Alle inzendingen

Negatieve gevoelens beheersen mijn ziel Geen lach maar tranen Somber staar ik voor mij uit Alle hoop verloren Deze marteling kan niet eeuwig duren Geestelijk is de kaars gedooft Dagelijks verlangend naar het einde Rust is mijn enige hoop Vergeef me lieve dierbaren Heb gevochten, m...

duistere nachten koud en stil nare gedachten eng en kil piekeren en staren naar het plafond woorden onhoorbaar verstomd niets is er meer slechts door stilte omarmd geen liefde zo eenzaam onverwarmd duistere nachten waar is de dag die mij laat beginnen met een lach

Ik versteen geleidelijk tot vastigheid Langzaam wordt mijn duurzaamheid ervaring Alles wordt geheel veranderd door de tijd Een ook mij bedreigende verjaring Ik zie het zuchten van de grote aarde En bloemen buigen door de zonnestralen Ook hoe een continent gewoon verjaarde Alsof de eeuwen wa...

Weerspiegeling De man leek in een dikke mist rond te dwalen. Vrijwel alles in zijn nieuwe omgeving was voor hem vreemd en onherkenbaar. De mensen die naast hem zaten, zeiden hem niets. Evenmin de personen in het wit, die met veel drukte langs hem heen snelden. Dan vond hij het thuis toch een stuk...

Een Chinees jochie van amper acht verdiende zijn rijst met het opblazen van skippyballen tot diep in de nacht voor zijn slavendrijvende bazen In het oosten sterft een jochie van acht buiten adem en zonder lucht In het westen stuitert een meisje zacht op de rubberen cel van zijn laatste z...

Ik zit op een terras in de Provence En over de heuvels en de Mont Ventoux Spreidt de nacht zijn zwartfluwelen mantel Waarvan de voering met duizend sterren is bezet, Een lichtend lint van horizon tot einder. Ik nestel mij diep in een mantelplooi En zweef de Melkweg tegemoet. "Wil je nog ...

De gang is grijs Zoals de gezichten Afwachtend starend Naar blauwe deuren Grijs het linoleum tot Barstens toe gedweild Langs de gekleurde lijn Deuren openklappend Rolstoelen vanzelf Men komt en gaat Zwijgend gevangen In eigen gedachten Dood of leven Vraagt geen stem Alleen het kind ...

In besneeuwd weiland, roerloos aaneen, twee paarden, elkaar beminnend.

ruiten beslagen voor schaduwen van takken zure gezichten

Nu dra je lichaam zal verzanden gezien het leven zich verplaatst tel ik de korrels op de stranden opdat mijn ziel in jou weerkaatst en mocht ik ooit naar je verlangen omdat het goed was tussen ons zal ik je foto 's nachts verhangen die bij het Boeddhabeeld van brons.

Waarom pa waarom? waarom moest dan nou? je doet je kind veel pijn doordat jij nu daar zit kun je er niet meer voor haar zijn alleen maar omdat je meedeed met zo'n ongelofelijke oen je wilde het geld hebben maar toen ging het mis nu heb je niks meer en zit je in de gevangeni...

Ik ben lucht voor mijn vader in een hoekje getrapt en vergeten.... Ik ben niks ik ben niemand en nergens toe in staat dan te janken in m'n slaap.... Zie mij kijk maar goed van voor naar achter ik spring in het rond.... Maar daaronder koud en kil warmte ken ik niet want ik ben d...

Hij is voor zover ik weet nooit gezien op een blanke schimmel. Want dan had men kunnen zeggen: de Prins op het Witte Paard. Maar hij reed in snelle auto's en vloog in spannende kisten. Liep rond in mooie pakken, glas champagne in de hand. Beleefde van tijd tot tijd met luchtige éléganc...

Uit dor heideland rijzen jeneverbessen als groene zuilen.

Ondanks dat Loekie de Leeuw als een soort Henny Huisman is afgedankt vanwege zijn rimpels en stoffige maatpak, wordt hij jaarlijks voor de verkiezing van beste reclame weer van stal gehaald. Na afloop hiervan siert een gouden exemplaar de schoorsteenmantel van de reclamemaker mét smaak. Dat er recl...

Ik ben nog niets vergeten, niets uit mijn geest gewist. Zouden wij ooit samenkomen, wie weet wat het lot beslist? Jij hebt nog steeds een plekje in mijn leven, echte liefde gaat toch nooit voorbij. De tragedie van ons tweeën, die zoete pijn, want nu ben jij niet vrij. Toen had ik moeten...

Ik keek in de gouden heerlijkheid Van een najaarslaan, Het was of ik de goudene deuren wijd Zag openstaan, Het werd mij, toen ik binnen ging, Of ik door gouden gewelven liep: Ik aarzelde even, ik ademde diep, Diep van verwondering. Ik voelde mij eerst als een kindje, dat stout Doet wat verb...

De open haard muren en ramen het gure weer urenlang gestaard Het pijnlijke gemis van de vrouw van mijn dromen die er niet meer is Een troebel gevoel waakt over mij laat me maar en de boel de boel...

Ik bewonder de natuur ze is zo mooi zo puur lach naar de hemel en dan krijg je dat och het oog wil ook wat en zo´n meeuw heeft zat.

Haastig vertrok het zand van de bodem, sloeg diepe voren in de nacht en het meer bleef over in haar leegte. De maan sloeg bleek als hand voor open mond het water lag eenzelvig op haar kant. Nooit was de horizon zo verzonken in de mist, nooit was het land zo onbemand maar het kind dat...

Hier zijn de duigen van een leven, aangetast door vuil en kou; een roes van bloed en spieren, vliezen die als schalen hersens droegen en hun idealen, zijn verdwenen in de grond. Tuig waarin de tocht een liedje fluit; koets van been onder de zoden vastgereden, ooit geledigd en vernietigd...

Dit zal de kerstverkoop wel niet doen stijgen: wanneer u, man, een laptopje bezit, vermijd dan dat het u te zeer verhit, naar slapheid zou u anders kunnen neigen. U houdt van heet maar gelooft ook in dit praatje? Vraag met de kerst gewoon een pornoblaadje.

Fluisterend herken ik melodiën die spelen op het schijnen van de maan zie dat licht toch overal zijn en waar sterren vallen in het niets. Je ogen zuigen al mijn aandacht op omdat ik dat ook graag wil één zijn met jou, en het delen de nacht brengt meer dan dromen. Wij spelen een spel, ...

waai mijn blosjes weg bevries de glimlach breek mijn lippen is er meer ijzig is je adem je kille stem verschraalt mijn lijf waarin verliezen huist muren zonder kamers handen afgekapt ogen die verbouwden alles wat ik was je ruimte stond me aan ze liet me gaan ik droo...

zittend in de zon op een terras bij water later en later

We voelden voor elkaar als vrienden al heel lang Er gebeurde plotseling iets voor de gevolgen waren we bang Als we de vriendschap verliezen of erger nog, ruzie krijgen Dat zijn van die gevaren die bij een relatie dreigen We doen het gewoon rustig aan "we zien wel" zeiden we steevast ...

De kerststal die Tussaud heeft doen verrijzen Laat de Beckhams als de hoofdrolspelers zien Hoe zou dat hier gaan - Marco? Leontien? Pim, Henkjan en Jerney als de wijzen? Jan Peter als herder, wat bleu achteraan En als eng'len prins Bernard en zijn Juliaan

Aarzelend steekt, met de eerste wind, een grijzig, onvast licht op. Tastend begeeft het zich in de wereld van de duisternis. Het lijkt verrast door wat aan het licht komt en bergt zich in de nevel. Het riet fluistert tegen het water, een rietzanger antwoordt. Weer doet het licht e...

Na de invoering van rookzuilen op perrons van spoorwegstations, lijkt de tijd ook rijp voor belplaatsen, geurplekken, vloekhoeken en praatpalen.

Ik vlucht in beelden waar ik veilig ben waar ik niets hoef en geen verplichting ken Nee, de daden zijn vrij je kunt me gewoon zeggen dat het vandaag niet lukt het is dan ook goed. Vissen langs de kant gewoon in alle rust met een hengel in de hand je leven dobbert aan je voorbij. Ja...