Alle inzendingen

Zusters heb ik niet maar drop lust ik niet vertel me waar het licht schijnt Ik tel tot drie, en jij? Nee, verstoppen heeft geen zin woordend dansen in je ziel vraagtekens staan in je ogen Wat is dat voor geluid? Weet je nog van toen? ik kan me niets herinneren ach kind hou mij eens vas...

Jouw oren zijn doof geworden en mijn mond spreekt de verkeerde taal. Dit is waarom onze liefde verdorde, het werd de liefde fataal... Ik luisterde maar kon niet spreken, jij kon wel spreken maar niet horen. Deze combinatie deed ons breken, het spel der liefde hebben we verloren... Er zit...

Zeg mij dat ik nooit zal sterven maar neem mij mee op vleugels van de wind, laat mij zweven vlak boven de golven, schenk mij het zout der aarde, laat mij aarden in Uw dal van tranen, omgeven door het licht aan Uw horizon en ik zal de nacht begroeten zonder duistere gedachten, de ochtend ...

ik lees de wind die stormt in de regen die vlaagt met hagel als ondeugend kind ik wil stilte zien in dwarrelende sneeuw zachte vlokken die mij rust geven misschien ik ben haar moe in eeuwigdurend langs gaan wil weer vertrouwde lucht de veranderingen langzaam laat me mezelf nu zi...

Bestond er maar een soort wegenwacht Maar dan speciaal voor liefdesproblemen Die snel en adequaat een oplossing bracht Ik zou er gelijk een abonnement op nemen Een belletje naar de alarmlijn was genoeg De schade groot maar de hulp snel nabij Een paar handelingen door een deskundige Voor j...

Ik ben een boomlang bloedmooi meisje dat liefheeft Mijn vriend zo klein als klein kan zijn Hij is onzegbaar mijn Ik kus hem neigend, in mijn buiging hartstocht, geilheid, liefde misschien bestaat onmeetbaarheid

Wit papier laat mij de leegte vullen Tussen bladrand en bladrand Vul de leegte in met kriebeltjes En krasjes en dingetjes En dan heeft wit papier betekenis Vul mij de leegte met hetzelfde Dan krijgt de ik een zijn Geen wit papier in mij

De menigte spoedt zich door dagen, zelfs nachten heen. Een praatje met een ander; geen tijd of interesse meer voor. Snel reageren, bellen, afspraken maken terwijl je vriendschap kwijt loopt te raken geblinddoekt door tikkende klokken word je uit het echte leven weg getrokken. De tijdgees...

't Is altijd weer dezelfde procedure: Supportersschaar die ongedurig wordt En elke week meer kankert, stookt en mort Tot slot de trainer die het moet bezuren Het is net zo voorspelbaar als infaam Alleen verandert steeds de trainersnaam

Er zit een man in het park op een bank. Vroeger vitaal en ook nog slank. Nu geen zin meer om verder te leven. De maatschappij kan hij niets meer geven. Er zit een man in het park op een bank. onverzorgd, de kleren omgeven door stank. Door voorbijgangers wordt hij vermeden, niet wetende hoe ...

De impact van een woord als Kyoto is groot, wordt desondanks onderschat. De naam ligt gemakkelijk in het gehoor, het publiek onthoudt: politici gaan prat op ondertekening opwarmingsprotocol. Waarheidscontract start, een lange weg te gaan voor een acceptabel milieubeleid. Frisse lucht via ne...

Mensen moeten taboes doorbreken, niet schrikken van lelijke woorden, toespelingen op seks en religie kunnen aanhoren zonder de angst dat je, als je dat doet, wel verdoemd zal worden. Je moet om dood, seks, religie mogen lachen.

Hij vlucht in een helse race voor vijanden; Koplampen bouwen muren wit loofhout Langs nachtzwarte wegen. Krampachtig klauwt Het stuur zijn negatief in beide handen. Een teisterende luchtstroom schaaft poolkoud Langs zijn gezicht, waarin de ogen branden En gierend verschroeien de autobanden. ...

Een kikker zat op de rand van de vijver Een jonge vrouw passeerde. Ze deed boos, een opgeblazen kikker, schold stegen de gladde groene gozer aan de kant. Ze had haar onschuld verloren, juist aan de andere kant van de vijver. Met een zachte plons was het gezonken. Daar lag het, onbereikbaa...

Hier zit ik en staar voor me uit, het is prachtig, zo helder, als glas in een ruit. Je voelt de aanwezigheid, van zoveel ongerepte natuur. We hebben de bergen ... als gebuur. De sneeuw siert de rotsen, je zou denken, dat zelfs de wolken zouden botsen. Deze vleien zich zacht, tegen hun fl...

Alweer heeft Beckham bij zijn vrouw gescoord. Door overspel dat werd geopenbaard, kreeg hij van 'Posh' bijna de rode kaart en was hun Madrileens geluk verstoord. Rebecca Loos lacht thuis nog in haar vuistje. Zo heeft ook ieder voetbalhuis zijn kruisje. -----------------------------------...

de duinen behoren aan wie hen liefheeft voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft en kent de vindplaats van elke plant wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant maar waar Natuurmonumenten het duin beheert wordt de war...

Clara kwam langs het huis ligt vol met sterren van heinde en van verre liggen zij uitgestrooid in de verstuurde brief die wij vandaag ontvingen liet zij de woorden zingen het lied van leed en lief en jaren naderhand als wij zijn uitgeflonkerd de schemering haast donkert dan licht er a...

Ze stonden in de etalage in de Theresiastraat en glimlachten naar me. Zwart met een adelaar. Nog voordat ik het goed en wel besefte, zaten ze aan mijn voeten en was ik een godsvermogen lichter. Carrie Bradshaw zei al eerder: “dat niets beter was dan een paar nieuwe schoenen”. Nu weet ik nie...

In de categorie als je goede voornemens hebt, kan je er net zo goed voor Oud en Nieuw aan beginnen, stond ik 29 december gewapend met flessen wortelsap (!!) op mijn werk. Ik was opgestaan met jûs en kruidenthee en wat voelde ik mij gezond. Na 2 uur achter de computer begon de ellende: ik wilde ko...

Die morgen was de lucht beschreven het was een ROXY-hemel maar zonder R en O en Y het uitspansel in koningsblauw ik fietste door de 3 Octoberstraat Denkend aan de watergeuzen voelde ik een vrijheid die mij deed verlangen naar wittebrood en haring Het was februari en de zon stond laag

De trein trekt een gele streep door het zand oneindig land tot aan de horizon ik zit en zwijg en hoor gedachten malen in verhalen die ik zelf verzin 's nachts komen ze de verwijten en vragen het gebrek aan dagen en het te veel aan tijd ik verlies mezelf in zinloos ijver waarin ik wedi...

Verleden zaait onrust in mijn gesloten hart niets wat het nu sust echt alles is verward Verleden zaait onrust niet weten wat te doen nu liefde mijn hart kust met een eerlijke zoen Verleden zaait onrust ziet alleen maar de pijn iets wat me verontrust alsof het niet mooi kan zijn Ver...

Houd mij heel even vast raak mijn verkilde huid, verjaag waarheid, neem mij mee naar het hoogste duin, waar passie aderen vindt in omwoelde grond, laat ons wij zijn, geef bloei aan het naderende voorjaar fluister liefde richting lente en geef ons die dagen waar licht alleen maar ...

'k Heb bij uw sterven niet geschreid, Het was de tijd, Voor u om heen te gaan, Maar 't weten, dat gij niet meer zijt Doet toch weemoedig aan. Ik heb uw stil gelaat bestaard, Van 't geen gij waart De dode, lege vorm, Die gij gelaten hebt op aard Ten prooi aan made en worm. Ik weende ...

Herinneringen aan de toekomst zijn het pijnlijkst. Kleurig verkleumde benen voltrokken onmachige kilte. Ge warmt een volle aflaat huiswaarts. Schenking van ooit zo teder breekbaar servies, de warme thee, de schouder, zo smal eten onbaatzuchtig liefdevol brozer leven een jaar zachtere snee...

We hebben uit de media vernomen en kennen uiteraard dus allemaal dat vreselijk vervelende verhaal: Ruud Lubbers heeft nu zelf ontslag genomen Los van het trieste lijkt het op een klucht: de vluchtelingenbaas is zelf gevlucht!

Schuimende koppen, een vergezicht, de wind loeit genadeloos om m'n oren. Kinderen spelen luidruchtig in 't zand, bouwen zandkastelen op het strand. Schuimende koppen, grijsgetint licht, de zilvermeeuw laat zich duidelijk horen. Ik laat voetsporen achter in 't zand, de zee overspoelt woes...

Aan het einde van het pad langs een zijden schaduw van bronzen bomen laat ik samen met jou de herfst ontwaken Ik streel over ’t groenige water en meng grijze tinten doorheen het roestige bruin van verdorde bladeren In zachte bogen laat ik je sierlijk dansen wanneer een koele bries ...

Wat zich vergeten laat, de wanhoop, de wil tot vernedering, de verliezerstranen van de haat. Mijn lief, mijn boos, verbeten lief, wij riepen naar elkaar, tot twee, tot drie, tot vier keer toe, door de schemer en het sneeuwlicht van de late winter, en keer op keer kwamen we terug, onwillig, ...