning…

Iedere keer weer een sprankje hoop een goed gevoel dat smaakt naar meer en dan de twist de dingen waar niemand invloed op heeft ze gebeuren beslist Juist als je even voelt ik zit op de rails van het goede spoor zelfs wordt je geluk onderkoeld door een woord, verkeerd een situatie, ongewenst een verdenking, onterecht het tij is…

Een beeld of een mooi geluid Het raakt me, daagt me uit Een mooie zangstem, een ernstig ziek kind Een oude vrouw die nóg door de hare wordt bemind Waar ooit een betonnen muur was geplaveid is nu ruimte voor treurigheid. Ik huil, ik jank, tranen van liefde, tranen van emotie, ook ongewisse tranen Zalig is het om zoveel niet te snappen Heerlijk…

Hij zag haar wel, maar hij poogde zijn negeerfrons aan te wenden. Vorige week, zelfde café, wilde hij haar zijn liefde tonen en kreeg hij nul op het rekest. "Ik zal je krijgen", dacht hij. Hij merkte dat haar arm langs zijn rug gleedt en moest een rilling onderdrukken. Dit beloofde een spannende avond te worden. Elke week ging hij naar La Columbina…

Ik kijk om mij heen Al wat ik zie is hartenzeer Een pleister helpt niet Een kusje op je been? Weten dat wat je aanraakt verandert in goud En wat kapot gaat maak jij weer heel Ik mis die kracht erg veel Want ik doe het tegenovergestelde Ik maak kapot wat goed is Ik breek een hart, zelfs twee en ween dan pas om het gemis Een soort van…

Je moest je schamen voor je schoonheid, voor je lef, voor je kracht, 't is een feit. Je bent goud waard, oneindig veel karaats. En ik? Ik heb gewoon veel praats. Maar, Je moest je schamen voor je liefde, voor je uithoudingsvermogen, voor je slimheid, al wat ik bliefde. Je moest je schamen, want ik droom van je elke nacht en dan zie…

Alles is zwart in mijn hoofd Het laatste lichtje uitgedoofd De moed zakt weg en trekt de energie mee Onvermogen, onmacht en zelfhaat beheersen nu mijn bestaan Ik sta voor de keuze: Verdwijnen in de schaduw of toch nog verdergaan De onderste steen van de muur heb ik in eigen hand Durf ik hem eruit te halen zodat het licht naar binnen…

Kon Zelfhaat maar zijn De oneindige liefde Die ik voel voor jou…

Kon Zelfhaat maar zijn De oneindige liefde Die ik voel voor jou…

Kon Zelfhaat maar zijn De oneindige liefde Die ik voel voor jou…

De wolken storten regen neer Zoals mijn hart de angst Door mijn lichaam pompt en meer Om van de donder maar niet te spreken Een knal, mijn hart slaat over Ik zit mezelf te steken Met woorden, daden, zelfs een mes Want ik moet gestraft Dat is een wijze les Een neerwaartse spiraal draait Mij het diepste ravijn in En windkracht duizend…