Vaarwel reiziger in het zand
u bent oud en grijs nu.
Ooit ging u weg, waarvandaan u kwam
nu sterft u de reizende dood
in het Land van de Reizende Zon.
Hier waren wij nooit geweest,
stom is , dat wij het menen te kennen.
we waren nooit eerder in Japan.
Hier streed hij, de Samurai.
Hij is sterker gestorven dan wij,
wij zijn nog in leven, onvoorstelbaar…
in afzondering verlang ik
naar het gestolen hart
en de eindeloze zachtheid
de tedere afstand
verkleurt het gevoel
geeft gedachten tijd
en steeds meer
beweeg ik met de natuurlijke deins
en ambieer ik
zoete verdwijning
pijnlijk prettig perfect passend
weerspiegeling van het lot
en verzet tegen het verleden
strijkt de tijd elk gebaar…
de eenzaamheid is zelfverkozen
en spreidt zich uit
ik hoor haar stem
en zie haar gezicht
het hart zingt
zelfs verstrikt
de ontkenning is net begonnen
maar ontkent zich niet
die blauwe ogen
achter die blauwe ogen
die eeuwige spiegel van de ziel
die eeuwige herkenning
van eenzaam zeldzame liefde…