Alle inzendingen

Als naar Europees verlangen, nou echt onze grondwet werd vervangen? Wie o wie is zo labiel? Verkoopt zijn huid, zijn recht, zijn ziel? Vaderlandsrecht moet zegen vieren. Onze cultuur, onze manieren. Ons recht wordt verkwanseld en verkracht. Je ziet toch wat de euro ons heeft gebracht? Ne...

de kamer lijkt zwaarbewolkt het licht is spaarzaam waar schaduwen lijken te verspringen ik dans over de muren en verdwijn in de vloer van mijn gedachten geen beeld is dromeriger dan kleur gedoopt in inkt het handschrift dat fantaseren heet schilderij in schilderij het beweegt tot acrobat...

Steeds zie ik je voor me Je lieve prachtige gezicht De glimlach om je mond Zelfs met mijn ogen dicht Ik blijf maar van je dromen In de nacht kom je naar mij Dan voel ik me zo gelukkig Voor eventjes heel dichtbij Soms ruik ik opeens je geur De liefde voelt dan zo intens Maar jij bent ec...

Hij viel als zegen uit de hemel sloeg op papier zijn vleugel uit vervolgens zette hij de toon zwijgend, kon niet anders dan zijn vingers late tolken, met stomheid slaand die hem hadden gevonden één zwarte toets te weinig ontbreekt de sleutel nog tot: hoe hij is geworden of wie hij acht...

Ik liep verloren langs het schoolgebouw. Geen kat te zien. Twee oude eiken die elkaar proberen te bereiken al sinds een eeuw of tien. Ze staan getrouw als ik, ontredderd rond te kijken. Aan vroeger denkend en aan honingdauw die naast me zat, haar mond indigoblauw: ze wou geen meter van mijn...

Over de heuvel rent een vrouw, veert op ijswitte sportschoenen. Ze beweegt als een astronaute die het landschap in kaart brengt. De lucht buigt voor haar passen. Ze maakt een tunnel van de wind rekt het uitzicht op en de weg voegt zich vanzelf naar haar gang. Een aanh...

ik zocht wat je verborgen had je ogen straalden een geheim maar in je lach voelde ik altijd het warme bij je zijn je liet in zacht gebaar ontdekken wie je was ik volgde, zag je openen in woorden die ik las liep door je seizoenen wist lente met je zomerzoenen maar oogstte misverstand...

overal geschreven aan de mooiste limerick dichters dichtten hij slim slimmer ick gerijmd Bourtangse stangen prangen op d' gange 't dorp werd 't zat die Bourtangse rijmdwanghe dicht uit blik nieuwe kans als blend van Pickwick

Stil verbloemt zij kleurrijke gedachten langzaam steelt zij haar glimlach terug het was de laatste, zachtjes verpakt voor het open einde

De kunst van relativeren Je eigen pijn verzachten Onvermogen maskeren Problemen ontkrachten De kunst van relativeren Hoe slecht je er ook voor staat Vedriet proberen te reduceren Er is altijd iemand met wie het minder gaat De kunst van relativeren Zeg:"Als je maar gezond bent" De kre...

walsend ongetemd ons weeuwke laag de stem droef haar lied ‘flirtueel echt liefde is er niet’ baltsend onderwijl als spreeuwke schitt’rend in de zonnegloed laaiend helder lichter ‘neuk nooit een dichter zelfs eb is hem nog vloed’ de zeegodin van al ‘t zoute water siert niet m...

Vandaag is er een knuffeldemonstratie Als statement tegen homofoob geweld De tijdgeest lijkt alweer voorbij gesneld Aan ooit zo zwaar bevochten acceptatie De wijzers van de klok gaan toch zo vlug In weerwil van 't behaalde steeds meer terug

Als ik iets formuleer, kom ik tot de ontdekking dat bijna altijd het omgekeerde ook waar is.

Regen legt een vlies over de gevels Weekt de knollen van een sierplant Verduistert de vergeten krant Wekt nieuwe tinten, andere klemtonen Zoals klei van korrel en kleur verschilt De schubben van een reptiel dat in lover vlucht De schil van een rottende vrucht Regen neemt het niet zo nau...

Olieglinstering, hitte druipt hete dijen, de zon glijdt jouw lijf.

Verloren in de stilte. Alleenstaand, in de kou. Huilend in een hoekje Zeg ik, ik hou van jou. Te trots om eens iets liefs te zeggen. De wapens stilzwijgend neer te leggen. De kracht niet om het tij te keren. Te laat beken ik nu mijn spijt. Ik draai me nog een keertje om. Ik moet nu gaan...

hier in Holland is er soms mist zo van de noordzee het maakt de harten kil doet molens twijfelen en stilaan wachten we wachten tot jij jij ontwaakt en in het prille gras met blote voeten boe roept tot de koeien en de natte neuzen zoent zomaar de liefde rond strooit als kruimels voor de...

Kom, mijn hart, laten we vliegen Op de vleugels van de tijd. Kom, mijn hart, wij zijn een vogel. Laten we vliegen uit de strijd. Kijk, mijn hart, de lucht is blauw. Verandert in het avondlicht. Laten we vliegen naar de einder, Tot we verdwijnen, uit het zicht. Maar ach, mijn hart, wij zi...

Een warmte in diepte onontkoombaar. Verlangen naar jou onbegrensd. De liefde in deze vorm zo helder. Fluisterend ik hou van jou onbeklemd.

misschien is voorpret wel het mooiste spel; breekijzertje was niet de opzet elkaar en de regels kennen we dat scheelt wat blauwe plekken bij blindemannetje praten mag niet, voelen wel wat doet een dichter zonder tekst? handen en lippen spreken de pokerstenen geven aan dat ik me uit m...

Ik wil niet langer vluchten voor mijn gevoel weg rennen voor de storm in mijn hart het doet pijn wonden te slaan maar ik moet deze weg gaan ook al is het pad onverhard ik zal als de pinguïn deinend op de golven door het groen blauwe licht de vissen zien glinsteren in het water

Het land is wederom in rep en roer. De euro blijkt nog minder waard te zijn. Die hele politiek zit vol venijn. Ocharm jij kleine man en keuterboer. Dit land waar mensen steeds in rijen staan voor pretpark, kassa, goedbetaalde baan.

We zwommen zacht in zoete zinnen droomden 's nachts 't satijn der maan want de zon vooisde van haar schroei ontdaan de zevens ja ook negens die wij minnen Door zulk een achtenbloei bestegen wij het linnen lieten in druivendamp de harten gaan achter de ruiten hoorden wij geen donder slaan ...

onder de wolken, is de wereld niet zo groot, ben je niet ver weg

ik keek naar mijn schoenen ze staarden terug nietszeggend gingen hun gang ik schaamde me en volgde stap voor stap tot de klap me duizelen deed ik stond voor paal die voelde ik toen ik weer helder keek

hij dacht meer dan hij sprak niemand zou hem begrijpen ideeën liet hij rijpen tot hun omhulsel brak wat zich daarna ontvouwde, 't zij cryptisch voor de één eenduidig voor de ander binnen- of buitenlander, zijn taal was algemeen niet op een kille toon gesproken of gezongen maar met...

Met mijn tranen heb ik de zee gevuld Huilend als golven op het strand Tegen de wind in heb ik hard gebruld Me staande houdend in het zand Een enorme storm raast door mij heen Verdriet met windkracht tien Het flauwe zonnetje dat in mij scheen Laat nu enkel een regenboog zien De sterren s...

Haar toon verdooft het oor Draalt over drijfzand Door een mistgordijn Een knapenkoor dat één stem smeedt Met een zucht naar verboden stranden Waar ruiters naar een nulpunt staren Hun schuwe hengst brengt hen Op het ritme van een dwaze woede Waarom bleef ik niet doof? Maar nee. Ik dr...

we streden tegen de waarschijnlijkheden en gaven kansen weer met een getal dobbelden, dronken, keken in kristal de glazen klonken op voltooid verleden omzichtig meden we onzekerheden maar duistere voorspelbaarheid kent tal van waarden tussen nul en één, het Al had telkens elke theorie bes...

Ongevoelig, ruw, koelbloedig Mag de scherts niet zijn; Vrolijk, vriendlijk en goedmoedig, En niet scherp, maar fijn, ’t Lachje, dat zij op doet rijzen, Zij noch wreed noch wrang; Glimlachje op de lip des wijzen, Kuiltje in poezle maagdenwang.