nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (15)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (2)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (26)
internet (5)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (24)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (14)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (9)
overig (2)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (7)
voedsel (5)
vriendschap (15)
vrijheid (1)
vrouwen (6)
welzijn (12)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 174):

De hond

Dertien jaar geleden is het alweer toen we toch weer overstag gingen om een hondje aan te schaffen. De keus van de naam liet ik over aan Oma, die er Wiskie van maakte...een heerlijk beessie maar het begin in ons gezinnetje liep niet meteen van een leien dakje.

Dag 1: Er was ons aangeraden om hem in een bench te doen voor de nacht en zo ging het beestje in zo'n opsluit-mogelijkheid. Heel prettig maar niet voor hem, hij vond er niks aan en liet dat goed weten door met recht de dakpannen van het dak te blaffen.

Tjonge jonge wat een geluid kan zo'n beessie maken, ongelofelijk, van alles werd er uit de kast getrokken om hem stil te krijgen, beneden zetten, geen optie, toen maar naar boven, nou dát werd een regelrecht drama.

In de logeerkamer, met open deur, met dichte deur, de badkamer en de zolder, allemaal een drama. Dan maar bij ons op de slaapkamer, knettergek werden we ervan. Het eerste kwartiertje ging nog maar dan had je het ook wel gehad. Ik opperde, dan maar weer naar beneden, want zo slaapt er niemand.

Helemaal wanhopig zeg ik op dag 4, weet je wat: we sluiten de trap af, zodat ie niet de treden op kan lopen en laten die bench voor wat het is. Mand, water en eten stonden beneden, daar kon ie dus zo bij...

Wij naar bed, waren inmiddels zo versleten van vier nachten niet slapen dat we nu in slaap víelen, met een noodgang, het was van zaterdag op zondag....zondagmorgen schrik ik om half tien wakker, jawel half tien...ik stoot eega aan en zeg: ga jij eens ff kijken, volgens mij is ie dood....

Het was namelijk dood- en doodstil in huis, eega loopt de trap af, ziet in eerste instantie niks, maar dan blijkt dat het beessie zich onder de plaid in de mand gewurmd heeft, helemaal in dromenland..

Je snapt dat de bench diezelfde dag nog de deur is uitgegaan?

schrijver

Schrijver: An Terlouw, 22-05-2016

An.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: dieren

Deze inzending is 63 keer bekeken

5/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Ton Hettema
Datum:01-06-2016
Bericht:Mooi verhaal en heel herkenbaar voor ons met ons Kooykertje. Lekker beeldend, dat van die dakpannen. Ikzelf heb een heel gezonde tegendraadse opstandigheid tegen experts. Op welk gebied dan ook maar.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl