Alle inzendingen

zeldzaam is het moment dat ik mij vrouw voel -ik las hoe ik me dan precies moest voelen- soms is er even de herkenning in een vage indruk van de spiegel of weerkaatsing in een ogenblik dan blijf ik verweesd achter vol ongeloof en ben ik zeker dat het mijn tweede vergissing al is dit jaar

juist vandaag was zo`n lotusdag dat jouw tempel licht ontvlambaar als de warme olie kruipend waar ik gaan kon voor offerhanden lag

De knotwilg treurt zacht om het verlies van z'n maats ook hij is eenzaam

De visser tuurt naar gifwolken boven de sloot weer niks gevangen

weerlicht schreeuwt gezichten flikkert schaduw en ontbloot een kille angst duister rolt zwartdonker tegen muren echo's kraken schurend door de nacht schimmen schichten uit de wereld van de geest geluiden klinken harder terug van weggeweest maken barsten in gedachten ideeën...

Diep verborgen in de warmte van mijn hart Spin jij draden van liefde mijn lieve schat Omgeven door rozengeur doordrenkt met hoop Besef ik dat ik nooit eerder zo heb lief gehad Jouw komst is als een warme omhelzing Je aanraking en tederheid laten mij zweven Ik straal van geluk als jij even na...

Heden in de tuin van Eden maken vogels mij het hof zingen krielen tjilpen strelen in de gulheid van hun lof. Bomen wuiven met ons mede blaren dwarrelen door de lucht een tapijt voor onze voeten spreidt zich knetterend als een zucht. Laten wij nog eenmaal proeven van dit herfstig tafere...

de tijd tikt langzaam snel gelijk onrustig één seconde duurt een uur één uur duurt één seconde tempus est tempus

Wegen die zich scheiden In de loop van tijd Bewandel ze onbevangen en heb vooral geen spijt Van keuzes uit het verleden Ze behoren niet tot het heden

Een liefde vol passie Wild en tomeloos Vurig in verlangen Als een wilde roos Genadeloos en hard Doch teder en vol smart Als de winterwind zo guur Vernietigend op den duur...

Rijzende nocturnes flitsen honend contouren van verachte flora uit hun losse pols Gekegeld op gepolijste kasseien druppelen zij bebloed de versmade grond in en smeken onnodig om herkansing Dan puft de maneschijn in 't holst van 'r nacht en gelukkig beklimt 'n schim de berg van h...

wat komt en komen gaat stille stand is gezichtsbedrog is stille doorgang alles b'weegt men wordt bewogen wat men woog is een bevinding voor later blaad'rend in stamboeken de verhalen die in aantocht zijn nu al zijn verteld straks als alle dagen zondag zijn er geen verhaal ...

Ze zitten in de grote hal gedwee te wachten, voorzien van dode bloemen en van troostend fruit, tot de portier door middel van een belgeluid het sein zal geven om zich ziekenwaarts te jachten. Intussen roken zij een sigaret en roemen de dokters, die vandaag de dag heel kundig zijn, of lezen b...

je dacht dat dood hout was gevallen twijgt in soepel samenzijn die buigzaamheid is niet bevallen jij wortelde een nieuwe lente zomert al seizoenen lang jouw loten hebben zich vermeerderd gaan hun volwassen gang hij wette bijl en snoeide eindelijk de helft van zijn leven helaas w...

Nu is de lucht zo teder groen Als 't ritselen der vroege lente. Knapen plantten hun blanke tenten In schaduw van het fors plantsoen. Nu, na de lang genoten dag, Liggen ze stil omhoog te staren, En zien de sterren statig varen En zijn vol goedheid en ontzag. In deze wijde dadenloze Dage...

De Aussies dragen Hiddink nu op handen, Want hij gaat straks met hen naar het WK En Leo Beenhakker deed het hem na, Hij plaatste zich zelfs met een tweetal landen: Hij komt met Trinidad én met Tobago En zo krijgt hij een dubbel groot imago.

ik wandel langs de graven alleen de drukte voorbij van de eendagsvliegen ik voel me verbonden met de overkant waar er rust is niemand me opjaagt waar is mijn hart dat geloofde in vriendschap voor het leven nu omgeven door een zwarte kleur de nacht valt vroeg binnen ik verdwijn al...

schrijven is niet moeilijk maar vaak pijnlijk woestijnen droge stilte in het willen begrijpen zit gedrevenheid altijd weer rijzen vragen die als nomaden door het denken zwerven net als je denkt te weten ijlt de waanzin voorbij spaties van leegte die het hart niet konden vullen

zij weet niet meer wat gister was nee, niemand kwam hier op bezoek dit is geen leven was hij er nog maar al was het even een mensenkind kwam in de ochtend reisde bij volle maan heeft weet van niets schreeuwde bij aankomst heeft een lange weg te gaan waar is toch mijn beurs o ...

jouw tochtgevoeligheid dichtte alle kieren en plaatste een veer op elke deur die niet meegaf synchroon aan de eikels viel een flanellen overtrek op ons bed waaronder ik het nog steeds koud krijg als ik jouw ademtocht voel door de gapende leegte die je achterliet

Zocht je warmte in de duisternis In tijden van eenzaamheid en angst Dacht dat ik je kon vertrouwen Maar eerlijkheid duurt 't langst Kwam ik later achter Jij was stil, nu weet ik de reden Jij wou altijd meer Nog 'n vriendin erbij, jij Gewoon nooit tevreden

Jij mij ziel, fluisterend zacht Zonder woorden, versterkende kracht Ongekende gevoelens, gedachtes verward Jij mijn liefde, in mijn hart Jij mijn dromen, stil verlangen Grote angsten, door jou gevangen Gebogen vingers, verkennend verweven Jij mijn gedachte, woorden verzwegen Jij mijn oge...

Ik vind Rob Oudkerk overigens best een sympathieke man en hij heeft van die prachtige hondenogen, die precies, maar dan ook volkomen, lijken op die van mijn Bull Mastiff.

Mijn ogen zijn gesloten maar ik wacht op jou de nacht is zo lang Als ik de tijd overbrug naar de te vroege ochtend heb ik je slechts kort gezien Waarom ben je me ontrouw als ik je hard nodig heb ik wil je, maar jij bent elders Wees mijn vriendin vannacht net zoals we eerder samen l...

ik lees het marmer vandaag eerst zonder tranen zie het onkruid - nu

Er voltrekt zich op dit moment een vonnis voor mijn deur Het lijdend voorwerp verschiet zijn gebedje, maar helaas voor hem in de verkeerde kleur Hij smeekt de gratie om goden Zowel de rechter als van linkerzijde volharden echter in hun milde oordeel De haat krijgt nu een penetrante geur Even le...

op zwarte schouders zwelt de stilte tot een ongekende zwaarte ik kus je houten lippen en laat je koude handen nog een keer rusten in mijn ogen vol vragen in bronnen van woorden vind ik marmeren zinnen die ik beitel in de aders van je aardse graf ik leg me neer naast glazen vogel...

Poederachtig licht verbergt deze nacht felle lijnen als de stad dansend tijd tot stoppen maant zo zonder grenzen zo hebben wij stil gelegen nadien dichter bij elkaar

Solitaire generaal vuurt in poging tot rust z'n horden aan belopen hun triomf Verbleken bij verwelkoming verdediging schijnt zich op te boeien gaat weer openbloeien lansen worden langzaam opgericht geen ontkomen aan verstrengelen de ijle eigenwaan Zelfs ik word ervan bericht maar l...

verstrikt in haar web verleid door strakke borsten een schoot die vraagt om meer ogen zoeken smeulend je potentie te geven wat je hebt en nog een keer ze tikt haar macht in hoge hakken wie zal slaaf zijn van het leer ze gaat je je breken en je doen vergeten wie j...