Alle inzendingen van Roos

Liggend op het halfzachte luchtbed in de tent sla je een jongetje in een zwembroek op een fietsje gade. Een vrouw op crocs loopt met een gifgroen afwasteiltje richting washok. Pisemmers worden her en der leeg gekieperd, kinderen jengelen, honden blaffen en de buren zitten alweer aan de oploskoffie onder de luifel. Wie heeft er in godsnaam bedacht…

Weet je wat mijn borsten doen als ik loop? Ze maken het eeuwigheidsteken, twee keer liggend dubbel acht.…

Ben ik wakker of droom ik dat ik wakker ben? Best wel een leuke zin eigenlijk, om een boek mee te beginnen...alleen je hebt altijd door dat je wakker bent of niet...of zou dat bij andere anders zijn? Stom eigenlijk...dat je in je arm moet knijpen...voor dat je wakker bent...typisch iets uit een boek...rood hoofd krijgen...dat is ook meestal in boeken…

Langzaam doorbreekt de stilte na een lawaai van lofgezang over alles wat ik doe en wat ik ben ze weet mijn naam en mijn verhaal maar ze is iemand die me nooit heeft gekend De wereld sluit me steeds meer in met ongesproken woorden te hard om te mogen zeggen en te pijnlijk voor dit moment alleen ze zouden mijn gevoel…

Als je vasthoudt aan mijn liefde laat je dan vallen in de diepte naar de golven van de eeuwigheid Als je in mij gelooft vaar dan met me op een stuurloze manier vastberaden op een schip die in elke zwarte nacht ons naar het licht toe leidt Laat je niet verleiden door wat het geluid van de onderstroom je zegt want de liefde hemelt…

Uit de koude kille grond verschijnt een klein groen puntje. Ik geef het water, niet een plens, maar voorzichtig en maak de aarde een beetje los. Ik haal het onkruid rondom het beginnende plantje weg, ik zorg dat de zon het niet verschroeit en dat de kinderen het niet kunnen vertrappen. Het sprietje groeit uit tot een prachtige plant. Ik…

als beleg zonder brood, als trein zonder wagons, als bloem zonder blaadjes, als mens zonder hart, als mij zonder jou ben ik niets en verandert iets tot niets dat in het niets verdwijnt...…

Door de ramen heen komt de wereld mij tegemoet het zonlicht projecteert de wetenschap op mijn gezicht groot is de wereld want het alleen zijn en dan weer niet is in juiste evenwicht De bomen zijn niet dichterbij gekropen en de wolken drijven hautain over mij heen toch is de wereld heel wat groter geworden met de wetenschap van…

De zee is als God zij is groot, oneindig en is er altijd zij rolt zich voor me uit hoort me aan trekt zich dan weer terug zonder enig grootmoedigheid Mensen rouwen ze praten storten zich uit voor de oceaan in al haar schoonheid ruisend de kalmte zelve hoort zij hen aan Al die tranen versmolten harten alles neemt zij in haar op…

Haar oude lichaam overgegeven aan de tijd ogen vol van herkenning lichten op alsof ze wordt bevrijd uit een innerlijke strijd Ik plant me naast haar neer en we luisteren naar elkaar als de ander vertelt luisteren heeft ze altijd al gedaan maar woorden gaan voor haar nu te snel Zij is voor mij de goedheid zelve liefde draagt ze bij…

Ik ben een meisje van zeventien, ik woon in een stad in het noorden van het land, in een appartement met mijn moeder, in een buurt omgeven door bomen, scholen en speeltuinen. Ik vind, of vond, mijn leven altijd redelijk gemiddeld, maar besef me vaak genoeg dat dat eigenlijk best mee valt. Mijn school grenst aan de villabuurt, net tussen de stad en…

glinstering in het water weerkaatst in de ogen verzonken in gedachten vonkt gevoel bij een blik tijd en besef staan stil tot alles weer gaat draaien en je denkt was dit echt? verlangen naar dromeloze toestand zodat je niet hoeft na te denken geen pijn voelt en verder kan maar nu nog niet stilte schreeuwt oren doof lege blikken maken…

Wanneer je zorgeloos de wereld inkijkt je niet bewust bent hoe somber zij kan zijn en het leven zo gemeen is het net alsof een zwoele bries door je lichaam ruist schijnen de zonnestralen dwars door je heen Wanneer je daar zo staat met het licht in je ogen hemelsblauw en een parelwitte tint inspireer je een poëtisch hart creëer jij…

Onze relatie Ik probeer hem te lijmen Hij wil niet plakken…

Als het stil is om je heen en niemand ziet wat je denkt je ogen vrij zijn om te staren het een andere wereld is die naar je wenkt Droom je dan van een ander leven en hoe dat zou kunnen zijn scheen de zon dan wel vanuit het zuiden als je keek door het raamkozijn Lag mijn arm wel eens om jouw schouder daalde jouw hoofd…

Over ons ben ik een boek aan het schrijven maar ik ben nog maar bij het begin ik verdiep me vandaag de dag steeds meer in jou ik leef me helemaal in Ik ben nog maar pas begonnen vanaf het moment dat ik je zag ben zo dankbaar en voel me uitverkoren dat ik over ons schrijven mag Wat er verder gaat gebeuren is niet bekend daarvoor…

Je vingertoppen door mijn haren het spreekwoordelijke zwijgen geeft een gouden rand aan onze morgenstond ik heb het al eens mogen ervaren maar het is net alsof me dit voor de eerste keer overkomt Een omhelzing in het diepst van de nacht we kennen de theorie van passie maar de uitvoering is eveneens volmaakt ik ken de taal van je lichaam…

Waarom moest mij dit overkomen met zo'n geweldige vent zelfs niet in mijn dromen had ik dit herkend Wie had dit kunnen voorspellen dat het zo zou gaan dat ik in mijn leven dit nog moest doorstaan Hopelijk gaat de zon weer schijnen en is dit verleden tijd voorlopig kan ik het nog niet rijmen ben ik op alles voorbereid…

De kracht van het zelfvertrouwen een sterk, ja, onbreekbaar schild zou het kunnen zijn dat God het voor mij zo heeft gewild want de zon zij volgt me op ieder moment van de dag een wond heelt weer snel gewoon omdat ik lach ik voel me uitverkoren om gelukkig te zijn De zorgen die eens op mij loerden laten mij nu alleen liefde van alle…

Dat geluid nietszeggende zinnen ik heb ze en zo is het echt nu wel gehoord ik haal nog een keer diep adem en duik jou dan achterna in die begeerde waterpoort Iedere dag weer hoor ik duizend woorden alleen jouw volgorde is het die mij werkelijk raakt hier onder water zijn wij als geen ander en op een speciale manier welbespraakt…

Zoals je daar staat te wezen gelukkig vol zelfvertrouwen gewoon zoals je bent hoe kan ik je dan negeren mijn hoofd afwenden alsof ik je nooit heb gekend Zoals je staat te schitteren in al je eenvoud toch uniek oogverblindend als robijn hoe kan ik jou dan vergeten en jou niet het onderwerp van mijn mooiste gedicht laten zijn Zoals…

Hing er maar een bordje om je nek duidelijk zichtbaar en alleen voor mij bestemd om het te lezen dan stond er wellicht hoe geweldig het voor je is om steeds in mijn nabijheid te wezen Wist ik maar wat je dacht want bij het lezen van je ogen ben ik me net een analfabeet ik probeer het wel maar voel me zo dom omdat ik het gewoon…

Ver voor de vertwijfeling ver voordat mijn leven opnieuw ontsprong was jij mijn stralend middelpunt aan de hemel mijn nooit ondergaande zon Ver voor de volwassen wereld ver voordat ik tevergeefs om onwillige harten streed werd jij gevoed met het grootste geluk maakte een drie-eenheid jouw leven compleet Ik vroeg me af hoe het zijn…

Bladerend door het verleden legt mijn gedachten mooie momenten vast en ik zie hier op mijn netvlies dat ‘de vrolijkheid zelve’ een term is die voor jou moet zijn bedacht Want ik zie je nog zo dartelen je blonde haren weerkaatsen het zonlicht geven dat gouden randje aan iedere dag het gefluit van de vogels wordt monotoon alleen bij…

Hier sta ik met mijn handen in de lucht een stil protest tegen alles wat haat wie voedt jou steeds weer met wreedheid dat je het menselijk leven niet in zijn waarde laat Ik dood je niet ik verneder je niet maar blijf je voor altijd strak in de ogen kijken om je daarmee te laten zien dat ik voor jouw terreur nooit en te nimmer zal wijken…

De winter voelt soms schraal aan de koude wind snijdt zich door mensen heen vertwijfeld ineengedoken lopen ze door de witte wereld verlaten en alleen Maar dit gaat niet op voor jou want het voorjaar is weer in je terug hoe hard het ook kan stormen jij loopt met grote passen met de wind in je rug De winter ademt een kille sfeer…

Zij is een bron van inspiratie ik vind haar overal in terug in de uitdrukking op mijn gezicht in de woorden die ik dicht Overal laat zij zich zien nergens ben ik alleen zij is in ieder teder gebaar ieder liefdeslied gaat over haar De magie die zij uitstraalt voelt goed aan brengt haar steeds dichterbij maar die ene kus zou haar volledig…

Er was geen stervensangst geen pijn, God heeft hem zomaar weggenomen, Zijn engelen zijn stil gekomen. Geen groet geen afscheid mocht er zijn. Nu staan wij bij zijn planken woning, Zien voor het laatst zijn lief gezicht, Waarop een glans van vreugde ligt, Omdat hij zomaar 'thuis' mocht komen.…

Een leven ,zo snel Geleefd,dat wel Afscheid tijd zat, Moeilijk is dat Tranen genoeg, Ik wou dat de dood jou oversloeg…

het is al weer 29 jaar geleden dat ik mijn eerste liefde in het oog kreeg, ik weet het nog goed. ik stond te wachten op mijn kleine zusje bij school. opeens kreeg ik een jongen in het oog. hij leek me aardig, ik vond hem knap en hij zag er niet bepaald dom uit. ik zette dus steeds een stapje dichterbij en begon een praatje met hem. hij vertelde…