De longarts is een nog jonge vrouw. De stethoscoop draagt ze om de hals, als was het een paar vlechten, dat haar misschien als jong meisje gesierd heeft. "Hebt u weleens gerookt?" vraagt ze me.…
Totaal onverwacht kreeg ik een gesprek met de longarts, Dhr. H. B. die mij kond deed van het feit dat ik voorgoed naar huis mocht. Ik wist van blijdschap niet hoe ik het had. De feestvreugde nam zulke groteske vormen aan dat ik hevige koorts kreeg en ziek werd.…
In september 2009 treffen Wim en ik hem én zijn vrouw aan bij de longarts, totale ontreddering op hun oude gezichten want bij de buurman is longkanker geconstateerd. De buurvrouw weet zich geen raad, ze heeft immers nog nooit te maken gehad met ziekten, behalve haar knieoperatie die ik inmiddels uit mijn hoofd kan navertellen.…
Het kost bijna niks en de longarts ziet tenminste geen zwarte vlekken meer." Maar Bjarne zag hoe Berends vingers trilden als de batterij leeg was. Hij zag de lege, kleurrijke plastic hulsjes die als stillevens van een modern verval door het hele huis slingerden.…
Zijn geïmproviseerde coffeeshop bleek noodzaak, want hij mocht van zijn vrouw niet in de flat roken, wat je niet anders kunt verwachten van een longarts. Ik zag Bill met een zwetend gelaat en een boerenzakdoek erover heen, ik zag hem de vaak haperende spooklift grondig schoonmaken, wat echt niemand uit zichzelf deed, maar hij wel.…