Alle inzendingen van Mariska

Veel mensen beschouwen het dagelijks leven als exacte wetenschap: ze zoeken naar het enig juiste antwoord. In realiteit benaderen meerdere antwoorden de werkelijkheid.…

Er lijkt een soort twitterhooliganisme te zijn ontstaan waarin volstrekt normale, keurige mensen achter de bescherming van hun virtuele avatar helemaal losgaan.…

Het kwantificeren van risico is het creëren van schijnzekerheid om handelen uit te lokken.…

Veel mensen beschouwen het dagelijks leven als exacte wetenschap: ze zoeken naar het enig juiste antwoord. In realiteit benaderen meerdere antwoorden de werkelijkheid.…

Het kwaad wordt steeds vaker stoer of normaal gevonden. In een uitzending van “Spuiten en slikken” beschouwen bekende Nederlanders – de rolmodellen van de huidige jeugd – verderfelijke zaken als drugs en consumptieseksualiteit als iets normaals, gaafs en cools. Het goede wordt tegenwoordig vaak afgedaan als achterhaald. Als morele onderdrukking.…

Van overstromingen en andere natuurrampen, van dolgedraaide om zich heen schietende scholieren en opstanden horen we alles, tot in de kleinste details. Maar over de jaarlijks meer dan 100.000 omgekomen christenen blijft het akelig stil. Komt dat omdat de westerse media vrezen de gemoedsrust van hun lezers en kijkers te verstoren? Of vinden ze christenvervolgingen…

Veel mensen beschouwen het dagelijks leven als exacte wetenschap: ze zoeken naar het enig juiste antwoord. In realiteit benaderen meerdere antwoorden de werkelijkheid.…

Stretchen voor het sporten geeft geen duidelijke vermindering van het risico op blessures.…

Is het de sneeuw, of de maan die sterren verlicht? Is dat de gloed van de weerkaatsing, die straalt op je gezicht? Een grijnzend lachje, gevormd om je volle mond. Je hand pakt de mijne, en trekt me zachtjes op de grond. Een hand vol sneeuw, je schaterende lach. Voel me als een klein meisje, het maakt me lichtelijk van slag. Warme…

De magie tussen jou en mij, De intense hitte, Met de deur achter je dicht getrokken, Blijf ik hier zuchtend zitten. Mijn lippen zijn gezwollen, Mijn bloedt kolk door mijn lijf, De wereld om me heen vergeten, Alsof ik op wolkjes drijf. Het voelt als een sprookje, Samen zij aan zij, En ik mag er in geloven, Want je hartje behoort aan mij…

Uit de diepste diepte probeer ik zachtjes omhoog te kruipen. Probeer ik onzeker mijn handen uit te steken om zo liefde te ontvangen. Kijk in mijn ogen en ontmoet de liefdevolle ziel. Je hebt beminnelijk mijn hart bewogen, toch is er iets dat niet beviel. Graag wil ik beminnen, vanuit het diepste van mijn hart. Zeg me alsjeblieft, dat ik veilig…

Mensen blijven vreemde wezens. Diep in hun hart erkennen zij liefde en ook het verlangen in die liefde, zal nooit verloren gaan. Toch blijft een mens maar dwalen in die donkere duisternis. Hij blijft op zoek naar de perfectie die ontbreekt. Gegroet bent u die lief heeft en blind is degene die niet ziet, dat liefde iets speciaals is. Zij gaat perfectie…

Vreemd, net even anders, anders dan de rest, een groot verschil, ik, jij, wij, pijn, het zal nooit veranderen, wij zijn zo anders, de manier waarop, reacties, gebaren , uitgesloten, verschil, ik voel het niet, jij wel , maar waarom? Samen, Stilte, Eenzaamheid, Moed, een groot vertrouwen, in elkaar en in een ander,…

De wind leek te huilen om wat was geweest grote vrienden met het blad dat meeging niet meer terug, maar hoog de lucht in als een langverwachte zucht de wind en het blad samen sterk en toch zo zwak stralen geel kwamen door waar wolken snel verdwenen in het niets, op de vlucht en met een laatste zucht blies de wind z'n laatste adem te zacht…

Vliegen lopen over zijn hoofd. Een bakje rijst staat tegen de muur. Zijn vingers om de tralies gekruld. De man moet ergens in de dertig zijn. Hij is mager. Zijn gezicht heeft een ruw voorkomen. Met een gevoel van schaamte kijk ik hem aan. Zijn pijn en verdriet is voelbaar. Zachtjes mompelt hij ”Ik heb het niet gedaan.” Ik weet niks te zeggen en haal…

Ik vraag me zoveel dingen af. De wereld is mij vreemd. Mijn geloof is gebroken. Ik voel me alleen en ontheemd. Mag je niet meer naar één man verlangen? Er is maar één vraag die op mijn ziel rust. Als een vrouw enkel naar een man verlangt, waarom kan zij dan niet tot hem behoren? De wereld erkent monogamie, maar valt er dan niet veel te zeggen voor polygamie…

Ben u werkelijk zo naïef, meneer? Dat u dat over een ander denkt Vindt u dat nou echt, meneer? Dat u zich zo in de discussie mengt Doet u niet zo hypocriet, meneer Heeft u echt wel goed geluisterd? Een ander heeft ook gevoelens, meneer Er wordt nu over u gefluisterd Denk u zich eens in, meneer Door uw en andermans dom gepraat (Waarom noem…

Klanken, letters, woorden, zinnen Dwalen hier rond in mijn hoofd Er valt niets mee te beginnen Maar ik heb het mezelf beloofd Ik pak papier en ook een pen en schrijf op wat ik nu hoor En als ik dan eenmaal bezig ben Een zin daarachter, een woord ervoor Zo kan ik uren bezig blijven Maar dan is er wel iets nieuws gesticht Want door mijn…

Daar stond ik dan, in het bijna verlaten bargedeelte van het hotel. Pogingen om te slapen waren op niets uitgelopen. De spanningen met betrekking tot de terugreis speelden mij parten. Dat was de reden, waarom ik had besloten nog even een sigaret te gaan roken. Terwijl ik wat rondkeek, bleef mijn blik hangen op die ene mooie zwarte man. Zijn ogen ontmoetten…

schimmige gestalte gewikkeld, glanzend zwart gelaatloos, gerimpeld aanzienlijk verward blik richtend naar de horizon passie en enthousiasme verloren accepteerde ooit onsterfelijkheid maar wilde niet langer, bij levenden behoren liefde gekend, liefde verloren alles gezien, alles gehoord ik keek naar hem, hij naar mij Hij sprak niet, zei…

Sarcasme is een vorm van vreedzaam protest. Ik ben niet de enige, maar waar blijft de rest? Samen staan we sterk. Stellen we paal en perk. Aan onze regering die langzaam maar wreed. Onze zogenoemde samenleving, stukje bij beetje ontleedt Wie o wie staat mentaal nog sterk? Tegenover op hoogniveau, misdadig werk? Het maatschappelijke stelsel…

Het is een heldere najaarsdag in oktober, wanneer ik met mijn laarzen het wad trotseer. De schelpen kraken onder mijn laarzen en de zilte zeelucht dringt mijn neus binnen. Ik geniet van de kleine wonderen die bij eb op de zeebodem verschijnen en de vogels die hun eten komen zoeken. Even doe ik mijn ogen dicht en luister ik naar het geruis van de zee…

Als naar Europees verlangen, nou echt onze grondwet werd vervangen? Wie o wie is zo labiel? Verkoopt zijn huid, zijn recht, zijn ziel? Vaderlandsrecht moet zegen vieren. Onze cultuur, onze manieren. Ons recht wordt verkwanseld en verkracht. Je ziet toch wat de euro ons heeft gebracht? Nee, geef je eigen eer niet prijs. Die mensen in Den…

Verloren in de stilte. Alleenstaand, in de kou. Huilend in een hoekje Zeg ik, ik hou van jou. Te trots om eens iets liefs te zeggen. De wapens stilzwijgend neer te leggen. De kracht niet om het tij te keren. Te laat beken ik nu mijn spijt. Ik draai me nog een keertje om. Ik moet nu gaan, het is nu tijd. Waarom was ik toch zo stom? Nu…

Ik? Ik ben een dromer… Gelukkig in een illusie vol magie. Daar in mijn droomland, houd hij van mij. Dat is meer dan fantasie. Ik? Ik ben een dromer… Dromend van een prins aan mijn zij. In deze mysterieuze wereld, beleven we de mooiste avonturen. Wakker worden is er niet bij! Ik? Ik ben een dromer… M’n voetjes raken zelden de grond. Dromen…

Jouw mond op de mijne, Je tong zet me in vuur en vlam, Je handen op m’n billen, Mijn huid ongelofelijk klam. Trillend van verlangen, Lichtelijk bezweet, Je maakt me heerlijk gek, Ik wil dat je het weet. Je ogen zijn gesloten, Een glimlach op je gezicht, Je bent zo heerlijk sexy, Ik ben voor je gezwicht!…

Alles voelt intens koud, Alsof mijn bloed bevriest Wachtend op wat gaat komen Begrijpend dat je voor jezelf kiest. Meren van bevroren water Wit besneeuwde bomen Het is zo enorm koud Gedachten blijven stomen. Takken vol heldere ijskristallen Waterparels aan mijn hart Je bent zomaar binnen gedrongen Knopen heb je feilloos ontward In…

Het is mijn teken van zwakte, dus ga nu maar gauw, zolang er druppels blijven vallen, zal ik houden van jou. Het ligt aan mijn zwakte, dat ik aan je denken blijf, starend naar de druppels buiten, voel ik de stille kilte in mijn lijf. Door m'n zwakte heb ik de strijd verloren, dromen...ze bestaan niet meer, je bent m'n diepste ware liefde…

Liggend op een wollig wolkje tel ik de sterren in de lucht. Het zijn er minstens honderdduizend, en ik slaak een diepe zucht. Plots vormen wel honderd sterren jouw vrolijke gezicht. Zomaar borrelt er een lach omhoog, en ik word verblind door het heldere licht. Er schiet een vallende ster voorbij, dus vlug doe ik een wens. Terwijl ik langzaam…

Geen lelijk overblijfsel Van een grote operatie Maar het bewijs Van een meegemaakte situatie Het doet me niet denken Aan een moeilijke tijd Maar het is een tastbare herinnering Aan een gewonnen strijd Het hoort gewoon bij mij Het kan me niet deren Maar zal ik altijd Die blikken moeten blijven negeren?…