Alle inzendingen

Soms kijkt de meermin op vanonder vallend waterhaar, schrijvend aan haar tafel, het eiland in de archipel Ze slaat haar ogen op naar mij en kijkt mij af omdat ik antwoord weet maar ik heb geen stem. En toch word ik voor haar een sterfelijk woord. Tenslotte zie ik dat zij is: een vr...

Zij blikt naar buiten en een lok zwaar water valt haar voor de ogen. Dan zet zij zuchten op papier omdat zij niet mag spreken. Dan wordt de kalme golfslag rond haar hoofd onderbroken door haar hand, die kleine, slanke breker, en blikt zij óp tenslotte, de kleine zeemeermin, en legt ha...

zijn sprankelende tonen weerklonken in het zingen van de zee tot we stilstonden en zelfs het water zweeg nee, zei hij de maan verdween in tintelende golven droegen tere loopjes ons zwevend in de sterrennacht er was een droom

Minnaars praten niet over de naakte waarheid, ze leggen haar bloot

ik ken het scenario , eerst sterven dat moet nadrukkelijk eerst en dan de reis vanonder het witte laken naar een kist als alles meezit -want die is duur, ik vond die van de Paus knap zie je- verder blijf ik gewoon rustig dood en de begrafenisondernemer helpt altijd daar kan ik op vert...

wolken, op God gevest strekken naar de hemel en weven een zachte sluier rond het tere, grijze blad dat door licht omringd zich nog verdiept in de wijsheid van zijn aardse zijn net zoals leven en dood kruisen poorten zijn trage wereld waarin hij dromen bouwt rond vermoeide schadu...

Rosa, Roos totaal veloren raak ik blozend rood jouw geur plaagt zacht mijn zinnentuig als ik beminnend buig voor al die pracht rosa, schijn in zonnetuinen over grenzen raak ons blozend aan en jouw geuren uitbazuinen over onze liefdeswensen

Kruideniers gaan oorlog voeren, komen strijdbaar in ’t geweer. Mars is nu een oorlogsgod en Albert trekt nu ook van leer. Al di supermarkten strijden, men gebruikt zelfs mosterdgas. Dirk gaat schietend naar zijn werk, Lidl in paradepas. Hagelslag staat in de schappen. De caissières ...

Ik heb in m'n hart 'n zonderlinge wezen Dat een bizarre tango danst; herrezen,- Ik weet niet hoe, zo vaag is alles, - uit 'n aloude sarkofaag. Terwijl het danst, hoor ik het zingen Met bonte blijdschap over weemoedszwangre dingen.

het laatste beetje dat je dronk die morgen, rust nog in het kopje wat niet verdampt, zal stollen en daar die valse zon die het parkeervak streelt - rook de hemel uit smelt haar om in autoglas en vergeet niet de radio af te zetten die verzwelgt in fileleed als ik blader en jij omhoog kri...

Nooit kwetsbaar, niet echt te raken. Geen plaats voor twijfel, zeker weten. Van zelfvertrouwen blaken. Als boer niet alles eten. Maar dit lijkt alles te verstoren: "'T is groeizaam weer voor tumoren." In juli kauwt hij op zoethout. Het eerste teken goed beschouwd. Toch wat klachten, iet...

de strandwandeling vandaag schonk meer dan blozende wangen een ontmoeting met een intrigerende man een gesprek dat schijnbaar oppervlakkig begon hij was immers zijn Franse krant kwijt maar hij vertelde me dat ik veel energie bezat "een diepe ziel" noemde hij mij hij zei ook dat ik het ge...

Op deze grijze dag het is bijna half elf verhuis jij van de boekenkast de vrijheid tegemoed de blauwkartonnen doos, waarin jouw as gevat is in een urn verpakt in canvas tas, wordt door de jongste zoon gehangen aan het stuur zo fietsen jullie samen nog één keer langs de weg die vroeg...

Het is net februari maar de zon stort zich al uit over het bos. De winter rukt zich los van de bomen. En ik fluit mijn eerste lentemelodie.

Voor wie nog niet wist dat Groningen aan het einde van de wereld ligt heeft de promotie-campagne ’Er gaat niets boven Groningen’ alle duidelijkheid verschaft.

jij maakt het duister lichter door het op te nemen met je hand je ontsluiert zo het donker doordat het oplicht aan de onderkant daar waar de zon geboren wordt en schemer dauwt in barenswee kus jij zacht mijn gezicht en breekt het licht de nacht en dag in twee ...

Ik heb een doos pralines meegebracht, chic in een rood papier verpakt. Er is zelfs een rozige vogelveer, tussen de gouden koordjes aangebracht. Het zijn geen hartjes deze keer, ze zijn wel van Mozart Wolfgang Amadé. De doos zit in een handtas uit rood craquelé, verpakt in plastiekzak, in ...

ik vecht tegen dit gevoel dat met zwaar geschut mijn hart doorzeeft tot jij verdwijnt en met jou de warboel ik vecht en relativeer want verliefdheid is een waanbeeld het is de loop van een geweer

Wat zijn vrienden? Alle definities van vriendschap, zijn onvoldoende. Wat zou ik dan een goede vriend zijn! Ik heb kennissen, geen vrienden. Anders komen er te veel. Vriendschap moet iets bijzonders zijn. Mensen waar je jezelf kunt blijven. Daar waar de voeten op tafel mogen. Winden laten, z...

Heb je er enig besef van hoe de lichtreclames op ons inwerken, hoe ze ons kunnen beletten om bij voorbeeld de maan te voelen?

in de schemering bewegen zij op zoek naar drinkbaar water er wordt gedag gezegd en tot later wie de dikste is en spaart voor de jaren van mager het gebeurt steels voordat het duister komt op zachte voetkussens aangetreden de schepsels van de nacht op jacht gaan tot de dag

Amerika is volgens Bush al tijden Helaas verslaafd aan olie, want die dope Is in het Midden-Oosten slechts te koop. Dus hij wil de verslaving niet bestrijden, Welnee, de zaak ligt voor hem veel subtieler: Hij zoekt alleen maar naar een nieuwe dealer.

hijgend rende ik,.. de rand op de top wachtte op mij dat voelde zo aan geen weg terug naar de grens van 't leven de afgrond, waar het water stotend bruiste gedagzeggend tegen wie ook, kom maar spring maar daar op die plek, kijkend omlaag sprak ik de schepper aan ik schreeuwde...

zijn kauwgom net achter de deur van het toilet geplakt want het past echt niet voor een virtuoos met een das gelukkig mocht gel nog wel intelligent klemt hij de partituur tussen mouw en revers van zijn iets te grote jas het publiek klapt en hij lacht zijn ontbrekende melktanden bloot ...

Ze staat op d'r kiesrecht en wacht op d'r man, die nog eet en ze smacht naar d'r lunch. 'Ik ben klaar; neem je kunstgebit maar,' zegt de man, die nu tandeloos lacht.

bibberend van angst moed en tranen staken uit je zakken lekkend vanuit de ooghoeken keek je me smekend aan de uitgedoofde vlammen met ingebeitelde wonden schaven helpt hier niet balsemen van zachte woorden verlichten geen pijn van krammen diep ingeniet

laat mij in je slapen vannacht waar ik in je adem rust en me geef waar ik geen antwoord weeg op witte muren of letters verzameld in de lucht wil je in me wonen morgen waar je innige stilte spreekt met geen enkel onbeduidend woord of zinnen over Liefde zelfs niet over een zuivere ...

stil aan de dagen trekken aan vrouwen volle maan dromen achter ramen prinsen witte paarden februari de droom ontwaakt sluimert nog in mutsen dikke sokken lange rokken mannen tranen vries in gutsen ziet licht in neev’len kristallen fonk’len schel de ochtendzon kwetterflirt van vogel...

Zwijgend niet meer dan dat De stilte ruist zacht voorbij Mijn hart is nog vol van jou Maar jouw leegte die vult mij Het is alweer zo lang geleden Dat jouw zinnen mij streelden Je armen mij teder vasthielden Tranen vertroebelen die beelden Steeds verder drijf jij nu weg Zal je mij ooit ...

Ondergang van de planeet Bol vol zwarte aarde na het schieten van een atoomraket moleculaire splitsing vingergedrukt einde wie is het die als laatste mag, aan zet..