Alle inzendingen van Nele

Met tranen in m'n ogen kijkend naar mijn lichaam overal rood,... bloed krassen,pijn,lijden,...dood. De verwelkte bloemen de donkergrijze wolken hoge muren die dreigend op me afkomen Als een rat in de val. Doodgaan van angst kan niet meer want het verleden heeft mijn ziel allang vermoordt. Gevochten en gestorven in een strijd tussen…

De zucht was als een briesje De wind een grenzeloos land Bellende wintervlokjes Vloeiden van mijn hand Over de heuvelende donsjes Vlokte een veertje vrij Vrij, wilde zwevend worden Zwevend over de vallei De vleugels vingen samen Het gezang in de koude nacht De noten opgedragen Aan de winter die op mij wacht…

Vrij als een vogel hoog in de lucht Gedragen door de wind zweef door de wolken Geen pijn, geen angst maar een gevoel om nooit te vergeten…

Laat me mij stil verstoppen in de warmte van jouw zijn en zeg me dat jouw vertrouwen mij zal blijven vinden. Laat me verdwalen in de diepe stilte van jouw hart en zorg dat mijn voetstappen weerklinken in de speelsheid van jouw stem. Hou me vast, maar (als het moet) laat me tijdig gaan zodat ik mijn eigen weg kan vinden, hopelijk…

Hoe kon fluisterend geluk zo intens droevig zijn? Ik sloot jou de ogen, hopend dat mijn woorden enkel jouw hart zouden bereiken. Ik kuste jouw lippen in de gedachte zo mijn woorden veilig op te bergen opdat je ze niet terug in deze koude wereld hoefde achter te laten. En toen onze liefde die nacht stil binnensloop, gepaard…

De somberheid van de dag mengt zich langzaam met het opwindende ritme van jouw zijn. Enkel jij weet vandaag mijn dag in te kleuren zonder dat je aanwezig bent. Enkel jij weet dat mijn triestig zijn uniek is zoals alles dat niet vergeten werd. Enkel jij kent de woorden die ik niet opschrijf met jouw hand op mijn hart en jouw…

Wie heeft de muren gebouwd, die hier nu op me afkomen en me doen stikken in mijn angst. Wie heeft de nacht gemaakt, waarin ik verdwaal... blind op zoek naar mijn eigen ik. Wie heeft die schelp daar geplaatst, die m'n enig toevluchtsoord geworden is en waarin ik nu gevangen ben. Waarin de muren op me afkomen en de nacht nooit sterren heeft…

De eerste klanken van jouw stem, in de stille ochtend... doen me al stralen voor de komende dag. Jouw vingers strelen me een goede morgen. Gekreun van jouw kant om het vroege ochtendlicht dat reeds op mijn laken speelt... Glinsterende ogen van mijn kant, in jouw warme lichaam gedrukt. Ik ken je al van kop tot teen en toch verwonder ik me…

Nooit nagedacht, niet willen zien wie voor me stond in spiegelbeeld. Gekruiste angst: ik links, zij rechts... de toekomst ingeduwd ik wel, zij niet. ik raak haar hand en voel de koude jaren... 6 jaar jong en 16 'oud' heen en terug naar de andere kant.... Maar nooit voor lang want de stilte vergat wie ik toen was.…

Ooit was er eens een meisje geboren, ze leefde gelukkig in een mooi huis, met vele vrienden en ze maakte veel plezier. De jaren liepen door, en stilaan kwam het meisje in de puberteit. Ze kreeg ruzie met alles en iedereen maar vooral met haar moeder. Zij begreep haar niet en zag het nooit als ze verdriet had. Maar toch was ze gelukkig. Toen…