80486 resultaten.
Gejaagd door de wind
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het slijpvuur van mijn voetpedalen
sproeit adrenaline door
mijn leren jas,
stampend scheurt mijn
felrode Ducati
de slingerende weg naar Ronda op.
Grimmige cactussen, grind
en steile afgronden ten spijt,
jaag ik de meters ver naar rechts.
Ik voel de hete wind
van de Sahara in mijn nek...
Mens ongelijke strijd
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Zoals mens bloed
schijnt
de geest avontuurlijk
Moedig ruw zilt
bevochten
laf mens roden
Oh grote heilige geest
Neemt onze dappere krijgers
meeliftend op een speer
reizen zij tot u
Behoren wij mensen niet
één te zijn
levend in harmonie met natuur
en vooral onszelf
Zove...
Geloof het…of niet
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Toen ik het Postbank-mailtje had gelezen
Heb ik mijn inlogcode snel verzonden
Het moet van boven, dacht ik opgewonden
En heb mijn bank de hemel in geprezen
Maar mijn geloof drijft mij hier in het nauw
Ik krijg geen rente maar betaal me blauw
rijen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 witte kruisen zwijgen
op geschoren grasvelden
onder gesnoeide bomen
soms knarst het grind
worden rijen verstoord
soms druppen hier tranen
gaan gedachten op de loop
kostbare levens vernietigd
een loden last in de aarde
stil protest
onder de voorjaarshemel
cadeau
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 een edams biljarter
in vuur en vlam
voor een javaanse
wilde haar verleiden
tot een spelletje
met een cadeau
zij lachte hem uit
mallerd rare vent
het is gado gado
voor één gado
krijg je mij niet
in je ballentent
strijd
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 geld,geluk
gezondheid en genade
ligt op de tafel
niet eronder in de lade
toon lef en durf
uit de ballade
gij vrouw,gij vent
beproef het leven
elk moment
tegenslag en schade
ook dat gevoel dat went
deins niet voor het gevecht terug
je leven eindigt met de spade
grond op je buik
en g...
imaginatie
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 flauw kaarslicht
tovert schemerdonker
en silhouetten
tegen de wand
zwart contrasterend
in alle facetten
komen ze beeldend
tot leven
onder één vorm
op het stenen doek
aan de ene kant
van het lege bed
We zeggen vrijheid daar we onvrijheid ooit kenden Pramoedya Ananta Toer
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Bedorven momenten zijn keuzes en aandacht het riet
er is hier geen bederf, wel palmen geen krenterigheid,
tranerigheid bij flagen omarmen overheerst vervlochten.
Pramoedya Ananta Toer overleed we gedenken.
Omwikkelen de sapulidi opnieuw met zijde van zuiver garen
dragen sjalen warmte, her...
Ach
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik wou dat ik
de liefde kon verklaren
niet dat ik jou
nee
dat bedoel ik niet
meer het waarom
dan
zeg maar wie
ik kon mij dan
misschien wat leed besparen
niet dat jij mij
nee
dat bedoel ik niet
meer het waarom jij
niet
zeg maar degene bent
die
ach nee niets
Ik ken je nog niet echt
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik ken je nog niet echt
toch mag ik jou al graag
Jij lacht zó lief naar me
als ik je weer iets vraag
Ik wil alles van je weten
wil je proeven en véél meer
Hoop dat je mij nét zo wilt
want een afwijzing doet zeer
Die had ik al veel vaker
maar houd gewoon de moed
Om die te gaan verli...
Waarheen?
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik zag je staan
Langs de weg
het weiland
de dijk
het strand
het water
Ik zag je liggen
Op je bed
grasveld
op de grond
Ik zag je zitten
Op een stoel
een bank
een barkruk
de trein
...
Vijf minuten had ik nodig
om eeuwig bij jou te kunnen zijn
kamikaze
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 terwijl de kramp zich door de kuit vertakt
plet ik naakte zolen tegen pedalen
de fiets in slalom tussen emmers afval
tussen bakens van gekreukt blik
zo blijf ik in de waan dat ik op een motor zit
mijn enkel aan het chroom verbrandt
trappen is gas geven
een gat in de dag heb ik nodig
...
Gehate liefde
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Laat me geloven
in jouw woorden
het glas heffen op jouw bestaan
Geef me het recht
om te dromen
droom mijn dromen
als ik ze laat staan
Leef mijn leven
als ik het vergeet
Lach voor mij
als jij mij laat huilen
Heb een ander lief
zoals ik jouw haat
Geef me een teken
als jij mij verlaat
Brussel Nieuwstraat
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Ik leg ze weer op kleur
de briefjes van honderd en
tienduizend, het dunne pak.
Mijn hondje bij de dobbelstenen
netjes in de gehavende doos,
naast jouw altijd winnende paard.
Huizen en hotels schraap ik bijeen
terwijl je nog steeds de lach draagt
van een grootgrondbezitter.
Zo is...
Zichbaar, vorst , er huist een uiver in jezelf
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Controleer vorsten, houten binten, breek 't licht aan uit duisternis,
verhuis je inboedel niet voordat gedachtegoed op waarde is geschat.
De denkende mens wordt pas interessant als stuiver zand of leisteen.
Er zijn geen sluipschutters, voertuigen, slechts moffen voor handen.
Blijf niet doodve...
STATUS QUO
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een meisje van een jaar of 20,
liggend op de sofa van haar dromen,
dinsdagmiddag om een uur of drie.
Het gerinkel van een bel,
mannen op zoek naar Le Courbusier,
Rem Koolhaas, Van den Broek & Bakema.
Over welke namen hebben we het hier?
Kunnen in een ruimte werelden
zo verschillen dat ...
Troost
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Soms is een snauw genoeg
Genoeg om me dat ene zetje te geven
Soms is het iemand die net teveel vroeg
En ik denk; laat me maar even
Ik zoek troost en vind die niet
De tranen die ik lopen liet
Het is alleen mijn kat die het ziet
En mij met een kopje zijn troost aanbiedt
zoals het hoort
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 alleen grote zware woorden
omschrijven mijn gemoed
ook slimme metaforen
doen het meestal goed
op een schaaltje afgewogen
staat dan weer een woord
de tranen in de ogen
omdat het zo bekoort
"afdruiprekje"
Niets behalve zand en stenen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Niets behalve zand en stenen
Hier word ik geacht te spelen
Met een verre neef, een ploert
Die mijn mond en alles snoert
Daar waar de ploert je zand laat vreten
Wordt verderop fijn aangezeten
Met toast en prima kelken wijn
Voor eventjes geen ouder zijn
Pas veel later komt je vader vragen
...
Spooklicht
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De stenen klinken hol
onder de aandacht van de regen
stappen plassen druppels kaatsen
leven onder nachtelijk gezang
het licht van een lantaarn het maanlijk
toeziend oog weet het woord te vinden
weet een lege plek waar het werkelijk
stil is.
Kiezels scherpen het inzicht
ideeën werpen het...
Zoenvaste streken
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 in schuine banen
schijnt de middagzon
door de jaloezieën
jouw luie lijf
ligt loom gestrekt
op mijn versleten canapé
-perfect gearceerd-
met houtskool
veeg ik plagerig
wat grijze strepen
in je ravenzwarte haar
waar het zonlicht je raakt
verzacht ik je met sepia
in warme voorjaars...
Wollig taalgebruik
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De ooi zegt, daar d'r dochter flirt:
'Je bent nog maar een lam,
dus staak het. Als het weer gebeurt,
dan geef ik jou een ram.'
Gedoemd platonisch ?
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 een kar die door de holweg huift
waarnaast de zon door kruinen schuift
doet mijn hart troosteloos verkrimpen
wijl ik je snikkend lang nawuif
een traan die mij oogdiep verhit
en ’t stof mijns aangezicht verkit
rolt onbeheerst over mijn wangen
en vlekt mijn kraag, ooit leliewit
ik blijf...
Liefde
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De lucht ligt als een blok op het land,
onzichtbaar en massief.
Je gaat gekleed in de kleur van je haar,
in je ogen, je passen en je woorden.
Je bent hier en elders. Ik draag je me na
en huiver. Je bent te groot misschien,
of te dichtbij. Je onbereikbaarheid
is onvergeeflijk. Kon ik een v...
Coat
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Naakt de geest
soms bekrompen
verborgen achter
houtje touwtje
eenzijdig bloot
verlangt geen
mijmeren noch
peinzen
je draait weg
alleen jouw
voetstappen
geven je huid
nog geluid
onbeweeglijk stil
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 onbeweeglijk stil
stoft het op planken
van boeken
soms vliegen de blikken
nog wel eens over de kaften
eens trots gelezen
boeken waar de schoonheid
in gekerfd staat
verloren tastend
staan ze in de schemering
van de herinnering……
onding
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 de wind doolt over 't land
de boeren ongedurig
er fluiten vogels atonaal
de padden doodgereden
eksters vinden elkaar niet
kraaien krijsen veel te laat
boerenmeiden snijden plant-
aardappelen in twee
ik loop door sleuven land
het gras zucht naar de zon
ik wou dat ik fluiten kon
de mol...
Opa
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Als ik naar ‘t huis in Marken ga
en langs de dijk het laatste stuk insla
weet ik mijn kleinkind aan de einder
Dan zie ik golven klotsen of glimt een vlakke waterlijn
drijven er donkere wolken of heerst een strakke lucht
Dan kan het regenen of schijnt volop de zon;
stormt het of slaakt de wi...
ZIEKTE-VERZEN
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 III-1 Voor Okke
Hij zat gemaklijk op de rand van 't bed,
En sprak van school en leuke jongensspelen,
En hoe de vreemde talen hem vervelen,
En van de vrije Zaterdagse pret.
Ik luisterde gelukkig, want het was
Of 't leven aan mijn leger* kwinkeleerde.
Kwellende koorts, die mij verderven...
Lust
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De dagen vlieden,
de vrouwen wiegelen voorbij:
jonken op een blinkende zee
van begeerte.