Alle inzendingen van joyce

- Hemelse God! riep Stephens ziel, in een uitbarsting van profane vreugde uit. Hij keerde zich plotseling van haar af en verwijderde zich over het strand. Zijn wangen vlamden; zijn lichaam gloeide; zijn benen trilden. Verder en verder en verder schreed hij, ver weg over het verre zand, onstuimig zingend tot de zee, welkom roepend tot het naderende leven…

Op vakantie, daar ontmoete ik een jongen o zo knap en o zo aardig: ik heb amper met je gepraat. ik wil terug naar jouw toe, ik wil met je prate over hoe ik me voel. ik zit nu thuis helemaal alleen, en ik mis je elke dag meer en meer. het is moeilijk om jouw te vergeten. mijn beste vriendinnen zeggen het moet maar, je ziet hem toch nooit…

Verzengend verdriet verbrandt mijn hart Langzaam word ik gek van de tranen in mijn ziel Je maakt me kapot en ik betwijfel of je het weet....…

Twee gezichten zie ik als ik naar je kijk Twee gezichten zie ik als je me ontwijkt Van het ene houd ik het andere maakt me kapot Waarom doe je me dit aan stoot me af trek me aan en weer en nog eens Ik kan hier niet meer tegen Had ik je maar nooit ontmoet!…

daar lig je dan wat moet je doen? zal iemand je zien? Zal iemand iets doen? Die jongens van school zijn al weg Je kunt je niet bewegen, niet schreeuwen om hulp... als er mensen staan durven ze dichtbij te komen, te helpen? teveel vragen... je raakt bewusteloos…

Nooit om gevraagd of durven dromen, jij die zomaar mijn leven kwam binnen lopen. Ik kende alleen maar pijn en eenzaamheid. Maar dat alles lijkt nu misschien verleden tijd. Nooit gedacht of durven dromen. Om iemand zoals jij tegen te komen. Nooit gedacht of zelfs maar verwacht. Je hebt alles waar ik jaren op heb gewacht. Nu ik je gevonden…

Ik voel me niet plezant toch ook niet verdrietig soms overdreven en nonchalant dan weer verlegen en nietig. Ik weet niet eens wat ik moet zeggen als iemand vraagt is er iets? dan antwoord ik meestal met nee want het kan nergens mee vergeleken worden het is geen lach, geen traan, geen slik het is alleen dat onoplosbare vraagteken achter dat…

Tranen glippen langzaam naar beneden verdriet dreigt op de hoogste plaats te staan handen trillen voeten beven mijn lippen zeggen niets een luide stilte heerst om me heen pijn spijt ongeloof…

wat is een liefde is het een doel of is het gewoon een gevoel je krijgt vlinders in je buik en je neemt gewoon een duik in een zwembad of in de liefde want normaal is liefde een doel maar liefde is gewoon een leuk gevoel…

Zij die me in de ogen keek vuurde het vuur op me af waarom was ik degene die geraakt werd En kwam zij als een amazonde op me af nam me mee en voerde me weg weg van het realistische ver naar mijn diepste verlangens…

Ware liefde, bestaat die liefde Voor mij niet, maar het lijkt er nu wel op Ik voel me gelukkig met jou in mijn armen Dicht lig je tegen me aan ik laat je nooit meer gaan Je hebt iets in mij geraakt waarvan ikzelf nog niet eerder heb geproeft ik kan je uren in de ogen kijken en helemaal voor jou bezwijken Ik ben verliefd...…

Ik wil zijn zoals de ondergaande zon, Even weg van al mijn zorgen, Ik wou dat ik dat even kon. Weg kruipen voor even. De maan die neemt mijn plaats wel in. Ik ben weg, verdwenen in het niets, De maan, mijn grootste hartsvriendin Want haar kom ik nooit tegen. Zij zweeft in een andere baan, Komt nooit wat van mij tegen, Blijft veilig bij…

Ik breek nog elke morgen mijn slot, Mijn eerste gedachten zijn van ijzer. Mijn ogen duwen de stilte open, van de zware poort naar een nieuwe dag. Ik kijk in de spiegel en zie mezelf staan. Beelden zijn niet eens aanwezig. Alleen emoties en wonden die steeds weer opengaan. Een blik op mijn lichaam, vermagerd, verhongerd en zo moe. Ik voel…

Negen maanden waren samen één ja lange tijd vormden wij één geheel. Negen maanden samen jij en ik onafscheidelijk géén ogenblik. Veel meer liefde had ik je nog willen geven maar jij koos voor een ander leven. Nu gaan we samen verder in één hart samenzijn en toch apart…

Men zegt de tijd heelt alle wonden en verdriet slijt met de tijd. Blijkbaar is de tijd de weg nu kwijt. Ik wacht wel, ik heb alle tijd.…

Als een parel in een oester heb ik je negen maanden gekoesterd. Als een roos in een knop bloeide je bij mij beknopt maar veilig op. Als een juweel van onschatbare waarde heb ik je gelegd in de schoot van moeder aarde Als een schaapje klein en teer ben je nu veilig in de kudde van de heer.…

Vandaag lag ik zwijgend In een roes van de warmte van die dag Te staren naar de enkele ster aan de hemel Ik had er alles voor over daar te zijn Die ene ster had mij bevangen En ik zat als gehypnotiseerd te wachten De tijd brengt me er wel, Maar het was nog niet mijn moment Ik weet wel waarom ik daar wou zijn Ik wou naar jou, ik mis je zo…

Zolang, Een mens, Leeft. Een mens, Een mens is, Een mens, Menst, Is onmenselijk, Onmogelijk.…

Bedankt voor alle dingen jij laat mij weer zingen Jij veranderde mijn leven je hebt me veel gegeven Bedankt voor iedere dag voor de gein,voor de lach voor de lol,voor het plezier je bracht weer leven hier Bedankt voor de dromen Bedankt dat je in mijn leven bent gekomen.…

Ik ben, Zou ik zijn, Als jij niet was, Die jij bent? Ik ben, Zou jij zijn, Wie ik ben, Als jij mij was? Ik ben, Wie ben ik? Zonder mezelf, In mij, Te verliezen?…

Waarom jij, Niet ik, Waarom wij, Jij niet, Waarom ik, En niet jij, Op ons gevallen bent?…

De allereerste keer dat ik je zag was voor mij een bijzondere dag ik krijg je maar niet uit mijn hoofd en ben haast helemaal verdoofd je bent mijn prins op het witte paard en jouw liefde is mij alles waard in het water, bij de branding, op het strand het maakt niet uit waar ik in jouw armen beland mijn gevoel is met geen pen te beschrijven…

Vrede. Simpel, kort woordje. Toch is het onhaalbaar voor ons –mensen- . We kunnen begrijpen waaruit het menselijk lichaam is opgebouwd, wat ''ons ons'' is (wie wij zijn, waardoor wij zijn wat wij zijn, met name de natuurkundige kant), maar wij kunnen geen vrede bereiken. Vrede. Vreemd woord, hoe kan iets dat uit 5 tekens bestaan onhaalbaar…