Alle inzendingen

in late avonduren ben ik de kaars met rode vlam mocht je mij zoeken ik ben aanwezig in schaars gezelschap dubbend over kwaliteit toostend op ongekend schrijfwerk.

Zout verzilt mijn zijn lucht breekt donderend denken zelfs die ene golf kan mij niet meer terughalen, ik ga ...

Nog altijd hoor ik de woorden nazinderen. Die vernietigende woorden waarmee zij vertelde, dat het genoeg was geweest. Dat zij wou gaan. Dit is ondertussen al enkele jaren geleden, maar nog steeds voel ik de scherpte ervan, is de pijn niet volledig verdwenen. Er blijven teveel vragen onbeantwoord. ...

Toen hij zei, dat hij wel van regen hield, water voedingsbron voor de aarde mocht zijn, hield ‘t amper op dagen achtereen vielen hemels open. Toen zij zei, dat ze wel van ‘n zonovergoten strand hield zon voeding voor de ziel de aarde een tuin boek in haar rugzak was, scheurde hij ...

Ik droom de vele zonnebloemen die om de zomer staan te springen. De honingbijen van mijn verlangens dwalen in de tuin van mijn hart en zingen.

De wachtkamer laat de mensen wachten Stelt ze op hun gemak met een tijdschrift Om hun pijnen toch even te verzachten Het leed staat op vele gezichten gegrift De wachtkamer laat de mensen praten Een plaats waar ook stiltes mogen zijn Angst, verdriet is te lezen op de gelaten De kans op genez...

de vraag is wat is kwaliteit? niet niks zegt men maar wat dan? is het misschien een dun draadje geblazen door een briesje? een heel klein dingetje dat huppelt door de tijd? een zaadje verscholen in de krater? misschien is het wel verstandig er verre van te blijven jij ...

Deze lente gaat het toch weer over jou hoewel ik er langzaamaan wel moe van ben moe van regen, wind, flarden bedrieglijk blauw in de lucht, vage beloften van het einde van de kou. Ik weet wel dat ik toch weer van je hou, maar moeizaam soms, met dat doelloze van vogels die er van lijk...

Welkom de geur van nieuw leven met weemoed verweven In klein gekant alleen, zonder verwant Herschapen en zo gewild weer kind, weer vreemd, zo mild Ieder jaar weer, verwondering zo teer zo pril, zo stil Er is geen verweer

Je hoort wel in mijn porseleinkast, maar ik breek altijd zo veel. Je hebt een hart van één nacht ijs, de splinters steken erdoorheen. Je houdt van mij maar kent me niet, je zwaait met waaiers van verdriet - we zijn wel voor elkaar gemaakt, maar jij van glas en ik van steen....

Wiegend rood in de vooravond Sluitend paars in koud groen De dans van de tortel een lied van gefladder een sikkel van ivoor in mauve geweven Wie had dit ooit beter kunnen doen?

ik zie hoe ze je slopen met ogen zonder handen totaal geen mededogen je huid was gaaf in onschuld en ervaring leek je soms te braaf ze hebben je gepeld de schillen van herinnering in jaarringen ben je geteld maar in de kern bleef je ferm staan innerlijk onaangedaan ze hebben je...

Wat zou ik je nu nog meer kunnen zeggen dan dat je hier al bent en dingen nu weet een en twintig 'n dag om niet te vergeten intens snaren ons raakten en wij dit weten. Om alles wat leeft werd niets hier verweten elke zin opzienbarend wordt nooit vergeten, oprecht kan ontbijt uitgebreid niet...

Indien ik waar Jupijn*, ik zou mijn vrouw verklaren Voor* Juno mijn godin; indien ik had geweld* Als koning van de zee, mijn vrouw zou zijn gesteld Als Thetis koningin, bedwingster van de baren. Viel ’t aardrijk mij ten deel, ik zou mij met u paren, U maken keizerin van ’s wereld weeldig...

Nu heeft ons land de onschuld echt verloren Er mag geen lollig geintje bij je snack Je mag niet langer klimmen over 't hek Om het allereerste kievitsei te scoren Traditie na traditie wordt verknold 't Verrassingsei van binnen uitgehold!

Mijn vader is klein van gestalte en fel vermagerd hij hapert af en toe het grijze haar, dat hem nog rest bedekt ternauwernood het fronsen hij wekt de wrevel om hetgeen hij was, zijn stiltes bij momenten maar als we samen graven in oude aarde, dan glanzen ogenblikken soms en klinkt ...

Dat ik zijn mooie vrouw zie staan, is voor haar man niet te verdragen. Ik kan haar pas echt gadeslaan, als ik haar gade heb geslagen.

mijn hartslag wordt het ritme van jouw zwoele dans in deze tropische nacht steeds sneller beweeg je met jouw fraaie vormen helemaal tot in extase en die glinsterende blik in jouw donkere ogen vraagt om meer meer... totdat ik nat ontwaak door lekkage van de bovenburen

teer wit het weer het vertakte uiterlijk van diverse struiken trotsgrijs torenen de populieren hoog boven de verzilverde elzen en meidoorns uit oprit met wilgen doet een boerderij vermoeden waar mist triomfantelijk hangt onzichtbaarheid bevroren stuiptrekking is van verlate wint...

Praten met hem geeft me een gevoel van het verleden: Klein en Onzeker Want ik was vijftien, toen Toen hij mij heeft gekust Ik zie hem nu nauwelijks Maar in mijn hoofd heb ik een beeld Een ideaal misschien In de loop der jaren ontstaan Een persoon die belichaamt wat volkomen is Mijn ver...

De lente komt er aan de winter is gedaan. Het worden lange maanden van zweten en van puffen. De koude is voorbij. Misschien bent ú wel blij. Maar ik zit liever ingesneeuwd dan thuis te liggen suffen. Ik zwijg nog van de gène voor die neus vol zonnecrème die maar niet wil verdwijnen h...

'k Zou jou Willen vangen En vleien Met woorden Liefkozend Willen strelen met Zuivere zinnen Leestekens Punten en komma's Daar waar Zij horen Dus goed Geplaatst Alles volgens De regels Van ónze taal Communiceren en Beminnen

wellicht beter eerst de wereld te hebben gedragen alvorens te zijn gedragen door de wereld.

tollend langs mijn dronken lippen zoende, tongde, at je me ik, met grote dorst, hapte er op in we snakten, hapten, vraten meer, meer, meer hongerig en hebberig wilde ik, jij wilde jij, ik, samen alles, helemaal wild en woest we namen en zonder het te vragen kregen we toch ...

Feodosia Crimea Ukraine òù 10 Anatolia klinkt droef in de wind De arm gestrekt wijzend geleden Verhalend van nazies luchtmacht Verwoesten Feodosia tot op heden Het edele ras der rijks Germanen Stuurde overmacht in marine vloot Vanuit zee bestookte zij Feodosia Mamoesja’s en kinder...

Tientallen vermoorde mensen Bijna elke dag Waarom doen we dit Terwijl het eigenlijk niet mag? Waarom ga je door Met slaan en schoppen als iemand zegt Dat je moet stoppen Doet het je niks Dat je iemand van het leven beroofd Ben je soms gek Niet goed bij je hoofd? Misschien ben jij ...

De polder verschuilt zich onder een dikke laag sneeuw het ondiepe meer dat vroege vlokken spiegelde is niet meer zichtbaar in de ijzigste kou van maart breekt het ijs we spreken af na de sneeuw als de klei weer water draagt vol rimpelingen in de wind

De meeste christenen gaan met Kerst naar de kerk, ook al doen ze er verder niks aan. Wij eten met Pesach matzes, en op Grote Verzoendag blijven we thuis. Een sjoel zie ik eigenlijk nooit van binnen. Je zou dus kunnen zeggen dat ik niet joods ben opgevoed. En ik zou je niet eens ongelijk kunnen geven...

De city-pier-city-loop in den haag Zaterdag aanstaande is het weer lente in Den Haag. Lopers uit alle landen spoeden zich naar de stad van de korte en de lange vijverberg, de voorhout, de kneuterdijk, het tournooiveld, de wagenstraat en – langer nog – de laan van meerdervoort. Het zuiderpark ...

Yvonne, een blondje uit Sloten, wou gaarne d'r saldo vergroten. Ze wilde d'r dromen graag uit laten komen en kocht daarom postcodeloten. Een stralende dag was begonnen. D'r droom werd bewaarheid. Yvonne had dit al verwacht, aangezien ze die nacht had gedroomd, dat ze niets had gewonnen.