Alle inzendingen

Zo´n boodschap kan toch niet in deze tijd Ik hoor bestuurders alom pruttelen Vanwege schaamteloos betuttelen Wat nou I love? I hate de overheid! En elke keer als ik zo´n bord zie staan Denk ik: nu geef ik nooit meer richting aan

is een wervelend kleurenspel van regenbogen bundels zonnestralen doorbrekend in een koel en donker dennenbos omgeven door gouden zonlicht paarsviolette heuvels geheven door mistige velden vogels in formatie als miniaturen tegen het blauw boven een stille diepte wegwijzers naar ...

Kun je heimwee hebben naar iets dat er nooit was? Naar kinderen die niet zijn geboren? Een bruiloft die nooit voorbestemd was? Mijn kind te vroeg gestorven, jouw kinderen ken ik niet. De man die jouw hart verwarmt, ik heb hem nooit ontmoet. En soms mis ik dat zo, de dingen die niet zij...

voorbij gelegen aan moerassig roodbruine biesbossende grassen in vast naar dode schapen smakend water voorbij praatgraag gedachte vogels duikend in zachte zwarte rots niet gereten opgegeten op een pad voorbij een oranje huis van blik met rammelend ijsgetinkel en nachtelijk ...

Hoog wankel wiekend betreedt de trotse reiger zijn verwende nest

dwalend door deze tuin heb ik niet de vraag wie heeft eerder hier gestruind waar ik speel en zinnelijk verzoek zijn geen sporen van frekwentief bezoek ook als ik vlei naar paralelle hof via zout naar zoet proef ik dat ik bof nieuw is dit wandelen voor mij immer weer ...

Licht ontvlambaar geel als de Chinese klokjes schijnt de voorjaarszon.

Kabbelende golfjes Volgen elkaar snel op En een harde wind Maakt op elk van hen Een witgeschuimde kop Zo stroomt ‘t water verder En daalt het richting zee Ook ik zal verder moeten God help me Want het zit niet mee Kabbelende golfjes Ik kijk er naar En als ik in de verte staar Da...

De nevel onttrekt de koeien aan de aarde slierten herfstavond

De rijmende dichter ervaart het rijm juist niet als een keurslijf, maar als een bezielende verrijking, die hem dingen laat schrijven die hij in eerste instantie nooit had bedacht, wat bijdraagt tot wat een gedicht moet zijn: iets wat groter is dan zijn maker, iets waarvan ook de dichter het gevoel m...

Catherina belde me toen ik net terug was in Nederland. Eigenlijk was het mijn eerste volledige Nederlandse dag terug in routine. We hadden veel ruzie gemaakt de laatste dagen dat ik in Griekenland was. Bij wijze van afkoelingsperiode was ik naar huis gegaan, hoewel mijn terugkeer al veel eerder gepl...

De gouden cirkel glanzend op het witte vel zijn ongrijpbare waarheid in wankele letters Ogen zuigen het landschap rond gesloten bomen wringende handen kneden gebalde vuisten Staal op staal rolt de afstand op duistert leven in opstropende vlakken

zwarte wolk lekt inkt snelle trein rekt druppels uit ramen gearceerd

In Nederland schilder te willen worden betekent de reuzen uit het verleden uit te dagen. In geen enkel ander land ter wereld zijn de wolken, de bomen, de weilanden, de koeien, de huizen, de burgers en hun honden zo glorierijk vereeuwigd in onsterfelijke kunst.

De wereld-zaal waarin de wolken hangen, onder de sterren-krans en de maan, onder de blonde zijde der zon, wijl de zee dampt in haar vat en de bomen groen op de aarde staan, is van U, mijn God, bewegende glorie; glans en luistervolle pracht, de wonderbare tooi van uw victorie, uw praal, uw le...

een zoon een zoon is mijn zoon hij is in mij nog niet gestorven vecht nog immer laat niet los wat hij heeft verworven krampachtig bewaar ik zijn beeld maar zie niet dat mijn zoon is verworden tot illusie; mijn eigenbeeld in de arena van mijn geest strijd ik nog steeds...

Dromend aan zee ziet zij het vuur dat nooit zal doven brandend in de branding razend in de kolken van de woeste zee dan weer kalm aangespoeld wachtend op het tij dat zich keert in het licht van de maan danst het vuur speelt met de golven brandend van verlangen voert zij een str...

wie kent een liedjeszanger, troubadour zoals berton de fleur die met vier steentjes van heel ver verstild verdriet tot leven wekt en om kan vormen tot geluk zoals een echt jongleur hij zingt van vlindervleugels op het water van leven en van dood hij toont de winter in zijn ziel met ...

Medusa Madonna Mooie Milde Magnifieke Mond Bedwelmende Barokke Blanke Balsemieke Borst Vragend Vol verlangen Vreugdevol Verheven Venusheuvel Verlokkend Vrouw Zinnelijke Zoete Zachte Zilte Zijden Zee Kussen Strelen Voelen Proeven Vieren Vrouwzijn Van ons ...

ganzen vliegen wieken met hun vleugels langs gebruikte lucht verklappen, zachtjes maar wel duidelijk de resten zomer hun vlucht is pijlsgewijs de kusten langs waar zee en zand voor ieder die daar strandt een golfjesmaal serveert van vis en schuim vleugels wieken klappen zachtjes...

Het meer is koel En bijna dichtgevroren Een krakend oppervlak Rijp op een tak Een veer verloren Het bos is stil De hemel kil Een ree kijkt schuchter om Een kraai krast opgetogen Vanuit een boom die krom gebogen In de verte tuurt Vanuit de hemel stuur Ik zonnestralen Die koude op de...

Een mooie brunette uit Oirschot die zag mannen echt als haar noodlot zij deelde hun bed maar had nooit eens pret nu is ze gelukkig als een pot.

Hij wandelt, draaft of loopt zijn gangetje en de barmhartige blijft staan, geeft gul en bedankt de middag voor het late licht de wolken achter de zon de poëtische blijheid op zijn gezicht voor de woorden in het natte gras zo stillend voor de hongerige die aandacht nam voor hand en vo...

Mijn vriendin doet aan Reiki. Interessant, dat wel. Er zit iets goeds in vind ik. In de overtuigingen dan, die deze mensen hebben. Ze willen eigenlijk alleen maar liefde uitdragen, pijn en ongemakken verlichten. Dankzij iemand, die ook aan Reiki doet, heb ik de Universele wetten van de mens gek...

De week voordat mijn moeder gehaald werd op haar duikadres was ik bij haar met mijn zoontje elf maanden oud ze nam hem op schoot hield hem met een hand omklemd en legde met de andere een plaat op de grammofoon wil je even? vroeg ze mij ik liet de plaat spelen mijn zoontje begon te schomme...

Op het bankje naast de glasbak gaat zij even rustig zitten het is een komen en gaan van lege flessen elke fles breekt weer een herinnering in scherven al snel gaan haar gedachten terug naar die andere glasbak bij een ietwat verveloos bankje het gras was daar iets groener klanken klonken...

Boven mij hangen de sterren tellen heeft geen zin of gewicht evenals "God die door de sterren naar ons kijkt" reken ik uit Ik mag gezien, ik ben niet bang gemaakt naar Zijn beeld en gelijkenis neemt Hij mij zoals ik ben en was Laat ik Hem los, zweeft Hij weg

Ze is pas getrouwd en bezoekt het café, waar ze ooit d'r Ernst-Jan heeft ontmoet. Daar begon het: het klikte meteen bij die twee. Ze geniet, want de sfeer doet 'r goed. Ze ziet d'r gemaal met een dame, een stuk en bedenkt, hoe ze zich zal gedragen. Ze lijkt stoïcijns, maar Ernst-Jan maakt ...

nog geniet ik van de zon die de rijke oogst van zomer kleurt de wind al ritselend naar herfst geurt paddestoelen dansen opgeschoten in een nieuwe heksenkring het bos lost langzaam zijn bebladering de ochtendkou vernevelt gauw in warmte van de aarde onttrekt het zicht op winte...

gisteren was ik thuis mijn eigen dichter niet overgeleverd aan strijd en bestaan vandaag blijf ik thuis in blij gemoed wat men ook met mij doet ik ben hier