Fabel

‘Nee, ik wil er niets meer me te maken hebben; ik ben weg.’ Na deze woorden stopte mijn vriendin haar betraande ‘kop in het zand’, zoals de Romeinse denker Plinius de Oudere al beweerde en liet mij perplex achter. Ik boog me naar de kuil die ze met haar snavel al dieper schraapte om een nest in te maken en zei dat ze niet zo moest doemdenken maar beter…

Een warme zomerdag, gedragen door een Psalm recht uit het hart van de rietzanger. Dagelijkse kost voor de grazende koe. Voor de langs scharrelende vos een vanzelfsprekendheid. Sprinkhaan tjierpt er onverschillig doorheen. Ineens valt rietzanger stil. Zijn hart is te zwaar om nog langer te zingen. Er gaat een dag zonder rietzang voorbij, onopgemerkt.…

De oppergod heeft ons twee zakken toevertrouwd: een rugzak is met eigen fouten volgestouwd, die van een ander worden op de borst gesjouwd. Zo komt het dat we blind zijn voor een eigen fout en dat een ander om zijn fout wordt afgesnauwd.…

Een aap vroeg aan een vos een stukje van zijn staart opdat zijn blote kont decent werd afgedekt. De sluwerd zei: 'Al wordt hij tien keer uitgerekt, ik sleep hem liever door de dorens en de drek dan dat ik jou een stuk, hoe klein dan ook, verstrek.'…

Een hongerige vos sprong eens uit alle macht naar een tros druiven; die hing hoger dan hij dacht. Toen hij er dus niet bij kon, liep hij weg en zei: 'Ze zijn onrijp; die wil ik niet, te wrang voor mij.' De fabel is van toepassing op elke man die alles naar beneden haalt wat hij niet kan.…