Alle inzendingen

Aan het strand van Tanganica blikkerde mica in het zand. In de schaduw van de palmen hinkten we naar de waterkant de voeten heet van zonnebrand. Aan het strand van Tanganica viel de wind vaak op het meer. Dan rezen hoge golven op en neer. Wij duikelden lijk hondjes over die reuze...

Hij rolde haar op de zij, zich vergapend aan de vertoning en zijn lippen verkenden de meest verborgen vouw. Er ging een siddering door haar. Nu knoopte hij zijn broek los en slingerde zijn hemd weg. Hij liet zijn spieren gelden die gevormd waren door te zwoegen in de dokken. Viel hij in de smaak? Hi...

Als een engel lig je naast me Blonde haartjes, blauwe ogen Je koos voor het vaste land Uit de hemel weggevlogen En zo in mijn bed beland Goddelijk wezen, dat ben je Kan dagen kijken naar jou Je bent aanbiddelijk, aantrekkelijk, dierlijk Ben jij mijn man, ben ik je vrouw Je bent echt heerl...

Die gevel-toppen gunt uw zachte schijnen, Die eeuwig weer in ons te wekken lust, Der schoonheid pelgrims, de eeuwige trekkens-lust, Zon-stralen, gij, 't zij, waar in de woestijnen Of land-, of zeeë-vlakten en eindloos deinen, Uw rustloos licht op lege leegten rust, 't Zij gij de heilige k...

Mijn woorden laat ik grijs klinken stil - nevelig, koel als de wolken. Tot ik ze bevries met mijn adem en al die vergetelheid zochten zal hagel striemen en snijden. Mijn woorden - ze stromen als water koel, helder, doorzichtig, dorst lessend. Tot mijn adem ze gloeiend doet stomen en wi...

wat allemaal niet kan men spreke er niet van: zo wordt heel wat af gevogeld onder Nom van Plume bij klokslag twaalf volle maan worden lieve boerinnetjes zachtjes en op eigen naam gedicht als loops met zinnetjes het is een crime maar ‘t beurt anoniem

je fluistert woorden met magie ze openen alle deuren kamers die gesloten zijn tuinen die nooit kleuren je tovert licht met zon die anders schijnt te stralen je woorden halen warmte aan vertrouwen spreekt uit je verhalen je voert me met de wolken mee langs hemels die niet mogen laat d...

Hij startte zeggend van 't stuur zich wendend: tabee dan, Moeder, daar gaan we weer. En door die laan daar zag zij hem gaan naar zijn nieuwe baan - en naar nog veelmeer. Zo zag zij hem gaan en dacht: jaja - mooie baan en bier, kerels en wijven en nog zo meer. Dus toen hij na vijven n...

Eindelijk had zij het canvas willen zijn het beroemde landschap of portret met de eerste blauwe draad in haar linnen weefsel zij naam afscheid van haar wensen, de vier richtingen van deze wereld in plaats van ogen gaven vorm aan haar teleurstelling en zij werd het kompas van de keuken, v...

Ik zou je willen zeggen dat het goed met me gaat en dat je kleinkinderen aan het spelen zijn op straat Ik zou je willen zeggen dat ouder worden mij goed bevalt en ik op de door jou bedachte wijze regelmatig mijn vuisten heb gebald Ik zou je willen zeggen dat ik werk en privé goed combi...

Nerveus sta ik op het schoolplein probeer koelbloedig stil te staan herhaal continue de woorden het zou erg fijn zijn als je met me wilt gaan Hoe vaker ik de woorden beluister des te sneller de twijfels stijgen misschien een mooiere zin een spectaculair begin wellicht wat zwoel gaan hijge...

Juist die laatste lach tekent nog een lijn in sombere gedachten ik schrijf het daar waar het hoort op de kalender met een cirkel om de datum vlakbij morgen maar dichter bij eergisteren alleen jouw gezicht schrijft vandaag

In de echte wereld bestaan gedetailleerde plannen, visionaire projecten voor pacificeerbare gebieden, alle conflicten opgelost, geluk voor iedereen, voor altijd - droombeelden waarvoor mensen bereid zijn te sterven en te moorden. Het koninkrijk van Christus op aarde, het arbeidersparadijs, de islami...

Is het nou echt zo’n ramp dat ouder worden Een onoverkomelijk gebeuren? Iets waar je niets aan veranderen kunt. Natuurlijk hoort het bij het leven net als alles. We zijn hier met zijn allen maar voor even. Met een missie of ook niet, allemaal met hetzelfde doel. Ouder worden. De ...

Een woordenstroom verlaat mijn mond in rust, en vindt de plek die ik heb uitgezocht. Maar tussen al de golven op zijn tocht, verliest hij stilaan voeling met de kust. Misschien zou zwijgen beter voor mij zijn. Hoewel ik dan blijf zitten met die pijn.

zachte nagels, de allerzachtste nagels zachte tanden, de allerzachtste tanden ik ben een mens maar dat zijn er wel meer en het zijn er te veel ik heb nauwelijks recht van spreken verwacht niet mijn teksten met een beitel in de muur ik heb een ergonomisch toetsenbord anti-RSI de allerzacht...

jouw stilte laat zich soms zo horen dat ik mijn oren er voor sluit als jij jouw pijn verwoordt zo zonder woorden sluip ik stil de kamer uit daar elk woord door mij gesproken door jouw geluidswal wordt gestuit

op de schedelberg kruis mij de wonden aan zeven pijnkorsten kleven een lans in zijn zij twee voeten twee handen verdriet doornt zijn hoofd 'mijn schaamdoek geroofd' zegt hij op zijn rug striemen branden kruis mij kruis mij de redenen aan scherven spreken van lijden en sterven de hem...

ik zag je dwalen in een stad vol met glas niemand wist echt wie je was je kende geen mensen las wel hun wensen lachte een spiegelend wat hoorde hun stemmen in een sfeer van vaag kennen maar de zon nam je mee jouw hart gaat naar zee niet naar dat tijdloos gekeuvel ik duid verder ni...

Ja ik nam eens zeilles Ik wilde varen De instructrice nam me mee Naar een bootje zo klein Ik dacht nog nee Moet ik dit wel doen? Maar ik kreeg een taak En een zwemvest Ze zei overstag Ik zei welk touw Ze zei voor de wind Ik vaarde mee Eenmaal op open water Gooide ze alle trossen l...

Ik wil nog wel graag aan mijn trekken komen Zonder gestuntel en gezichtsverlies Vandaar dat ik altijd Viagra kies Maar ’t is gevaarlijk: ik voel me genomen! “Trek ik dat niet?”, vraag ik vol ongeloof “Ik zie nog goed, maar ben hartstikke doof”

alleen in de zon de vlakte zonder branding een sterk visioen misschien een luchtspiegeling groeiend verlangen naar water stikkend in het koude zand zonder later

ik keek naar jou en zag - vergroot - mijn eigen angst voor close en samen ik zag je vertrekken en deed zelf de deur maar vast dicht … moet de spiegel verwachten toegift: dagelijks denk ik: ha! vandaag nog niet aan jou gedacht

Een oude beiaardier uit Nieuw-Heerde dacht dat hij het luiden verleerde maar daardoor kwam het niet dat zijn vrouw hem verliet. Het was zijn klokkenspel waaraan iets mankeerde!

Het is onjuist dat we handelingen van anderen slechts zouden begrijpen door ze te vergelijken met wat we zelf doen. Veelal ligt de zaak precies omgekeerd; in die gevallen begrijpen we onszelf door ons te spiegelen aan anderen.

Waar dat de Maagdom ligt, ging Els haar voedster* vragen, De min* dacht, zeg ik 't niet, zij mocht daar van gewagen Aan Ritsaart, dat's een boef, die zou 't haar doen bescheid. Dies sprak zij, neem dees doos, hierin de Maagdom leyt, (In 't dooske zat een vink.) De min was nauw vert...

Als tijd en ruimte worden afgemeten, in maten van oneindigheid. Wat is de maat van mijn verlangen, gemeten in verdriet? Als tijd begin noch einde kent, en ook geen voor- of achteruit. Wat is de tijdsduur van mijn leven, brandend, als een kaars? Als passie óók geen grenzen kent, en lie...

Heel onverwacht heb ik jou toen ontmoet, en na wat overleg heb ik gedrukt. Ik wou naar vier en dat is mij gelukt, maar jij ging voort, de vijfde tegemoet. Dat zwart je beeldig staat, blijft buiten kijf. Wie weet kom jij naar vier of ik naar vijf!

Een nog ongerept meisje in Tanger vrijde in de kerk met een zanger, en doordat hij die niet vóór het zingen verliet, is zij nu gerept en ook zwanger.

In ‘het land van gedruppel’ is vandaag, en dit voor de eerste keer ooit, de alarmfase afgekondigd! Het zat er aan te komen, maar nu is de toestand echt onhoudbaar geworden. Zo erg dat Djori beslist heeft om drastisch in te grijpen. Jaren terug was hij nog op zoek gegaan naar ‘de bron van ...