Alle inzendingen

men neme eerst twee eieren en krake ze in een plastieken kom, scheidde het geel dan van het wit totdat er in 't wit geen geel meer zit; het bekomene kloppe men alom tot erectie van twee eieren. men scheure nu een hart in twee ongelijke delen één bakke men op met wat wortel en prei men...

Klank blik Woord dood Lachen om angst Leven om Help.

Wat heb ik nog te doen als alles zinloos is zonder jou Wat heb ik nog te zeggen als woorden verdwijnen in het niets Wat heb ik nog te hopen als liefde mijn wereld blijft vernielen...

Een nieuw jaar kan je beginnen, met je mooiste kleren aan, dat is wel erg gezellig, maar je hebt er niet veel aan. Een nieuw jaar kan je beginnen, met een grote zak vol goud, maar dat heeft weinig waarde, als niemand van je houdt. Een nieuw jaar kan je beginnen, met een lekker glaasje w...

Verliefd, verdoofd, verloren in een zee van puur geluk. Gezoend, gezien, genoten, net als van een zomerzon, een lentebui, velden vol van dauw, word ik wakker en besef ik, hoeveel ik van je hou.

Liefst hoor ik het geritsel van kleren als zij opnieuw de vorm aannemen waaruit liefde hen gedurende uren verdreef. En buiten: de kou die de bakstenen roder maakt, de kinderen dichter bij elkaar doet kruipen. Liefst hoor ik het geritsel van kleren, als de slaap zich langzaam aan onze ogen ...

Die zondagmiddag zat ik naast hem aan het bed. Hij lag in 't grauwe winterlicht glimlachend te kijken. Of 't ernstig was, zei hij, zou nu wel heel gauw blijken... Hij aarzelde en trok het stugge beddelaken net. Wat later vroeg ik bij de hoofdzuster belet. Ze zei wel, dat ze het niet hopeloo...

ik zag je net een ogenblik de lach voor mij een zwaai naar jou een draai die werkelijkheid de rug toekeerde een tedere aai ik streelde je was bij je in gedachten en voelde dat wat jij van me verwachtte er was geen tijd of andere mogelijkheid ik moest duiken in je lach je ogen z...

Soms betrap ik mij op dagdromen. Daar loop ik dan naar een of ander kantoor, ik wacht voor de lift. De liftdeur gaat open en daar sta je. Wat zou het leuk zijn als we een paar verdiepingen samen zouden doorbrengen. Eigenaardig genoeg verplaatst de lift zich zeer langzaam. Je staat er een beetje ...

Ik wed dat komend jaar ook wordt gemoord Dat extremisten weer de sfeer bederven Dat er bekende Nederlanders sterven En politiek geneuzel, enzovoort Toch laat al die ellende mij straks koud Als jij maar een klein beetje van me houdt

Bedankt voor alle jaren Van liefde en verbondenheid Waarin wij samen waren Hopend op de eeuwigheid Bedankt voor alle dagen Van vertrouwen en van kracht Mooie dingen die wij zagen Onze band, zo sterk en zacht In jou en onze liefde Heb ik steeds opnieuw geloofd Maar het vuur wat ...

Heel even mocht het duren Fragieler dan kristal Als een engel die verschijnt En weer verdwijnt in al haar kuren Heel even mocht ik kijken Naar een deel van het heelal Als sterren in de nacht Uit het zicht gebracht om te ontwijken Heel even in jouw armen Liefdevol en fijn Pas...

"Ik ga weer, als 't niet stil wordt," riep hij ieder uur en driftig tikte op de bank zijn lineaal. Rumoerig bleef zijn klas in 't saaie vaklokaal: Van A tot Z doceerde hij Literatuur, 't Duurde weer eindeloos. Hij sprak in vreemde taal over Het Boek, Het Vers, met langzaam dovend vu...

Al weken was hij met de voorbereiding bezig geweest. Alles, maar dan ook alles tot in de puntjes voorbereid, er zorg voor dragend dat geen enkel detail, hoe klein, overgeslagen werd. Hij had het dan ook voelen aankomen, of beter gezegd, zien aankomen. Vanaf de dag dat die rare bomen weer tevoorsc...

de stilte zoekt fluisterend een uitweg de luide kermis van het dagelijkse bestaan ontvlucht in oren verdwaald de veelkleurigheid verschiet naar zwart-wit het bont geheel wordt genegeerd door rancune en onwetend gevit vierendeelt de huiswijn van de kerk proeft naar oma’s soep met balle...

Sneeuw dwarrelend als ontelbare zachtwitte vlokken Ieder in eigen vorm binnen al haar gevormde pracht Glinsterend als sterren door de weerkaatsende lentezon Vallend ter aarde op de reeds verwarmde ondergrond Jij bent mijn prachtige langharige ster zonder lokken Soms diep getergd maar met ont...

ik pel behoedzaam elke schil van je lijf jas na jas ontneem ik je tot aan je naakte kern het doet je zichtbaar pijn en daarom zeker huil je mij

God respecteert me als ik werk, maar heeft me lief als ik zing.

ik was de vlinder jij de bloem waarvan ik de nectar proefde en besefte toen meteen dat ik uitgevlinderd was en niet verder hoefde

De aarde beefde weer opnieuw met al zijn grote kracht duizenden doden zijn er weer door natuurgeweld omgebracht. De mensen zijn radeloos paniek onder hen is zo groot vergeefs lopen ze te zoeken maar die gezocht wordt is dood. Metershoge vloedgolven sleuren de mensen in zee een laatste ...

Ik krijg te weinig lucht, alsof je bent gevlucht. Gans mijn hart is mee. Koester het, mijn lieve fee. Al moet ik je nog missen, ik kan je echt niet wissen. Je hebt me goed betoverd. Wat zeg ik? Nee, veroverd!

In het zand schrijf ik letters van gefluisterde woorden in de wind waar in de verte een zilvermeeuw jouw naam schreeuwt over zilte golven op vleugels van verlangen schrijf ik de dagen vooruit en adem weken in en uit langs het laatste vel dat zacht ruist in die ene schelp, ooit g...

Langs ijle spiralen daalt een klank uit vage verten wordt een levenskiem geboren de dichter luistert naar een dunne stem heeft nog de chaos niet bezworen maar schikt en kiest hij steunt en voedt het schepsel dat in hem is komen leven met woord en zin die uit het niets steeds helderder rondom...

wonderlijk zoals ik reis: sneller dan het licht schieten mijn gedachten door de eindeloze ruimte, duiken in de verzengende hitte van onze moeder zon, en zijn daar getuige van het daverende gebrul van samenvloeiende atomen onder een sluier van witter dan witte energie. de hitte deert me ni...

De missie van Merlijn was zijn zwaard - zij had beloftes aan zichzelf aanvaard - het vuur bleef smeulen - als stralende sterren aan een gitzwarte hemel - om als een orkaan telkens weer op te laaien - een worsteling met integriteit en loyaliteit - het juiste moment is vaak moeilijk te bepal...

Zijn tijd was daar gekomen Een feit dat eeuwen bestond Hij hield zich lekker slapende Niet rekenend op de nieuweling Die plotsklaps voor hem stond Opschieten vadertje je moet vertrekken Zo klonk knallend het donderend geraas niemand wil dat je nog langer blijft opzouten vanaf nu ben ik d...

Zij verft een kastje. Hij kijkt foto's. Op een ervan verft zij een kastje. In het kastje liggen foto's. Op een ervan kijkt hij foto's. Niet op de foto's: zij verft een kastje.

december 2004 mijn kerstboom waaide weg bevries de glimlach op de lippen van de voorbijganger ijzig is zijn adem zijn kille blik dat sneeuw zijn lijf waarin verliezen huist mogen bedekken o boom ooit afgekapt alles wat jij bent was wat jij was ik nodig je uit houd me ...

Mijn droom gevonden, Jij, de sleutel die mijn leven betrad, met enkel een streling, vul je met liefde en zorgzaamheid mijn hart. In voor- of tegenspoed, altijd kan ik op je bouwen, jij maakt, dat ik volledig mezelf kan zijn, door jou ben ik van het leven gaan houden. Jij bent de sleutel...

Des morgens als de dauw zijn vocht'ge wade nog om de perken toegevouwen houdt, staat reeds de hovenier met noeste spade te werken in de grond, als groef hij goud. Eerst moet hij ras de matten die haar dekten terzij doen schuiven langs zijn druivenkas, blij in de aanblik van de vroeg gewekte...