Alle inzendingen van Raaf

Binnen afzienbare tijd spreekt men in dit land geen Nederlands meer. En dan heb ik het niet over Eberhard's nieuwe Nederlanders, neen, ik heb het over autochtonen. Voorbeelden: ik besef me, overnieuw, een aantal zijn, meerdere, ik irriteer mij. Dan denk ik, 'doei oude Hollanders, jullie weten niet eens meer wat je zegt'.…

Ik weet nog dat ik uit het ei kroop, donsnat en moede van het tikken met mijn eitand tegen de binnenkant van de schaal. Vermoeiend hoor, zo'n geboorte, en ik moest 't ook nog allemaal zelf doen. Pas bij het uitvliegen verweet ik mijn ouders mijn moeizame terwereldkoming, zelf wisten zij niets beters dan 'tsja, jij was ons eerste ei, wij wisten…

Mijn deur staat morgen gewoon weer open, niets te vieren maar kom eten bij mij. Opperdoezen ronde, beetgare winterpeen en stoofpot met ui (sorry Mohammed, varkenslapjes), koffie en een chocolade muffin. En dan praten we na, over dat foute nummer van de Zangeres zonder Naam. Besmuikt zullen we lachen en ik zwaai u uit tot de hoek van de straat.…

Ik wilde even een lans breken voor een netgedicht van Fred, een beetje weggestopt dan wel min of meer vergeten, en ach, schuiven we hem er tussen, achteraf. Reclame is niet mijn ding, maar Google voegt hier kreten toe, en dan is het mij niet te min om voor hem een kaarsje te branden, een theelicht op te steken. Bomen en bos, 'krakende takken…

Te weten dat er morgen weer een dag is, maakt mijn dag goed.…

Hij probeerde het wel, een eigen leven opbouwen. Een simpele baan, genoeg verdienen, huurhuisje, autootje voor de deur, drankje, hapje, een vriendelijk woord voor de buurman. Niets tekort, maar wel van alles te weinig. En dan, dan heeft men je niet meer nodig, jouw aanwezigheid is overbodig, je wordt de laan uit gestuurd. Hoofd boven water houden…

Ik zag laatst een gazon gemaaid worden; binnen een dag had het madeliefje zich hersteld.…

Zo ben ik opgevoed, de paplepel kwam er aan te pas, 'zo is het en niet anders'. Ik at wat de zwart emaille pot schafte, mijn vader beunde in het weekend bij om al die bekkies te kunnen vullen. Mijn moeder bewerkte op de trapnaaimachine (Grizner) de krijgertjes, kleding uit meelij gegeven, en die gingen dan weer over naar de volgende jongere. Ik…

Weet je nog wel, oudje ? Zilveren draden tussen het goud, ja mijn kind, we worden oud. Ik heb mijn jeugd niet vergooid, maar als het kan, zou ik het zo over willen doen.…

Hard als steen en sterk Uit diepe gewelven Stof en gruis van het zware werk Eeuwig rots delven Donker en koud is zijn bestaan Van aarde is hij een slaaf Met pikhouweel gehard van het slaan Een zware opgaaf Altijd op zoek naar glans Gesleten steen Een ritmische dans Al slaand om zich heen Wilskracht is hem niet vreemd Waar is de zon…

Zwarte wolken rollen binnen In een tijd waar vuur rookt Donkerzwart gaat men beminnen Als men oorlog stookt Zwarte dampen wegen zwaar Op de harten van vele mensen Zwart roet in het haar Licht zal men wensen Haat en troebeling wordt geschapen As is men aan het verstoren Hoop ligt te slapen Uit roet word niks geboren Wanneer komt schone…

Je takken staan zwaar in de lucht, oud en wijs Je bast geeft een zucht, gebarsten en grijs De wind waait door je laatste herfstbladeren Je leven stroomt door je aderen Je leeftijd loopt in ontelbare jaren Overleefde zoveel gevaren Veel heb je gezien in lange, langzame tijd Je wantrouwde de mensheid Natuur moest wijken rondom jouw voet…

Als jij jezelf bent, ben je niet ziek Je ben jezelf en dus uniek Ben jij jezelf dat is goed Je bepaalt zelf wat je doet Je doet de kleren aan Die jij en niet een ander je vindt staan Dus waarom zou je jezelf niet zijn Als je dit zo leest is dat toch fijn Maar als iemand dan zichzelf is Is met hem opeens iets mis Hij is anders dan wij…