Alle inzendingen

onaangekondigd en toch te verwachten verkleurt onze wereld eens waren we pril en bloeiend loom in de zon dartelend in zachte lenteregen onze tijd rijpt als roodgouden lanen en najaarsplafonds onder de hemelkoepel mooi en onvergetelijk zo onvergetelijk mooi ben jij met het go...

Gedijen in getijden Door het tikken van de sikkel Wiegend door haar rijs en dalen Omringd door klotsend gulg Alle kennis losgelaten Geketend aan het nieuw Drachtig onderdeel In een nieuw bestaan Door zintuigen gevangen Gebonden door verlangen Zonder weet van weten Wat geweten is en wo...

De Noordzee doet zijn gore golven dreunen En laat ze op 't strand in lange lijnen breken. Zijn voorjaarswater marmren groene streken En schuim en zwart waaronder schelpen kreunen. Zie van 't balkon mij naar de einder leunen Met ogen die sinds lang zo wijd niet keken: Een droom in 't hart is ...

Als een zomerzon die 's ochtends de bladeren streelt, hen bemint, koestert en van een koele nacht verwarmd, zo heb ik je lief.

In een kamer van zwerfstenen (Aangevoerd door oprukkend ijs) Onder een plat dak Onder een aarden heuvel bedolven Staan krullen en spiralen in de wand gebeiteld Een heidense tempel Geplunderd door fanaten Opgericht door een verspreid volk Drinkend uit bekers met een trechterhals? Een oer...

bus honderd acht en twintig naar Delluft reed uit De Lier langs Het Woudt een man stond op zei zo maar zo zout is het eeuwenlang nog nooit gegeten zet stil die bus mijn vóór-vóór-moeder beviel daar in 1622 van mijn vóór-vóór-vader de mond van de chauffeur viel om zeven over h...

Spelletjes, de kast thuis staat er vol mee. Ik kan mezelf wel betitelen als spelletjesliefhebber. Al moet ik dat nuanceren want in alle eerlijkheid dien ik te zeggen dat ik vooral een liefhebber ben van het winnen van spelletjes. Een spel dat ik maar niet kan winnen belandt bij mij geruisloos onder ...

Hongersnood is groot in China, vooral door de wandelende tak

Na jaren leren leviteren zei Twan "Kijk wat ik kan guru"

Meester als ik fluister hoe zacht en rozig Uw handen zijn, gelijk mijn nachtgewaad waarin ik woel vol lust naar U zie mijn handen zo vlezig van kloven met boenwas doortrokken mijn nagels zijn als resten van een oude muur maar U voelt mij graag Meester al zijn mijn palmen schuurpapier i...

ik wil zo graag mijn diepste verlangen ketenen aan mijn ziel of strak omarmen bezingen met liefdesgezangen het zegt zoveel over het aardse lijden nog meer over ons menselijk bestaan we willen de onontkoombare eenzaamheid zo aldoor mijden ik wil zo graag die momenten herbeleven,...

Ontsproten uit wellust Organisch doch nog onbevangen Een blik, onbewust veracht door hen Zij, ooit bewust levenslustig Nu verdwaald in alle lessen Die tastbaar houvast boden Patronen vormden het labyrint Die velen cyclisch delen Bedachtzaam streven zij Ontwetend vergeten zijn Het...

Het laat mij koud, de woorden van afgunst, terwijl het mij kwetsen moest. Ogen die grote bomen omver kunnen duwen, het laat mij koud. Het laat mij koud, wanneer bloedverwanten, lachen en gieren m...

ratelend bonken uren van de helling minuten springen op in het stof van seconden dagen brokkelen af smelten zonder spoor weken drijven oeverloos voorbij maanden als een zee seizoenen golven in de oceaan waar jaren deinen geen vloed gaat hoger dan de hemel het springtij wach...

Het gerucht gaat dat onder deze huizen nooit is geheid. Wind als fundament - vlagen uit een tijdstroom neergehaald, de grond in gevouwen, vast veen geworden onder vederlicht beton. Heel soms, 's nachts, veert krachtig dat hoekige terug, maakt plooien in slopen, krast dwars boven...

een schrijnende foto uit de krant raakt mijn gemoed ik zie de wanhoop van een kind te weinig vocht om nog een traan te kunnen laten met uitgehongerde ogen staart het naar mijn boterham vult mijn dag met schuld en schaamte

Het wachten wiegde, maagden sliepen tien gedoofde woorden van geloof ter hand. Toen klonk een stem: 'Hij komt !', door donker land. De wijze greep haar bron, stak ongezien haar woord weer laaiend aan met geest van wien gezegd wordt : hij zet levens' ziel in brand. De dwaze vroeg :' Geef ...

zo in het schemer schuifel ik langs ramen zie de mensen voor het pratende oog waar kranten worden gevouwen flessen leeg geschonken een lied wordt gezongen ‘hij leve hoog, leve hoog’ daar ben ik de eeuwige aanschouwer de genieter van het raamkozijn die vanzelf zal verdwijnen bij...

hij vijzelt al zijn eigen medicijn stampt woorden van een ander fijn verguldt de pil met het glacé van eigen adoratie hij is er uit en koos de tweedekoers signatie feesten en hoofdbrekens kostte dit besluit maar of zijn handen zullen helen kan hem niet zoveel schelen de esculaa...

Zomaar gegaan, naar het verre land, terwijl `t dichtbije jou nodig had Zo erg, had ik nooit gedacht dat ik `t zou vinden Alles kwijtgeraakt, die mond, waarachter een mooie glimlach en gave , sp...

neen, driewerf neen ik benadruk de nee met een extra n n iets is meer dan het is de uitvergroting toont lelijk uw hatelijke kloof uitgeknepen putten in uw aangezicht deze gaten worden nimmer gedicht

Het lijkt gisteren dat ze de zonnedagen in mij zachtjes draaide en elke aanraking met haar voet beantwoorde hocus-pocus van liefde bezwering glazen potje jam vol vuurvliegjes sterrenvlinders en een maancroissant hocus-pocus, dromentasje van lachen en ongeduld vol aardbeienknikkers en kers...

Bladerend lekt de boom, plengend haar tranen en verzadigt de aarde met haar hemelvocht. Verguld en blauw beschenen, sissend en stomend oppervlak laat los, wat zij had ontvangen. Er hangt iets in de lucht.

Het zal weer eens een keertje niet zo zijn: Al voor de eerste competitieronde Wordt er 'n voetbalmatch te link bevonden Zodat ie plaatsvindt op neutraal terrein De slag die nooit door iemand wordt gewonnen Is -eerder dan 't seizoen- alweer begonnen

het zijn 160 tekens die ik sturen kan toch is het maar één teken van liefde ik droom weg op mijn gsm jij tekent mijn leven met een nieuwe sms

Mag ik je dragen boven stormen langs de bliksem naar de tuin? Mag ik verzen met je vormen, asgrauw, stinkend als ajuin, maar ook vloeiend, méér vertellend tot de dag en zon weer schijnt? Mag ik verzen met je vormen, verzenstruik met bloementooi, verzen die de tranen smelten? Vogel zing...

Het lichaam strak als uit hout gesneden het hoofd trots rustend op de slanke hals de armen elegant gebogen wacht de ballerina op de eerste klanken die haar gracieus tot leven brengen Sierlijk verheft de ballerina zich voor een sprong, bevallig draait zij een pirouette een eenheid vormend met ...

heb je het gehoord gehoord van haar én hem hij is er kapot van voelt zich vernacheld, verneukt ja zelfs begraven in bloemen, dat wel

Zomer in Nederland Neus tegen de ramen ’t lijkt wel herfst Het regent tranen Grijze luchten Tegenwind Een zware gedachte Die energie verslindt Morgen de zon! Staalblauwe lucht Een nieuwe dag Een diepe zucht Vochtig klamme ochtend Diep in mijn longen Kijkend naar boven Zonlicht...

Steeds je plagende blik hemelse ogen als ware ik in een bijbelvers Waar bloemen geurig wuiven alsof liefde ons wenkt en geheel onbevangen vogels hun liederen zingen In vele klankkleuren heel divers beluister ik diep verlangen dat niemand ooit mens noch dier krenkt Dus laat ons ...