nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (2)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 49):

De buitenkant.

23.

Als ik een jaar of twintig ben, word ik door een buurman, die enkele modezaken bezit, gevraagd of ik er iets voor voel om modeshows te lopen.
Mijn eerste gedachte is: nee, never, nooit! Dat durf ik niet!
Hij vraagt mij er nog eens rustig over na te denken. Dat doe ik en ik besluit uiteindelijk om het te proberen. Ik vind mezelf verlegen en onzeker en ik hoop dat het me kan helpen meer zelfvertrouwen te krijgen. Via de man van de modezaken krijg ik de mogelijkheid om een cursus(je) te volgen (catwalk lopen, poseren e.d.).

De eerste keer op de catwalk ga ik bijna dood van de zenuwen. Na verloop van tijd merk ik dat het me steeds beter af gaat en ga ik het leuker vinden. Meer zelfvertrouwen krijg ik er niet echt van, omdat ik me realiseer dat niet IK daar loop, maar mijn buitenkant. En mijn buitenkant en ik zijn twee verschillende dingen.

Inmiddels ben ik tot de conclusie gekomen dat mijn buitenkant o.k. is en dat is in ieder geval iets. Soms is er iemand die denkt dat hij verliefd is op mij. Ik zeg bewust: denkt. Ik ben zo gesloten en laat zo weinig van mezelf zien, dat ik er van uit ga dat iemand onmogelijk verliefd op mij kan zijn, maar op het beeld dat hij van mij heeft. De buitenkant.

Het is op deze manier voor mij niet moeilijk om een vriendje te krijgen (ik wil nog steeds graag een gewoon leven). Als er een leuke jongen voorbij komt, die laat merken verliefd te zijn is het snel voor elkaar. De gedachte of ik zelf verliefd zou kunnen zijn, komt niet in me op. Om het over gevoelens van verliefdheid maar niet te hebben.

Ruud is een leuke jongen met lieve bruine ogen onder een bos vrolijke zwarte krullen. Ik vind het heerlijk om voor iemand de liefste en de mooiste te zijn.

Op een gegeven moment moet ik er natuurlijk wel aan geloven. Het blijft niet bij kusjes geven en handjes vasthouden. Ik merk dat ik het moeilijk vind. Nare herinneringen zitten me in de weg. Uiteindelijk geef ik toch maar toe. Ruud is een lieve jongen en ik vind het fijn als hij me vasthoudt en laat merken dat hij me lief vindt.

schrijver

Schrijver: Lone Wills, 22-06-2015

lone-willsatoutlook.com


Geplaatst in de categorie: psychologie

Deze inzending is 246 keer bekeken

3/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:22-06-2015
Bericht:Dapper van je dat je als mannequin aan de slag bent gegaan. Door je zelfsplitsende trauma's zal je zoektocht naar je ware ziel langer en moeizamer verlopen, maar dat gaat zeker goedkomen, zeker met een liefdevolle vriend als jouw Ruud.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl