Alle inzendingen

Het hoofd gebogen, -in strijd met het verleden- nog autoriteit

Een toverbal? Neen dank je. Waarom niet? Ik haat geel. Je hoeft toch niet tot geel te gaan, stop dan bij rood. Dat gaat niet, ik weet nooit wanneer geel komt. Soms komt het voor rood, weet je.

Maar toen ik in een krant een foto zag van een in Zuid-Amerika vermoorde guerillastrijder, achterover liggend met halfgesloten ogen, vreemd ontspannen, onder het opengesjorde hemd het gave bovenlijf tot aan de navel naakt, voelde ik iets in mij verschuiven alsof een ander lichaam in het mijne...

dapper dringt een zonnestraaltje zich door het vuilgrijze venster glijdt dan langs proppen papier, een overvolle asbak en lege flessen bier de ouwe dichter die nu grommend ontwaakt, vloekt ‘verdomme’ terwijl zonlicht op zijn monitor het lezen bijna onmogelijk maakt ‘de ratten’...

jij puntmutst mijn bos ik tover kabouters uit hoge bomen op mos hang elfen vleugels op de rug draai de wereld zo een kleine kwartslag terug de wind is weer vrind spreekt met veel stemmen maanstralen landen in zacht verwennen vuur speelt dartel zonder branden en magie von...

Ik mis de scherpte van mijn woord de spitsvondigheid in 't schrijven waar er ooit gevoel lag in poëzie kan ik nu slechts twijfelen over hoe ik er nog één draai aan kan geven -zonder driehonderdzestig graden te draaien- Trouw blijvend aan mijn gedachten wil ik mijn gevoel niet dichten d...

Aan het einde van de bar zit een man werkeloos te staren in zijn biertje. Barkeeper telt mee. Het is de enige klant op de zaterdagochtend. Zijn hele leven vertelt de man is droefenis en ellende en de wereld een Babylonische bende. De zestiende.

Heerlijk onderuit door warmte omringd Geur van lavendel waardoor de ziel zachtjes zingt Ogen gesloten gedachten op nul Handen masseren van tijd geen benul Kaarslicht met muziek zetten samen de sfeer Van zulk soort badpartijen wil ik alleen maar meer

Nu destilleren ze uit koeienstront Weer vanilline (basis voor vanille) Door al die normverschuiverijen zie je Normaal worden wat men ooit smerig vond Wie weet wat dat met victualia wordt Wanneer de vlaai de basis voor de vla wordt

Veel mensen zien chargeren niet als een middel om de essentie in een discussie duidelijk te krijgen maar als een poging van de gesprekspartner om gelijk te halen.

ook bij mij verzakt onder de ogen het vel tot wallen alsof daar zichtbare jaarringen de ouderdom willen tonen als beelden van sterfelijke demonen er wordt lucht in bogen onder mijn bril gezogen waar de huid te vroeg door het leven is bedrogen

Lente in de lucht Maakt mij zo bewust Van gemiste gevoelens Kijkend naar mijn verleden De liefde die niet de laatste zal zijn Ik herinner me de momenten met jou Nu lijkt het zo nabij Zo moeilijk te vergeten De goede tijden die ik had Jij waard mijn harte wens Ik stopte jou oproepen Verlie...

Weifelend sta ik met de vaas oude bloemen in mijn handen. Weggooien? Eigenlijk zijn ze op. O ja, ze staan nog fier overeind. Geen enkele witte bloem heeft zijn kopje laten hangen. Maar de bruine randjes geven aan dat ze aan hun einde zijn. Drie weken lang hebben ze in volle glorie staan schitteren...

mijn leven is niet meer klokvast het slaan hoor ik niet meer ik hoor nu stilte ontbranden in een luisteren naar mijzelf mijn gedachtes draaien niet meer mee strofen niet meer begeleid door het getik geen plaats meer voor de tijd leen nu lucht in mijn woorden die de wind naar mij toe bla...

de plek naast me is leeg de leegte is nu waterkoud verkouden en ontstoken stokt mijn stem ontstemd als jouw naam wordt uitgesproken spreekt mijn hart, van slag verslagenheid overweldigt wel dicht ik dit gemis maar ik zit er naast niet naast jou die plek naast me is leeg leeg als mijn...

vertel me niet hoe ik moet dromen of hoe de horizon beweegt jij staat op een rots en rolt een schaduw uit over zee ik zie meeuwen in de verte kon ik maar dichter, drijven waar de wolken wachten, drinken van de diepe gloed geen golf raakt jou of het licht dat tegen je gezicht de...

we gaan de liefde achterna was alles wat ze zei het zwarte rijtuig met de paarden weten de weg fluisterde ik dan aan doeshie poppedeine in het bonkende hart op wielen zijn we altijd samen wij uren kon ik turen naar het bont waarin haar handen sliepen los gevouwen of gebald en hoopte zac...

Een kleine Noordse Stern poogt wiekend los te komen van het asfalt waar hij stervend ligt de kleine jongen hem over `t angstig kopje strijkend kan de aanval ternauwernood ontwijken ons vertelde deze vogel tussen jou en mij is het op sterven na voorbij

Drijfklei neemt mij op tot op een meter diep waar ik een bodem vind de oude wei ik wil mijn woorden geloven die ik ooit eens profeteerde de Broekpolder in haar water spiegel ik mij naast een divers gevormde gevellijn met stofbeslagen ruiten waarin de drab een wazig beeld hier w...

rust in mij gij oude mens verlaat u op mijn dragende troost voel mijn warme hand het verzacht uw pijn door scheiden overmand houdt mij nog even vast dicht mij uw gedachten toe ze worden nog enkel gedragen als een angstige last ga nog even mee langs mooie levenslanen ik weet u ben...

Schoorvoetend loop ik door mijn gehavende ziel, struikelend over herinneringen, ervaringen die ik zo graag wil vergeten. Een donkere kronkelende tunnel een dikke zwarte lijn... met aan het eind een lichtpunt. Dat ben jij... laat je me vrij? Je hebt de sleutel tot mij. Je geeft mijn l...

Het lied van de avond was nog nooit zo mooi, een kleur om van te houden en een eindeloze rit want het licht staat op oranje zolang onze ogen schouwen. Bomen langs de laan schaduwen die zich te ruste leggen de lijn die we volgen zwevend tussen dag en nacht. Tot de stilte tussen bewonde...

De seizoenen van het jaar weerspiegelen zoals de mens zich voelt. Het is simpelweg zo bedoeld: soms lijkt alles fleurig en zonneklaar… Net als lente en zomer, dat zal duidelijk zijn. Doch herfst en winter lijken somber, soms voelt het als een vage pijn. Maar als je het mooie van de her...

Vandaag zag ik het sneeuwmannetje weer grijnzen verschuilend tussen dikke zware vlokken terwijl bibberend de sneeuwklokken zich moeizaam wisten staande te houden In geen velden of wegen te zien nog het heerlijke lente elfje met haar warmte zon alsof in maart de winter pas begon lijkt ze hee...

Okee, van nature zijn het ritselaars, die Rechtse Liberalen. Constateerde ik eerder al dat de meeste gangsters Willem heten, de naam Frits is in Rechts Nederland oververtegenwoordigd. Schrijven ze geen briefjes aan Beste Els, dan verzwijgen ze hun inkomsten wel bij de fiscus. Maar nog veel erger dan...

Naast de deur van de kerk op de Lammenschansweg schopt een jongen een bal met de punt van zijn schoen zoals jongens van elf dat op muren vaak doen het geluid stuitert mee terwijl ik hem passeer de kerk valt niet om, zelfs geen steen laat zij krenken zo rotsvast torent zij boven dit voetbalspe...

er is volk in de straat de opgebroken straat staat er naar te staren ze vergeet haar open wonden en vleit zich spinnend als een overjaarse kat aan de voeten van haar volk haar Vlaamse volk viert feest feest vandaag de Groenplaats, de Grote Markt ze zien zwart van het volk en ...

Het getuigt van weinig respect voor de schepping om, wanneer vier mei op een zondag valt, die dag slechts aan de schepper te wijden en de dodenherdenking over te slaan.

nog rolt de zee met voeten in de branding en ruist zijn oeverloze stranding godverlaten staart de lucht uit wolken die de zon slechts grijs doen schijnen de streep van horizon laat diepe troosteloosheid in een verre bui verdwijnen want ik heb jou gevonden in de korrels van het ...

met een overdosis leven wandel ik dit huis weer binnen enkel mijn wonden spreken hier de waarheid kan mijn klagen tot deze muren nog horen nu de gangen vol met stilte zijn geslagen een hand op mijn schouder roept mijn gedachten uit de tuin dekt me toe met medicijnen terwijl de ...