De meester bespeelt
mijn lichaam als viool
strijkt langs flanken en haren
roerend de snaren
van toekomstmuziek.
Een ritme van lauwwarme jazz
Tong tanden handen
Tong tanden handen
voorzichtig langs de randen
van modern en klassiek…
Ik sluit de luiken van mijn ogen
En bid dat de lente
aan mij voorbij gaat
Elke centimeter
van mijn lichaam
snakt naar zon
Als een junk
snuif ik
jouw geur
tot ik misselijk
van genot
ter aarde stort
Verliefd en verloren…
Ik ben als een koe die de wei weer in mag. Opstandig, springerig en te vet.
De lente is er weer.
Ergens in mijn systeem zijn de alarmbellen afgegaan. Ik wil dat alles, nieuw, beter, mooier, geiler, fantastischer en vooral anders is. Ik wil rondjes rennen. Mijn bleke vel op mijn grijze stoel laten liggen. Alle aanhang de deur uit doen. Met de noorderzon…
Ze stonden in de etalage in de Theresiastraat en glimlachten naar me.
Zwart met een adelaar. Nog voordat ik het goed en wel besefte, zaten ze aan mijn voeten en was ik een godsvermogen lichter.
Carrie Bradshaw zei al eerder: “dat niets beter was dan een paar nieuwe schoenen”.
Nu weet ik niet of ik het daar 100% mee eens ben, aangezien seks, goddelijk…
In de categorie als je goede voornemens hebt, kan je er net zo goed voor Oud en Nieuw aan beginnen, stond ik 29 december gewapend met flessen wortelsap (!!) op mijn werk.
Ik was opgestaan met jûs en kruidenthee en wat voelde ik mij gezond.
Na 2 uur achter de computer begon de ellende: ik wilde koffie. Mijn ogen dwaalden af en ik zat als een dolle…
De trein trekt een gele streep door het zand
oneindig land tot aan de horizon
ik zit en zwijg
en hoor gedachten malen
in verhalen die ik zelf verzin
's nachts komen ze
de verwijten en vragen
het gebrek aan dagen en het te veel aan tijd
ik verlies mezelf
in zinloos ijver
waarin ik wedijver
met oneindigheid…