Alle inzendingen

De stad draaide zich om toen ik omkeek. Neem me niet kwalijk ik dacht dat je een ander was. Ik heb een goed scheldwoord, een kwalijke kraal op mijn tong. Ik knip een gestreept hart van papier, Durf ik niet dat ik je nodig heb? De wereld is moe en op de blauwe lijnen in een schrift is h...

Dat is het eerste van de lente in de havenstad: een volle bries van de stroom, zo vol als het gelaat van een boerejongen die in een mondharmonika blaast, een bries die over de stad vaart en even onvermoeid is als die dorpsmuziekant. De wind die de eerste maal dit jaar een zelfstandige vreugde he...

het is jouw stilte die de chaos in mij schreeuwen laat oorverdovend malen mijn gedachten kakofonisch door elkaar ik zie geluiden vallen met een gierend hels kabaal ze versplinteren mijn beelden ik beleef het laatste avondmaal ik geef me over aan mijn lijden ze kr...

Pencelen golven in rivieren van Rijn landschappelijke levensaderen ambachtelijk gevoelsterrein etsen schetsen in roodkoperen plaat schilderijen in achtergalerijen nachten wachten in schitterend kaarsenlicht monumentale lichteffecten fluweelzacht penceel engelenrijn Rembrandt Harmen...

er staat nog niets als ik dit kille, witte vlak betreed en toch verwacht men iets dus kleur ik met verve mijn boetekleed ik wil snel, vlakkenvullend met een roller, kleurensmullend invullend wat men ook zoekt vond slechts lallend, lullend, een afgod ingelijst, opgedoekt.

laat mij verblijven enkel en alleen op de zachte toppen van je vingers laat me niet stijgen noch dalen in dromen licht van toon ik wil ontwaken in de rust van je morgen in mooie woorden zonder schroom laat mij je handen vullen met alles wat vleugels heeft in lage en hoge wol...

Een duif had in 't begin een simpel baantje Hij nam gewoon een twijgje in de bek Begon zijn grote wereldvredetrek En als-ie oud was streek-ie stil het vaantje Nu doemt de rugzakduif op uit de mist Als was hij luchtvervuilingsterrorist

van mij mag de hemel komen zei hij en ik begon aan mijn derde taartje ik zag hem dromen van een bestaan zonder aardse pijn het huisorgel speelde als automaat klanken van bach zijn vingers toonden het verraad van vergankelijk bestaan die hij reeds bij aanvang van 't leven zag toc...

het praten kwam later jaren na het lopen op wankele beentjes die dag nadat jij me droeg op schouders van liefde aarzelende woordjes om jou te roemen man van mijn wereld toen nog vol ontroering in een wereld vol liefde droeg jij een kind op wolken dromen voorbij de horizon fier en tr...

vaak smelten de vlokken hier in hun val soms klitten ze samen in de vuist van een kind dat de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen rond de middag al verzinkt hij in een groezelige pap vandaag volhardt de vorst naalden van ijs d...

Ik stap mijn bed nog maar uit vanmorgen en ik ben alweer 10 minuten kwijt aan wachten. Mijn man piept nét voor mijn neus de badkamer in en daar sta ik dan met mijn goede gedrag. Dan maar een bakje thee zetten en wachten. Wachten totdat het water heeft gekookt. Gisteren was ik brood vergeten uit te ...

‘Het is kanker. In zeer agressieve vorm. Met een beetje meeval kan hij dit nog een jaar overleven. Genezing is uitgesloten, daar ben ik zeker van! Enkel de pijn kunnen we bestrijden om zijn resterende maanden draaglijk te maken. Ook bestraling van de al aanwezige tumor kan nog wat uitstel brengen,...

Ze is gevallen voor je ogen voor die eerlijke zachte blik ze gaat niet voor uiterlijk vertoon. Dat je buiten die vriendelijke kijkers ook nog lief en aardig bent is een leuke bijkomstigheid. Ze is blij met je, zoals je bent. Haar mond is vol van lof kortom je bent een aardige vent. Ze...

armoede is een slechte adem een versleten loper op de steile trap waar een lucht hangt uit vreemde keukens om daar boven te wachten een koude stille kamer in niets dan eenzaamheid rijkdom is gelijkvloers hoogpolig tapijt vol blote kindervoetjes de geur van vers brood en giechelgra...

ik heb mijn stad zien stijgen en zien dalen een ongekende hoogte of een goot beladen tafels, soms genadebrood beschuit met muisjes, dan weer galgenmalen ik heb mijn stad zien lijden en zien beven na weer een aanslag op haar warme hart dan oogde zij vaak somber en verward maar steeds had zi...

is jouw kunst illusie fusie van de waan en faam verworven in de vele ruzies over kunst met je kompaan je naam is al vergeten de faam aan het verbleken je waan is verworden tot kunstbezit van enkele witte boorden kunst was eens jouw magistraal product visitekaartje van ...

Nee, z’is niet van het halflege glas, da’s veel te kort door de bocht z’Is alleen bang voor als het leeg is want dat het leeg gaat, weet ze zeker vandaar dat ze een nieuwe fles al kocht Ja, ze g’looft wel da’k van haar hou Ik zei het haar toch, dus zij mocht Maar ze huilt alvast ...

als drie sterren aan de hemel staan zacht twinkelend de dag verdwijnt in het sluipschaduwen dat deze nacht inluidt kijken wij op de kleine kaarsenvlammetjes met hun trillende kopjes langs de muren zijn onze lichtjes van vrede en geluk volgend jaar in Jeruzalem....

Een ruimte, een kamer Een bed met laken Zwoel verlangen Lingerie Verlangen naar liefde Eerlijk. Oprecht Vruchtbaar verlangen Geen verdriet 'k Heb jou lief Laat je beminnen Strelen. Kussen Liefdeslied 'k Heb jou lief Wil laten zien 'k Heb jou lief Geen Corrosie Jij bent de ...

slagen die zich sporadisch bij iedere verbeelding versnellen. met in het hoofd een licht bescheiden illusiepretpark. doch het hoge woord om het ijs te breken overschaduwt zich door onzekerheid.

Oh zalige maand van vier keer zeven dagen, waar in het begin het einde mij al roept, waardoor de snelheid van de winter floept en Valentijnse rozen vele harten plagen, je hebt mijn plichten heerlijk ingekort, en als er aan mijn werk een uurtje schort, zeg ik mijn baas: 't Is nu februari: w...

Snaren trillen nog na van warme strelingen die stemming brengt zonder woorden tot zinnen te rijmen. Golven van gevoel transpireren door de lucht geur verwijzend tot het land waar iedereen in fabel leeft.

Kritikus: Mijn vriend, uw versjes zijn niet goed. Dichter: Dat kan mij weinig schelen. Die maak ik niet om goed te doen, Die maak ik om wat te spelen. Zó, als je een kind een zakdoek geeft, Dan knoopt het er een kop aan; Als de slippen dan lange kleren zijn, Heit 't kindje d...

Verscholen in avondmist bieden leuningen geen houvast meer kilometers gedachten dansen op het ritme van de vier wielen dichterbij dichterbij zelfs de lantaarn langs de weg lijkt te glimlachen en schijnt de wijzer van de teller vooruit dichterbij dichterbij de laatste afslag br...

Natuurlijk haat ik hem, ik heb hem te zeer liefgehad.

De oever van de maas lag glimmend op het droge land waar de kou het water in een licht bevroren schijn haar anker in een trots van welvarendheid had uitgegooid de koffie parelde aan je lippen terwijl je ogen twijfelden je stem minder sprak dan voorheen voelde mijn hart jouw emoties van ...

Soms zie ik in de verte het geluk dat op mij wacht Het pad er naartoe is nog lang ik had niet anders verwacht Het leven is niet makkelijk Gevuld met harde lessen Het gaat met vallen en opstaan je kunt de boel niet flessen maar zolang ik in de verte dat lichtpuntje blijf zien kan ik nie...

een glad verhaal gulpt uit de mond van een Armanipak twee handen vol meisjes - vrouwen nu - hangen aan zijn volle agenda hij glimt, hij straalt, hij is maar weet hij nog dat hij vroeger hier op school...? hij blikt opzij ziet ons kijken, lachen en krimpt tot welbekende proport...

het laddertje onder mijn arm heeft vijf sporten en ik ga er vaak mee op reis soms zet ik het tegen een zonnestraal klim vlug naar een raketwolk en reis zo verder naar de maan ik rust daar in een kratertje van precies vijf sporten diep ik klim ermee de gevel op de dakgoot in en krij...

Het weer slaat om Als een blad aan een boom Een Zuidwester strooit wolken voor de zon En haalt bloemen uit hun zomerdroom Er hangt duidelijk iets in de lucht Vlucht zwaluw, vlucht! De regenwolken barsten open Het bos blijft achter, kil en verzopen Maar dan wordt het intens stil Het woud...