Alle inzendingen

het probleem van mgr. Simonis hij voelde zich geen geroepene als bisschop als aartsbisschop als kardinaal: hij werd geroepene hij gaat er zwaar onder bezwaard hij zegt dat heel eerlijk uit zichzelve zoekt men nu in Rome een tussenpaus wordt Simonis gekozen wordt hij geroepen door 't c...

Ik zag Cecilia komen op een zomernacht twee oren om te horen twee ogen om te zien twee handen om te grijpen en verre vingers tien Ik zag Cecilia komen op een zomernacht aan haar rechterhand is Hansje aan haar linkerhand is Grietje Hansje heeft een rozenkransje Grietje een vergeet-mij-niet...

De boer keek naar de lucht. Vogels vormden samen een woord. Het bewoog van de ene kant van de hemel naar de andere kant. Toen doken de vogels naar beneden en gingen recht tegenover de boer op een hekje zitten. Ze zongen het lied van de polder. De boer pakte een boterham en gaf hen alle...

Wanneer ik je handen pak met de mooiste gebaren zal ik je kronen tot koningin der tedere gevoelens van liefde Je ogen zullen weer prachtig zijn als helderblauwe zeëen waarin ik voor altijd zou willen verdrinken Als ik je stem hoor, vol van de puurste liefdevolle momenten wil ik de we...

ze vindt zo’n dooie katholiek maar niks vandaar dat zij gewoon is thuisgebleven zo’n Poolse man in jurk ... ze huivert even geen adel, dus te volks voor Beatrix al was de dode nog zo’n hoge ome voor haar leidt er geen ene weg naar Rome ----------------------------------------------...

het zijn zulke vreemde tijden de dag verliest zich al vroeg in schemer terwijl bloemen zich verdringen in te kleine tuinen iets verderop loopt de jongen met het zuivere hart maar met een getekende grijns onverstaanbaar door de nieuwbouwwijk waar mensen als zwaluwen hun huizen binnen vliegen...

'Een vriendendienst zou je bewijzen, door steeds met me mede te reizen,' sprak Bush tot z'n eega. 'Denk niet, dat ik meega, als ík er geen been in zie,' zei ze. Hij wou om verwanten te zoeken een reis naar de wildernis boeken. 'Bush-bush', zei de vent, 'klinkt bijzonder bekend', maar ze...

Ik zag mijn maatje lopen Werd vervuld van diepe trots Voor alles waar je in mag hopen Dat is echte liefde, bedacht ik plots Zelfs als je boos bent, ben je mooi Geniet ik van iedere seconde Verlies ik graag ieder pleidooi Moeiteloos naar de volgende ronde Ik zie jou zo graag Wil het wel ...

Leeg, verloren in mijn gemoed Krachteloos en pijnlijk bewust Verwerk ik mijn geestelijk bankroet doorwrocht door een onzalige zielenrust Hoe heb ik dit zo laten ontsporen Ik wierp mijzelf in het zwaard Alles lijkt oneindig verloren Niets blijft mij bespaard Mijn lichaam dweilt door de ur...

ik weef met zonnestralen lente in patroon niets is nog gewoon kleuren zijn als nieuw en voegen zich al beeldend naar mijn droom hoogpolig wordt het grastapijt waarin de madelief en paardenbloem gedijen de els dropt katjes als haar kleine bruine schatjes met pluisjes wol komt dadeli...

Doordrenkt van nachtelijk oranjelicht Kunstvuren neerkijkend op voorbije tochten De oude straat is nu als enige verlicht Een levensweg in alledaagsheid vervlochten Mijn schaduw komt als een tweede bij de lantaarn Draaiend snelt hij zich strekkend aan me voorbij Vervaagt en wordt opgenomen d...

Zo lang al heb ik gezocht Waarschijnlijk gevonden Zwarte hand Zwarte band Jouw naam verduisterde Een andere. Vecht mijn aanwezigheid aan, Kan me niet schelen Ik geef je naam niet vrij Voor vast en zeker Geef ik om jou !

Nadat ik Jimi Hendrix had gehoord was ik meteen verkocht, adept, zeloot, zodat ik tot gitaarlessen besloot. Mijn kalme leven was op slag verstoord. Al snel werd een muziekschool aangeboord, daar oefende ik als een idioot. Helaas, er is geen wet die ooit gebood dat achter élke wolk het zon...

Wat denkt u, heeft de paus tot slot gewild Een voorbeeld voor ons allemaal te geven En deed hij daarom afstand na zijn leven Van nieren, lever, ogen, hart en milt? Kortom, vermaakte hij per codicil Ons elk orgaan - behalve dan de ziel?

Op één stelt keert zij zich Naar het verzonkene Haar evenwicht duurt Het zwaartepunt schuift traag Gedragen door broze scharnieren Zwenkend en zwaaiend naar nergens De long klapt dicht Wachtend op haar kronkeling Onder neonlicht Een sober, star gebaar

De wind waait over de St. Pieter mensen massa's eerbetoon in stilte en kabaal grote namen verbroederen één schittert door er niet te staan straks gaan ze in conclaaf zal god ze wijsheid geven als hij bestaat? een progressieve paus die strijdend voor de vrede gruwelen niet langer weers...

Ik droom van oude tijden gekerfd in een rots mijn naam Ik droom in beelden en in geuren Ze kleuren mijn verwondering In mijn ik weerspiegelen de oude woorden en de sagen groeit de mythe en de kracht De ruïnes vormen samenhang de geheimen mijn verhaal

Een gangster uit Sierra Leone Die liet zich vlak voor zijn dood klonen Het kind leek op hem Het had net zo'n stem En ook nog zo'n bek gouden kronen

Wonden worden gelikt. Hoog oplaaiende emoties zijn (even) tot bedaren gekomen. Getrokken messen verdwijnen van het strijdtoneel. Binnen handbereik weliswaar, maar schuchtere pogingen naar verzoening moeten nu de bovenhand krijgen. Tijd om hervormingen een kans geven. Een weg terug is er namelijk nie...

De laatste stap van het verstand is het erkennen dat er (op ieder moment) oneindig veel dingen zijn die (dan) het verstand te boven gaan.

Als onze gedachten bij denken blijven kunnen we beter niet denken, net zoals onze intenties tot handelen bij onderhandelen blijven.

Rondom zijn voet een rosse schijn, Waardoor de regendruppels stoven En zwaar en traag daarboven Het zwart geheim Der stijging in de donkerten verloren Tot waar, een vuren knop, De lichte top Dreef op de hoge duisternis. – Ontzaglijk in zijn vreemde luister is Het wezen van de nachtelijke ...

Voorlopig geen gedichtjes meer De val van woorden is geweest Geen emoties om wat komen gaat Een beetje rust in mijn geest Voorlopig ook geen tranen meer Als dat nu eens kon zijn Dan zouden woorden stromen gaan In verzen, zonder pijn Voorlopig maar geen dromen meer Beter is helemaal nie...

een aardbewoner staat voortdurend bloot aan hemelse gevaren die hun banen verlaten en langs onbekende lanen op ramkoers liggen met de aardse schoot die dreiging slaat de mensheid uit het lood maakt keerkringen van de meridianen en van de thuisplaneet een dal der tranen een inslag wordt gew...

In jou, mijn Rome, oude geuren stijgen op onder mijn voeten tot verlangende tijden. Je kleuren gebonden tegen de horizon omdat nu niet wil doordringen in je rustig ademen. Huizen van warmte gesierd door zon en bomen zoals ik Augustus zie wonen kijkend over de Tiber. In jou, mijn R...

De immense drukte op het plein Getuigde van een ieder op de been Er was een echte heilige gestorven Niet zomaar iemand naar het scheen In rouw trekken miljoenen langs baar Vereend wenen zij zo allen gemeend En ongezien ongekend tussen massa Dwalen miljoenen zieltjes nimmer gespeend Zij ...

Ver van de vernieuwende ooievaar zweven reikhalzende zwanen in een lente-oord vol zadendragers. Zoals zeebeesten zich nestelen aan het strand vinden hoogpotigen hun plek in weidsheid van land. Lichtzinnig scheppen wij ruimte bedden ons in onder een hemel en planten nieuwe troo...

Zonder huid gefileerd tot op het bot zoekt liefde in duistere gangen naar een aanvaardbaar gemis. En het is wat het is: verbonden tot een geheel torst de dunne huid teveel in toe komende tijd. Verdwalend in onherkende woorden omhul ik mij gekleed in eenzaamheid.

Als in het stille ochtendgloren sternen luid hun liefde schreeuwen haar golven zacht het strand bekoren korrels zand haar schelpen strelen.. Als meeuwen dromend op één poot een zwakke bries haar duinen kust staren naar het morgenrood dan is ze moe..en rust.

Zoals water begon het te stromen en ik wilde zwemmen zo snel als ik kon. Ik wilde schrijven in de woordenstroom die als in een droom boven kwam drijven; vreemd hoe het begon… Het werd een vloedgolf van emoties en indrukken, waar ik me niet van los kon rukken, mezelf eigenlijk onder...