Alle inzendingen van Remco

Ieder van ons leeft op zijn eigen manier toe naar Amsterdam. Hoezo Amsterdam zul je denken… Onze band Eddy Current and the Field is geboekt voor een optreden in Amsterdam en dat vinden we alle drie te gek. Ik zie Marc met zijn ‘stonebeat’ op zijn eigen stek repeteren. Ik zie Bart achter het stuur van zijn truck op de A2 de oorverdovende beat van…

'De meeste kunstenaars belanden bij haar in bed. Je moet het als een soort entreegeld zien. Het hoeft maar één keer. Er zijn erger dingen. 'Is het beledigend als ik het niet doe?' 'Je bent schrijver. Je behoort tot een categorie waar ze tegen opziet. Het zou natuurlijk wel gewaardeerd worden'…

Dakpannen gehaald bij m’n zusje. Waarom? Lang verhaal eigenlijk. Laat ik beginnen met Droef, m’n Mechelse herder. Die vindt het gewoon nodig om tijdens elke wandeling in het bos een stok (lees: boomstam) mee te nemen. Dat stapelt zich nogal op als je ervan uitgaat dat Droef drie keer per dag uitgelaten wordt en dat gaat al jaren zo. Komt bij dat Jess…

Ik vind mijn huidige baan geweldig. Werken met mensen is iets wat me ligt, hoewel het me niet altijd in dank afgenomen wordt. Het huidige coulancebeleid van de Nederlandse politie in het kader van de huidige Cao-onderhandelingen maakt het op straat voor de burger echter een stuk relaxter en voor de desbetreffende diender die z’n bonnenboekje in de…

Het is donderdagochtend, net half 9 geweest. De eerste bak koffie is op en ik denk bij mezelf: het is nog wel erg vroeg op een (rooster)vrije dag. Ik hoor in de verte de eerste app van die dag binnen komen en loop met een grote boog om dat monster van techniek heen. Eerst maar eens richting keuken voor nog meer koffie. Wanner ik Eenmaal weer plaatsgenomen…

Opgelet: 'Engelse heuvels in maanlicht.' Waanzinnige kletspraat. God, wat haat ik poëzie. Mooie borsten zijn mooie borsten. Waar dient het woord 'mooi' anders toe? 'En de mijne zijn mooi?' 'Ja, de mooiste.'…

'Hoe vind je ze dan?' Opgelet: 'Engelse heuvels in maanlicht.' Waanzinnige kletspraat. God, wat haat ik poëzie. Borsten zijn borsten. Mooie borsten zijn mooie borsten. Waar dient het woord 'mooi' anders toe? Ik zeg het gewoon. 'Mooie borsten zijn mooie borsten.' 'En de mijne zijn mooi?' 'Ja. De mooiste.'…

Ik kom haar soms tegen, kan me nog wel voorstellen dat ik krankzinnig op haar was, maar voel niets meer, behalve misschien vertedering van het harde hart. Voorbij de angst, de weemoed, de haat, de eenzaamheid 's nachts als ik alleen sliep of me de dag in dronk in het nachtcafé met pooiers, portiers en palingboeren.…

Er is steeds meer waar je goed op moet letten of je bent het kwijt. Dat geldt allereerst voor levende wezens. Zo heb ik menige hond gekend die vrolijk blaffend voorgoed aan de einder is verdwenen en slechts een trilling in de lucht achterliet waar zijn staart eens kwispelde.…

Nu het weer in populariteit toenemende sinterklaasfeest nadert, meen ik dat de tijd rijp is voor enige kritische kanttekeningen. Ouders en andere opvoeders dienen zich te realiseren dat de grote kindervriend mondeling en in het openbaar aanzet tot discriminatie van mensen wegens hun ras, strafbaar gesteld bij artikel 137d van het Wetboek van Strafrecht…

Ons land is vol aantrekkelijke vrouwen De showbizz spant wat dat betreft de kroon Met velen zou ik zó wel willen trouwen Ik hoor je al: "Doe jij nou maar gewoon!" Maar eentje vind ik helemaal te gek: ik denk dat ik het liefste Paula Udondek.…

Mijn liefste, wat gaat er in je om? Gun mij een blik in 't diepst van je gedachten. De ruzies, de geschillen, zijn de som van wat je voelt. Ik wil de pijn verzachten. Waar mogelijk zocht jij de dialoog. Ik trok mij terug in mijn ivoren toren, maar wat bij alles steeds het zwaarste woog was het vermogen de ander ook te horen. Jij kunt, wat…

uitgemergeld ligt hij daar, mijn vader hij is zojuist in vrede heengegaan zijn lieve vrouw is kalm, maar aangedaan schor klonk zijn zwakke stem: "kom nader" verzonken in hun scherp gerande kassen zoeken zijn ogen, panisch haast, mijn blik het spreken valt hem moeilijk en ik schrik ik laat me wéér door het verval verrassen dan, teder, raakt…

Aan Talpa kleeft wel een beetje het beeld van een grootmacht die de Nederlanders het voetbal heeft ontnomen.…

Remco Campert aan Cees Nooteboom Elke dag nog praat ze met zijn grafsteen op het kleine kerkhof aan de overkant uitzicht over het dal met het dunne riviertje glinsterend als een spinnedraad in het Noord-Franse licht sinds hij dood is doet ze minder aan de tuin eens haar trots kreeg er nog een prijs voor de sénateur kwam er nog voor…

Stap opgewekt voort al weet je niet zeker waar naar toe. Vooruit over het glimmende asfalt tussen de kale bomen hoofd scheef, wuivend naar het huis dat al in de mist is verdwenen en straks vergeten. Je zet een voet vooruit en dan een andere. Je kijkt niet naar de spiegeling in de plassen, het beeld van de takken waar je tussen hangt…

Sommige poëzie is met een klein mondje nog kleinere dingen zeggen…

Soms zie ik spoken 's avonds laat op straat in een vuilwitte jurk jij die niet bestaat of mager in een pak van vooroorlogse snit mijn vaders gelaat of tot mijn schrik in een spiegelruit mezelf die verdergaat. ---------------------- uit: 'Dichter', 1995.…

In de zoele middagwind zat ik op een bankje op de Boulevard du Général Leclerc naast een oude heer die Indochina nog had meegemaakt rozet in zijn knoopsgat witte sjaal om zijn uitgedroogde hals en een mormel van een hondje aandachtig aan zijn voet toen Sophie Marceau actrice die ik kende uit de bladen vergezeld van haar fotograaf uit een…

Zacht gefluister na een harde knal Dwars door het hart, daarna een val Bloedend kruipend over de asfaltzee Steek je je hand uit en ga je met een engel mee Rumoerige stadsdrukte, maar hier is het even stil Een dwazemans oordeel zonder een laatste wil Starend naar de aarde zonder angst in je blik De klok is gestopt, het was de laatste tik…

Zoekend naar iets dat ik niet zal vinden Dwalend door de lege straten Ogen kijken op me neer Ze houden me in de gaten Sterren stralen door het amatyst Zijn gulle lach, dit vreemde gevoel De maan vervaagt door de mist Als een sneeuwhond vlieg ik af op mijn doel Zijn zoete lippen, zijn gulle blik Zijn donkere ogen, zijn zachte hand De streling…

Verloren, De pijn in me lichaam. Voel me leeg. Naalden in mijn huid blijven gevoelloos prikken. Terwijl ik ze er dieper indruk. Geen tinteling. Geen jeuk. Geen gevoel. Bloed loopt over mijn handen, Vormt een druppel aan mijn vinger. Niets. Ik voel helemaal niets. Boos breken de botten in mijn hand. De muur stond er vlakbij. Bewegen…

Een zuigende behoefde, Tref ik alleen aan in mijn doos. Als het water uit de hemel komt vallen, Is iets droogs vinden dan ook kansloos. Drankwinkels zijn gesloten, Het is al veel te laat. Ook moet ik nog een slaapplaats vinden, Voor de nieuwe dageraad. Stoeptegel tellend, Slenter ik door de grote stad. Met mijn verlepte doos in handen,…

Dat was goed van jou! Wat was goed van mij? Nou, wat je gedaan hebt! Wat heb ik dan gedaan? Ik heb het water afgezet ik heb het gas onder de ketel dichtgedraaid: was dat goed van mij? Is dat het enige wat mijn vader kan zeggen? Is dat het enige wat ik goed kan doen? Een knop omdraaien.…

ik geloof in een rivier die stroomt van zee naar de bergen ik vraag van poëzie niet meer dan die rivier in kaart te brengen ik wil geen water uit de rotsen slaan maar ik wil water naar de rotsen dragen droge zwarte rots wordt blauwe waterrots maar de kranten wllen het anders maar de kranten willen het anders willen droog en zwart van koppen…

verbrande zielen, verblind door hebzucht alleen voor altijd.... eenzame dagen, vervuld van haat voor altijd verloren... verloren wegen, verwijderd van redding. hulp is nodig.. wij wachten.. zolang het nog kan...…

lopend met jou, hand in hand, verbonden in verbintenis. schreeuwende kinderen, lawaai om ons heen. ik hoor het niet, heb alleen oog voor jou, Pas Op! piepende remmen, harde knal. losgelaten, niet meer verbonden in verbintenis hou me vast, pak mijn hand, maak ons, verbonden in verbintenis…

als het nacht is, zoek ik naar jou In het donker, waar ben je nou..? Langs de sterren kom jij in zicht met mijn ogen dicht.... In gedachten, kom je bij mij Alle nachten, 't is net alsof jij In de kamer hier naast me ligt, Met mijn ogen dicht.... We lopen met z'n tweeen langs het strand, Ik hou de schelpen die jij vond hier in…

Als ik doodga hoop ik dat je er bij bent dat ik je aankijk dat je mij aankijkt dat ik je hand nog voelen kan Dan zal ik rustig doodgaan Dan hoeft niemand verdrietig te zijn Dan ben ik gelukkig.…

Godzijdank heeft een ziel geen billen.…