Alle inzendingen

Toen ik nog geen boeken had hadden wij één boek. Het boek der boeken heette dat, het was geen pocketboek. Het was een heel dik boek, dat in een zwarte omslag als een baksteen op de hoek van de schoorsteenmantel lag. Het bindwerk was versleten, de rug van leesgenot gekromd, de bladen ...

ik hoor lente in je stem zie ondeugd in je ogen voel sprankelend nieuw leven in zonnestraal beloven in zachte ondertonen wortelt een begin ik ging daar tegen in jij kleurde blauw van kou naar geel de winter was voor ons te veel in donkere uren verstreek de tijd in noodgedwonge...

Ik bemoei me met de luchtbewoners tussen onbekenden en ontwijkten zoek ik vrienden die mijn zorg begrijpen boven wijsheid rijpe vruchten dragen konden ze hun werkelijkheid bewijzen bomen groeiden midden op de straten water stroomde opwaarts in de bergen en de mensen ademden het weten nu ...

Ik was op het Historisch Boekenbal Het thema van de boekenweek vergeten En kwam dat 's avonds ook niet meer te weten Al informeerde ik ook overal. Ik wist alleen toen ze het licht uitdeden: Het boekenbal behoort tot het verleden.

Een jager afkomstig uit Sloten Schiet meestal konijnen, liefst grote Maar laatst had ie pech Ze bleven maar weg Toen heeft ie slechts wortel geschoten

Nieuwe godsdienst: ieder zieltje een mobieltje.

Man zit in park, man leest een boek, man lijkt in lucht, man heeft een hart. Man pakt een pen, man denkt diep na, man schrijft iets op, man heeft een ziel. Man staat weer op, man krabt aan hoofd, man gaat naar huis, man heeft geen vrouw.

In een lieflijk holletje zit mijn kleine snolletje kijk daar loert ze om het hoekje Terra kom....ik zoek je Jij bent een pittig poesje met een eigen ikje lief eigenzinnig snoesje geef me maar een likje Nee.. niet aan mij knabbelen dat doet best wel pijn ja...je mag wel sabbelen dat ...

Een groenteboer die wat obsceen is, zei: dame, wanneer u alleen is, dan wilt u misschien dat ik even laat zien wat een wortel is en wat een peen is?

Het krachtigste woord van het leven, de eerste klanken van een baby, door natuurinstinct ingegeven. Mama… Vertederend Doordringend Confronterend Twee simpele lettergrepen, doch met dezelfde kracht dan de vier woorden bekend als “Ik hou van jou”… Mama… Zorgend Vragen...

Ik ben zo bang zo bang als ik me omdraai verander je misschien als ik me omdraai bedenk je je misschien neem je alles terug wat je zei Ik ben zo bang zo bang als ik verander zie je me dan niet meer als ik verander ben je er dan niet meer trek je alles terug wie je was Ik ben zo bang...

als ik tussen mijn wimpers met toegeknepen ogen weg en naar je kijk krijg je langzamerhand duivelse trekjes op je lachende gezicht en dan die roek op je schouder geloof nooit dat je helemaal eerlijk was

Een streepje zon, wat koude wind en bovenburen die weer ruzie maken (is 't hun manier om bij elkaar te raken waar het verschil geen woorden vindt?) De haan kraait luid, de middag is al ver gevorderd en de vogels zingen. 't Geheim klopt stil, onhoorbaar door de dingen, omringd door water a...

En plots zijn ze daar, eerst aarzelend 't kopje boven d' aarde, dan zacht, doch heel beheerst, ontvouwen de nieuwe blad'ren. Schuchter nog, bedekt met sneeuw, de eerste lieve lenteboden; blaadjes rekken met een geeuw, nieuwe knoppen reeds ontloken. Allemaal, ze zijn met veel, verspr...

je m'excuse en so it is, zei ze 's anderendaags stierven er 190 mensen ze was ook in madrid stond nu, poëzieliefhebster met gekrulde kop en zinnen bloeddoorlopen ogen, lallende tong egotripper, verdoken rebel zonder maatschappij wankel en alles verloren te luisteren naar wat ze zelf ook ...

herinneringen zweven zonder volgorde door onze geest sommigen dragen de geur van zouthout waarvan de kleuren vervagen anderen ruiken naar het strand waarop de eerste kus onze lippen raakte of zijn gehuld in de nevelen van spijt losgelaten in de tijd

Wanneer een auteur buiten adem raakt, worden zijn zinnen niet korter, maar langer.

Jouw mond op de mijne, Je tong zet me in vuur en vlam, Je handen op m’n billen, Mijn huid ongelofelijk klam. Trillend van verlangen, Lichtelijk bezweet, Je maakt me heerlijk gek, Ik wil dat je het weet. Je ogen zijn gesloten, Een glimlach op je gezicht, Je bent zo heerlijk sexy, Ik ...

Alles voelt intens koud, Alsof mijn bloed bevriest Wachtend op wat gaat komen Begrijpend dat je voor jezelf kiest. Meren van bevroren water Wit besneeuwde bomen Het is zo enorm koud Gedachten blijven stomen. Takken vol heldere ijskristallen Waterparels aan mijn hart Je bent zomaar bin...

Liefje, ik heb je wel gezien, je kwam namelijk voorbij. Ineens, zo plotseling, zo Lief. Bedelf je onder het kussen, aanschouw je naaktheid, als geschiedenis. Zoals de Nachtwacht. Van Goh en Ach. En ik waak en raak je kwetsbaar naakt.

Langszij de kentering van het getij Drijven de dode dingen aan: een kist, Een uitgeteerde boei van een vermist Schip dat ergens met een zware slagzij Op de bodem rust. 's Nachts, door een list, Komen de geesten uit het water vrij En waaien aan het strand voorbij. Zij koersen in de duinen o...

De burger, die geboren is in huwelijks-, geloofs-, gemeenschapszekerheden, is zozeer doordrongen van de 'natuurlijkheid' zijner wereld, dat de schoonheid, de dichterlijke betekenis hem zelden raakt.

De winterwind vertelt zijn eigen verhaal; zo schoonheid leidt en verleidt de schone parel, beroert haar hart met trillende vleugels. ’Verrukking is uw deel mijn liefste en met onze hartenkreten overstijgend komt de wind aanstonds: hoor aan mijn diepste wens, breng ons in schuimend lot t...

Ach Heer, de wetenschap is zo precies beschikt over een absoluut gehoor de oerknal klinkt oneindig door geen spoor van dreigend gehoorverlies Miljoenen, een miljard, of wat jaartjes meer het klinisch rekenwerk zo éénvoudig koel het dient toch slechts een schamel doel wij kunnen, kennen, ...

nycticorax/nachtrave als alle auto’s zwijgen loop ik de velden in en schrik: een sprinkhaanvogel achter mij is tegendraads in dit seizoen van ver van over de rivier gekomen en waadt mijn dode hoeken in en uit doorlopend knikken hij en ik: wij staan op iemands rode lijst wij gaan de...

Verloren kijkt bevroren water naar buiten waar zachte wolken luchtig ogenblikken stilte raken dwarrelende vlokken dansen langs tralies van ijzige pijn, zij vinden verscholen verdriet, achter een stalen deur waar gesmolten water stroomt, zoekt zij kabbelend haar weg langs ontd...

God speelt drieband. Hij houdt van het droge tikken van de ballen in de lege gelagzaal. Hij gebruikt mij om jou te treffen. Ik bots tegen de rand en door die ander te kussen bereik ik jouw kant. Wij naderen elkaar volgens een wetmatig verband. God glundert als ik bij jou stilval grijpt n...

Neem allemaal pagina vijf van je taalboek voor je en lees de eerste regels voor jezelf let niet op punten en komma's. Wie klaar is, en weet wat er staat mag zijn vinger opsteken wie niet weet wat er staat leest de regels nog eens. 'Ali, jij hebt je vinger omhoog, vertel het eens?' ...

De beek is een velijnen* blad, een boek, een open letterschat, een gulden labyrint, waarin de vogels komen lezen, dat de wind beschrijft, de wolk, die overdrijft, zet er de stippen en de titeltekens in. ---------------------------------------- * velijnen - van velijn = fijn perkament

jij, mijn klein privé in je lach en je blik bent net zo ondeugend als ik met een twinkeling in mijn ogen heb ik de waarheid voor even verbogen om samen te zijn je stem raakt waar anderen falen je handen weten feilloos het beste uit me te halen je lippen zijn zacht als zijd...