Alle inzendingen

Waar moet het met Europa straks naar toe, nu links en rechts het nee-woord heeft geklonken? De steun voor één Europa is geslonken en praten over grondwet is taboe. Past Europa slechts bescheidenheid? Of zit haar kracht juist in VERscheidenheid?

Een Don Juan uit Wassenaar Verwent heel graag de dames daar 't Is dat men het weet De man is - wat heet - Gewoonweg zelfs van zessen klaar

de stem des volks heeft duidelijk geklonken: 'wij willen hier geen Europese wet we hebben lak aan heel het kabinet vertrouwen wordt die lieden niet geschonken in Brussel huist de opperste sovjet ons antwoord is een zeer hartgrondig: NJET !'

Jij hebt een plekje in mijn dromen ‘s nachts breek je zomaar bij me in Dat zijn de allermooiste momenten Jij bent dan mijn held en ik je heldin Je warme beeld in mijn ziel bevroren Laten herinneringen steeds herleven Het onbetwiste en diepe verlangen Van mijn hart waar vlinders zweven ...

Wanneer men 'ja' tegen het leven zegt, en het leven zelf zegt 'neen', dan moet men ook op dit 'neen' weer 'ja' zeggen.

O, dit geluk bij u te zijn En al ’t andre te vergeten. Alleen te leven van het weten: En ik ben de uwe en gij zijt mijn! En geen verdriet of wensen meer; Een vreê, waaruit men niet kan dwalen; Een rustig hoorloos ademhalen In zuivre keer en tegenkeer. En oog ziet diep in anders oog ...

ik wil je armen om me heen je warme handen strelend langs mijn rug kus me zachtjes overvloeiend en fluister alle lieve woorden die er zijn omdat ik er op teer mijn lief op dein als ik vandaag de krant weer lees

Haar jurk zwaaide heen en weer, trachtend het ritme van de wind in acht te houden. Terwijl schoonheid naar de oppervlakte dreef, liep ze in al haar onschuld, over de veel te zoet ruikende bloemenzee. Voorheen dacht men dat slechts een god over water kon lopen, maar dat idee werd verworpen na het zie...

ik zie eilanden doelloos drijvend losgeslagen dobberende ikken in eenzaamheid als wrakhout wanhopig op zoek naar het schip dat breuk liep op rotsen van onwetendheid ik zie bruggen soms wankel soms stevig geslagen tussen tijdelijke wij’s als handen hoopvol vasthoudend aan ...

mijn ogen werden toen in dat jaar bedekt met rag van duizend spinnen iets gewaar het sprong in het oog zonder meer droeg ik vervreemde gevoelens van honger geurden jeugdrokken bij vlagen schaamte achter bosjes zonder denken onzegbaar met dauw iets omsloten en hoe blikte ik wel en niet z...

zoals klimmen naar licht van een blad aan een plant een struik de droom is een boom met uitzicht op zomer droeflottig is regen verdriet in de herfst onontkoombaar in rood want kaal is dood het ging over hopen lente zal ooit winter gaan slopen en dan..

De schaduw lengt haar lange tong likt gretig naar het vluchtend licht dat voor het gulzig donker dicht behoedzaam kruipt langs roversjong Het duister dat haar lijn verdrong haalt vloeiend uit naar `t evenwicht dat gloeiend groen een glooien richt op smaragd bestreken horizon Een schim sc...

Van man´lijk rijm zeg men soms wel:´t staat. Zo noemt een ieder dat die in het rijmen bekwaam is. Tja, dat zijn van die geheimen die dichters delen, doch wat mij ontgaat is waarom mijn geslacht voor zwak doorgaat. De heren, ach ze zien ons zo bezwijmen. En maniakaal als zij hun zinnen lij...

geef dagen een tijd mee die eeuwen kunnen zijn zelfs vogels leven langer en ontstaat een oudste eik dik en vet geworden zo jong en slank geboren het is ontstaan uit liefde waarmee ik nu leef en de dagen tijdloos maakt

Dansend over het strand, lopen zij hand en hand. Helemaal alleen, een krab bijt in een teen. Lachend laten zij zich vallen in het zand, op een handdoek van kant. Zo kijken zij naar de ondergaande zon. Ver weg aan de hemel is een luchtballon. Een hart van schelpen ligt om hen heen. ...

"Hoe gaat het?" zeg je, of: " 't is koud" - zo heel gewone woorden van hem of haar die van je houdt en die je vaak reeds hoorde, maar onderhuids is 't lente dan en bloeien lieve bloemen voor haar of hem die klanken van je diepste naam kan noemen. De bron vanbinnen stroomt weer uit ...

De overdaad van nu, zelfs oorlogen entamerend, maakt weifelachtig. Het bonusdessert of vaste lage prijs? Die prachtige nieuwe verpakking… Toén ging ik met tegenzin en boekje naar de Coöp-winkel op de hoek van Hoofdweg en Hoethslaan. Man in jas vrouw met schort achter de toonbank: Zwi...

Het is al eerder opgemerkt, zodra een bijdrage, al dan niet terecht, direct belandt in hoge waarderingen, volgt er steevast een "afstraffing" door de club van 4. Zeer recent gebeurde het met een inzending van mijn "hand", een 9 en een 10 werden mijn deel, onmiddellijk gevolgd door 4 vieren, merk...

Gevraagd de aandacht voor de volgende punten na het neen tegen de Europese Grondwet: 1. In Nederland is sprake van hooguit een afgeleide vorm van democratie waar een overgrote meerderheid zich moeiteloos bij neerlegt. Na de Franse periode in 1815 werd zonder problemen van de kant van de bevolkin...

De meest onmogelijke jaren verstreken waar wij zelf niet waren. Waar lang en hardop werd geschoten woonden alleen de tijdgenoten. Je hoofd in maanlicht - van opzij een broos en teerbeschilderd ei - is hoezo hier en heel gebleven, in slaap en moe van overleven. Lees in stations de ge...

Nu jij zacht jouw ogen sluit nadat je innig het daglicht hebt gekust terwijl een hard vaarwel op je lippen ligt sluit ik ook even beide ogen schilder in gedachten nogmaals de lijnen op prachtig iets doorschijnend blank linnen het potlood tekent zwart terwijl herinneringen wit s...

waterval, geruineerd, zingt in de wind. vingers, open, wijzen naar stenen fundamenten, waar, stil , duiven in spelonken leven. ik vergeet het water tergend langzaam.

we hadden niets meer te verhullen het vuur ontstak door lichaamstaal wanden weken, leegte liet zich vullen kwartsext-akkoorden op ons manuaal de warmte was omhoog geschoten waarden ontstegen elke schaal circuit was even niet gesloten een zucht ontluchtte integraal de vlam ging uit was o...

je stem raakte me sprak stilte om me heen je ontkleedde me met ogen liet me onbedekt alleen ik voelde hoe mijn zinnen angstig klein in opstand kwamen in de echo's van jouw woorden klankten enkel onze namen ooit hebben we elkaar gevonden in toeval over tijd sleur heeft ons gebonden ...

Als een stoplichtspel verliep het referendum Druk je dóór? Of stoppen? Of er tussenin? Heeft dat voor en tegen eigenlijk wel zin? En welk kopstuk heeft nog even een addendum? Kan Nederland z'n status wel vergeten Of kunnen ganzen kiezen wat ze eten?

Toen de vraag-krullen der cello's trager bewogen en het hoofd van de violist afstierf - laag en lager - op het gevoelig lichaam der viool, toen kwam er rust, - en in dat zwijgend ogenblik waart Gij, o God, noch vrede, noch geluk, maar verruk- kelijke pijn, verschrikkelijke lust.

ons evenbeeld in kwartskristal ontvangen een gave, ongeschonden schedelsoort gestolde goden staren onverstoord op ware grootte van ons hartsverlangen hun licht verandert, danst op dunne koorden verheven boven temporeel belang die zijn verweven met de oude hang naar de oorspronkelijke sleu...

Het referendum is uitgesproken de gewone mens heeft het 'm geflikt nooit geheelde wonden open gelikt oud zeer niet meer ontstoken

Het referendum was een sof; de klap voor het kabinet was hard. De hoge heren raakten verward; de pijn van verliezen was dof. Met zoveel mensen op een continent kun je niet zomaar iets organiseren zonder de wens van de bevolking te eren: Geen wonder dat men “ tegen” stemt. Dus nu maar...

zelden stond de tijd zo pijnlijk stil verscholen vogels hun gezang dreven bloemen doelloos op het water zochten mijn ogen een verwaaide glimlach huilden mijn tranen een droef vaarwel