Alle inzendingen

De moeder vroeg: "Waar is die lieve poema Die jij van ons op je verjaardag kreeg?" De dochter zei: "Helaas, het hok is leeg, Hij is ontsnapt en ik snap ook wel hoe ma: Ook poema's hebben hun bevrijdingsfront En daarom loopt mijn huisdier nu vrij rond."

Een woord om onrustige gedachten te ordenen Een hand Om dwalende ledematen te leiden Een oog Om een dolende ziel te hervinden Ik zag mij in jouw ogen In jouw handen In jouw woorden Maar ik wilde jou helemaal niet zijn Ga weg Uit mijn gedachten Ik orden Ga weg Ik stap zelf...

Je wanhoop is niet te beschrijven Als je kindje niet levensvatbaar blijkt te zijn Zoveel gevoel als er komt bovendrijven Je voelt alleen de allesoverheersende pijn Na een hartverscheurend wikken en wegen Valt dan toch je onvermijdelijk besluit Dit kindje is geen toekomst gegeven Het ...

Oh, toe kijk me niet in mijn ogen Kijk alsjeblieft langs me heen Ik kan het nu niet verdragen Ik ben immers niet van steen Kijk niet naar mijn kwetsbaarheid Mijn knagend gevoel van schuld Begraaf je gezicht maar in mijn haren Voor even in mijn mysterie gehuld Oh, toe hou je ogen nou ges...

Ik wil het spel nog één keer spelen Zonder scheids of rode kaart Voor één keer wil ik alles delen Voelen hoe de spanning zich in mij ontlaadt Nog één keer de adrenaline door mijn lichaam jagen Bij een schot voor open doel Jou met mijn schijnbewegingen plagen Scoren zonder angst...

Goede communicatie van arts naar patiënt is erg belangrijk. Door te ervaren hoe het niet moet zou reizen met de NS voor geneeskundestudenten verplicht moeten worden.

Volgens het adagium 'wie met vuur speelt moet op blaren zitten' moeten de accijnzen op rookartikelen dusdanig aangepast worden dat de totale kosten voor de samenleving ten gevolge van roken hiervan betaald kunnen worden.

Natuurlijk wel, ik doe het al drieënveertig jaar. Leven met mijzelf wel te verstaan! Ik ben dan ook bevooroordeeld om er in alle objectiviteit een eerlijk antwoord op te geven. Toch wil ik hier een poging wagen om een beeld van mij te schetsen, dat realistisch genoeg is, om niet door mijn naast...

hij werd zo ontzettend kwaad ‘t was nodig voor z’n uitlaat hij heeft toch niks om handen kan-ie z’n energie verbranden dat zegt d’huisarts de sociale pief familie kinders buren echtgenote dichtend zal-ie niet snel verlopen goed voor hem hij blijft actief in d’ochtend kan-ie ee...

verwilderde tuin schildert zonder verf en kwast een feest van kleuren een schitterend meesterwerk van wonderbaarlijke Hand

kon je me nu maar heel eventjes zien zeggen dat je trots op me zal zijn even weer zeggen dat ik zoveel van je hou missen doet nog altijd pijn.... stil zwijgend kijk ik in het niets voor me uit de herinneringen doen nog altijd zo'n pijn mijn grootste voorbeeld zo bij mij vandaan nooit kunne...

stenen beelden wiegen niet in een bed van donkere tonen het orgel speelt het wiegelied laat kinderen tot mij komen een ijle stem klimt zacht omhoog langs bogen en pilaren om in de melodie iets van de hemel te ervaren het koor zwelt aan en juicht haar schoonheid toe trompetten sche...

Als een deur die opent naar een nieuwe morgen Als een ochtendzon die geel de dag beschijnt Als een hond die kwispelstaartend toeloopt zonder zorgen zijn lip optrekt en glimlacht ja, het is net of hij grijnst Als een luide lach die beide longen ledigt en ruimte geeft en vrij...

Vaak denk ik aan haar schoonheid die ze uitstraalde heel nonchalant Een paar vluchtige ontmoetingen verder niet veel aan de hand Prachtige ogen en dito lach hielden me ongemerkt bezig Haar ranke lichaam echt perfect niet te rond en niet te pezig Helaas niet meer gezien daarna tot binnen...

zwervend in parken hart gekweld meer en meer uitgeteld geteld de dagen nimmer laat je los mijn lief jij jurk van rode rozen je werkt aan stilte blijven de vragen ongesteld: wil je nou of wil je niet mijn liefde zit ik nu wel of niet in jou genesteld heus lieverd m...

Een zuigende behoefde, Tref ik alleen aan in mijn doos. Als het water uit de hemel komt vallen, Is iets droogs vinden dan ook kansloos. Drankwinkels zijn gesloten, Het is al veel te laat. Ook moet ik nog een slaapplaats vinden, Voor de nieuwe dageraad. Stoeptegel tellend, Slenter ik doo...

Het gaat je verstand te boven, als opnieuw een leven wordt genomen door een criminele tbs'er. Het gaat buiten je bevattingsvermogen dat er, met ál de wetten die er bestaan, er blijkbaar niet één in staat is, klaarheid te scheppen in het geheel.

Zij leest haar lijnen in kromme bochten dan eens links, dan weer rechts ongesproken woorden klampen zich vast in gedachten in beeldende golven van nog altijd onwetend gedrag Een vage glimlach verschijnt rond haar mond als kleine slierten wierrook opstijgen in de toch al berookte ruimte e...

O jee, er loopt een poema op de hei Dus grijpt men angstig naar de schietgeweren Maar is het beest er echt, of ziet men beren En doet men hier aan volksverlakkerij Ik ga met een gerust hart naar het bos Gevaarlijk? Ach welnee, het loopt wel los Op de Veluwe schijnt een poema rond te lo...

O gij, mijn lief, die nu door 't lieven lijdt, Klaag niet in stilte alleen, - maak poëzie Van leed, - ach laat geween en melodie Tussen ons zijn een zoete somberheid. En ik, die u nu liefheb, begeleid Uw zang met wederzang, ter harmonie Van klare koren, kalme profetie Van vreugde en liefd...

Slechts de zonde geeft zin aan het ongeloof, zoals het geweten zin geeft aan de misdaad; de onrust is het hoogste menselijke goed.

Hij die komt noch gaat geen woorden draagt in zijn mond hij die geen man meer, nog geen vrouw met zijn speeksel me wassen zou hij die het brood bijna breekt het licht net niet dooft zich nauwelijks uitkleedt me rakelings aanraakt (o de paarse bessen van zijn tong hoe blauw het dons van...

ik heb de tijd laten vallen seconden versplinterden minuten scherfden glas uren doolden doelloos de ochtend liept met middag uit de pas de klok gedeukt herinnering gekreukt de grote wijzer holt door ons bestaan de kleine dolt ontmoetingen die ergens openstaan ik kies vandaag...

Op zoek naar mijn God In het land van oneindig Verdwaald in zijn wegen Verward door de nacht Op zoek naar het lot Stil en soms eenzaam Te moe en te kwetsbaar Beperkt in mijn kracht Op zoek naar mijn dromen Mijn passie, mijn pijn Vertrouwen, verlangen Mijn ik om te zijn Mijn Go...

Ze had haar schommelstoel verlaten bleekte zich aan`t stil herhalen van de kringen in het hout. Tegen achten nieuws bezinnen. Sneeuw werd zwijgend afgeklopt; beeldspraak kraakte even oud. Ze verloor haar onderkinnen, raakte tobbend afgeknopt, schudde min of meer naar binnen, om een were...

Zebrapaden zijn overbodig: ze geven in de praktijk geen recht op oversteken.

Steeds als er iets misgaat in dit land verschijnt het hoofd van Donner op de buis. Dan weet ik: er is weer eens iets niet pluis, hoewel hij zegt: er is niets aan de hand. Ik heb zijn tronie al zó vaak herkend, dat ik hem zie als tbs-patiënt.

Gevoel, Verbeelding, Heldenmoed, Tot éne ondeelbre kracht verbonden, Tesaam gesmolten tot één gloed, En door de boezem uitgezonden Op vleugelen van melodie, Om al wat ademt te betoveren, Om al wat hart heeft te veroveren! Zie daar de gaaf der Poëzie! Gevoel, dat plotseling ontwaakt B...

De kiem waait uit een ver oosten Naar het westers laagland Een lelie in een bol gewikkeld Vouwt zich pronkend open Duikt als een ijle muze In de koker van een gulle pen Geliefd in herboren tuinen Werd zij het blauwbloedig teken Toen de hofdames hun japon versierden Een kelk als accent vo...

wie zal hem missen naast het icoon aan een haakje boven het bed in ongebruik geraakt onaangeraakt de aardbol draagt het stof van toen het schaakspel in slapeloze nachten heeft geen koning nog verzet ik neem hem mee onder mijn jas voor het geval of zonderling hebbeding dit landhuis woont ni...