Vechtend
tegen een gevoel dat je nooit kan weerstaan
Wachtend
op het moment dat ik wegzak uit mijn bestaan
Vechtend
tegen de slaap
Dromend
over de wereld op zijn kop
Gelovend
dat het ooit waarheid wordt
Dromend
over jou en mij
Ik wil niet slapen
niet nu ik droom
Ik wil niet dromen
als ik weet dat ik slaap
Ik wil dromen over
wat…
Ben het eind al zoek
Kan niet weer opnieuw beginnen
Het doet pijn zovaak als ik denk aan
Hoe graag ik jou wil beminnen
Hoezeer ik ook probeer
De leegte is niet te dragen
In plaats van het gebeurde te vergeten
Ontstaan er steeds meer vragen
Als ik nu de kracht had
Zou ik je willen vragen
Ben je nu net zo zoek
Kun je mijn afwezigheid verdragen…
de geheimen van het leven
zijn mij niet algeheel onbekend
tussen dit eindeloze zweven
is door mij een weg herkend
tussen zoeken en vinden
ligt mijn realiteit
die het leven word genoemd
of ook de gevangenis der halve waarheid…
Mijn gevoel draait de laatste tijd alle mogelijke richtingen op. Als ik 's ochtends wakker word en een bloedrode roos van Bas zie liggen kan ik mijn geluk niet meer op. Maar zodra mijn moeder uit bed stapt en begint te zeuren over de vaat die nog niet gedaan is en we eindigen met ruzie omdat zij zegt dat Bas niet deugt en wat een slijmbal hij wel niet…
''Wat is er toch mis met jou, wat ik ook doe, je hebt er altijd wel iets over te zeggen. Kun je nou niet voor 1 keertje gewoon blij voor me zijn? Zolang heb ik ervoor gevochten me niet te laten misleiden door de mening van anderen, ik dacht dat ik alles achter me had gelaten, maar met jou in mijn leven zal dat waarschijnlijk nooit lukken. Ik vraag…
Soms lijken beelden uit het verleden
terug te kaatsen in het heden
En diens omstandigheden
Nooit voorbij te gaan
Wie, wie kan mijn hart betreden
Zonder te steken diep daarbeneden
In het dal van het verleden
En zijn ziel open laten staan…
Het eerste wat me opviel toen ik in zijn ogen keek was de vorm van zijn pupillen, ze waren groot, namen bijna bezit van zijn hele oog en het alleropmerkzaamste, ze waren vijfhoekig.
Toch spraken ze rust uit, een rust die in geen enkel schepel op aarde te vinden was. Ik ging naar hem toe en bekeek de rest van zijn lichaam dat zo'n twee meter lang…