Alle inzendingen

Angst, gevoelens van groot onbehagen. De vrees voor het onbekende, hetgeen dat komen gaat. Het verlies van al mijn goede vrienden. De mens die ik ben en die ik worden zal. Het missen valt mij moeilijk, zo ook mijn moeten gaan. Vingers lieflijk strelend door mijn haren. Zilte tranen druppend...

U bent er niet, al leest u mijn gedichten.

Later praten we nog een keer over alles wat er scheelde Dan vinden we elkaar wel weer warmen ons aan wat we deelden Later zal lang verlangde troost een lach toveren uit de traan Al dansend brengen we een toast want oude tijden breken aan Later zal ik mogen weten waarom je zo vlug gevlog...

Toekomstmuziek wordt door hem reeds gedirigeerd in afgebakende strofes en refreinen huppel ik hem onderdanig achterna doch een vals akkoord tussen de lijnen door als ik op eigen vleugels wat verder vlieg wij kunnen niet eindigen in harmonie

Daar lig ik dan... Mijn bloedruk is te laag, mijn hart is weer vergroot. Mijn pols die loopt te traag, terughoudendheid wordt ontbloot Zo kwetsbaar als ik wil, de manier tot overleven. Zeg ja tegen elke pil. Tegen alles wat jullie geven.. Daar lig ik dan.. Met zusters als dienaress...

De zon overgiet het grootschalige gebied van de Blauwe Stad met klaterend goud. Glanzen doet het niet. De gekwetste bodem slaakt zacht een jammerklacht. Omfloerst, maar duidelijk hoorbaar voor hem of haar, met beide benen op de dierbare dalgrond, in bulten (te koop!) of lintvormig langgerekt ...

ik berij je, bevrij je, bevlei je jij vlijt je om me heen verroer me in het ontdaan van je adem, je boeit me stelt vragen aan ons die ik ontdek in jou en mij lente komt, zomer, herfst winter opnieuw ons lijntje in de tijd, aan anderen gaan we voorbij je boekt mij in je houding je ...

hij voelt zich groot omdat hij groter is en toch, nu pas weet ik wat ik mis nooit, nooit heeft hij iets verteld nooit wat hem knelt wat in zijn hart zit wat hem bezighoudt vond mij te klein om dat te weten hij was de grote broer maar alleen omdat ik zijn problemen niet kende ...

Ik gooi al mijn verdriet in een vergiet Maar zachtjes wegstromen, doet het niet De gaatjes verstopt met liefde en verlangen Zorgen dat mijn gevoelens blijven hangen Wat ik ook doe en wat ik ook onderneem Ik blijf je missen en voel me zo intens alleen Pijn laat het vergiet telkens weer overst...

Daar, in dat huis, woont haar eerste woordje hier in dit straatje van stap voor stap De slager op de hoek, naast het poortje, gaf haar een worssie, bij de runderlap Langs het spoor van haar wielerbandjes rijden we nu richting peuterschool, ...

Vannacht droomde ik van Jupiter Hij was niet ver Jupiter Jupiter Jupiter Wat ben je mooi en groot en rond Vannacht Waar sta ik in mijn droom Op jouw grond? Ik heb zolang op je gewacht Jupiter Jupiter Jupiter Met haar vele manen Ik weet bij lange na niet alle namen Sterker nog, ik we...

De golfslag achter de ribben Neigt naar een roes De verbeelding was dooreengeschud Toen Venus haar lijf verliet Met dat vlees dat vanzelf sprak In een luchtig vertoon van vezels Stof en gestalte vielen samen In de ronde, reine welving van de heup De korrel van het vel De weke weelde We...

Relaties tussen herinneringen schragen het huis van het geheugen en geven het stabiliteit. Want als de orde in dat huis verloren gaat, verliest de heer (c.q. de vrouw) des huizes zijn oriëntatie, zijn identiteit.

Hier sta ik dan: entre deux mers midden in de draaikolk van het leven. Entre deux mers: de dode bloedeloze en de rode van het leven. Tussen de moedeloze en de eindeloze. Ecce mater. Mater nostra. Zie haar. Hunkeren naar het vuur, smeken om het water. Vliegen in het luchtledige. Bijten in he...

Hoe kan een volwassene beweren dat hij of zij zichzelf beter kent dan een ander?

Het voelt zo dubbel allemaal, wat mag nu wel en wat niet. Ik kan niet echt mezelf zijn en dat doet me zo'n verdriet. De time-out die je aan mij vroeg in de relatie die opbloeide begrijp ik best heel goed omdat de twijfel bij je groeide. Is dit nu echt wat ik graag wil? Is dit mijn nie...

De woorden van droefheid dwalen door mijn hoofd over de snelweg naar mijn verdriet. De linkerrijstrook, afgesloten, file tot aan mijn hart. Maar op de andere weghelft rijdt heel alleen en veel te snel een klein hoopvol woordje, het weet niet dat het de verkeerde kant op gaat.

etalages vieren pasen met iedereen een eigen ei lente bloeit in vazen de processie schrijdt voorbij je koopt vandaag geloof het vasten is verlopen de kater van de carnaval laat zich ook weer herdopen waar is het avondmaal het kraaien van de haan de profetie van de verrijzenis ook juda...

Ik had graag jouw naam willen schrijven in boekjes, en op velletjes papier verlangen naar jou is altijd gebleven maar je moest gaan ver van hier. Je hartje heeft tot het laatste geklopt en op een morgen was het voorbij het was opeens stil in m'n buik het was over voor jou en voor mij. O...

Je tranen van verdriet zie ik nog steeds rollen Over je wang langs je neus naar je lippen, mooie volle Ik veeg ze voor je af en troost je zo ik kan Je weet niet wat je wilt maar ooit word ik je man

Gevangen in een web als een vlieg in dat van een spin. Geen kant op kunnen. Heeft dit leven nog wel zin? Het borrelt van binnen als een vulkaan die op uitbarsten staat. Uiterlijk onbewogen, bevrijding voelt als verraad. Geen keuzes durven te maken. Op niemands tenen willen staan. Jezel...

De paus heeft al een maand in bed gelegen En omdat hij nog steeds niet beter is Wordt het waarschijnlijk pas Sint Juttemis Dat hij ons zal verblijden met zijn zegen. Of klinkt vandaag toch in het Vaticaan: Godlof, de paus is waarlijk opgestaan!

Een koorddanser uit de plaats Moordrecht Komt wel eens wijdbeens op zijn koord t'recht Da's naar, daar niet van Maar 'k vind dat die man Dan toch wel een heel lelijk woord zegt

Als je niet meer rookt, ruikt alles veel lekkerder, vooral sigaretten.

Ik liep waar Willibrordus liep Heilooërbos Modder, mos Een put zo diep Zo lang geleden Lang voor de Staten en de Steden Naast waar Willibrordus sliep Heiloo vandaag Met heel veel bomen Om te zagen Tijdens dromen Waar hier de mensen wonen graag Heiloo met Witte Kerk Zo oud en sterk O...

Pasen is voor mij het enge verhaal van doornenkroon op bloedend hoofd, spijkers door handen op houten kruis, scheldende massa, Verlosser beloofd, afgescheept met strompelende zielenpoot. Verloochend en bedrogen, alleen geliefd bij Maria M., voor immer in mijn ogen een vrouw om van te houden...

Onophoudelijk regen. In een plas op straat zwemt zelfs een visje.

Was ik niet reeds blind van liefde zou het worden als ik naar je keek Als een golf van passie overstroomt blote liefde de tocht van het hart Waar liefde vurig is woedt brand vlammen geblust met natte kussen brand mijn warme lippen aan je gloeiendhete huid Vingers schroeien vast je voor...

Door de bomen schijnt het maanlicht, 't maakt jou schitterend. Rozenrood zijn je lippen aangestipt door de nacht 'k weet ook wel dat je mooier bent dan mooi. Zweetdruppels glijden naar beneden ik heb dorst langzaam daagt het morgenlicht deze nacht....zo mooi.

Stiekeme blik, heimelijk smachten naar jouw sensuele lijf Als je ooit voor mij zult kiezen weet dan dat ik altijd blijf Alles wat je hartje begeert zul je vanaf dan ontvangen Je hartje wordt vanaf dat moment door mij met liefde behangen Geen moment zul je spijt krijgen dat je voor mij h...